Wat Roodkapje was voor de wolf en Jaws voor de haai, was King Kong voor de gorilla: een ramp voor hun imago. De wolf en de haai zijn het wrede karakter dat ze via het sprookje en de film opgeplakt kregen, nog altijd niet kwijt. En de gorilla blijft voor veel mensen een monster om bang van te zijn.
...

Wat Roodkapje was voor de wolf en Jaws voor de haai, was King Kong voor de gorilla: een ramp voor hun imago. De wolf en de haai zijn het wrede karakter dat ze via het sprookje en de film opgeplakt kregen, nog altijd niet kwijt. En de gorilla blijft voor veel mensen een monster om bang van te zijn. Dat beeld is fout. De monsterachtige gorilla die de karikatuur King Kong voedde, werd gecreëerd door negentiende-eeuwse jagers die de apen gretig als aartsgevaarlijk presenteerden, kwestie van vooral zichzelf interessant te maken. In diorama's van natuurhistorische musea werden gorilla's steevast voorgesteld als rechtopstaande monsters met een grijnzende bek vol vervaarlijke tanden. In dierentuinen zagen bezoekers dieren die zich dikwijls agressief gedroegen om de verveling in hun krappe kooi te verdrijven. Het was pas nadat wetenschappers zoals de wereldberoemd geworden Dian Fossey het leven van de gorilla van nabij gingen volgen, dat een correct beeld geschetst kon worden. Een plaatje waaruit blijkt dat de gorilla veel vriendelijker is voor ons dan wij voor hem. Gorilla's zijn heel gastvrij als ze weten dat ze van mensen niets te vrezen hebben. Het zijn dan goedaardige loebassen die de hele tijd zitten te eten en met een scheef oog de speelse kleuters in de groep in de gaten houden. Terwijl wij de soort zijn die dit rustige dier ongenadig naar het leven staat. Alle gorillapopulaties kregen en krijgen zware klappen, door bejaging (stroperij, want de gorilla is in principe overal beschermd) en onrechtstreeks ook door het op grote schaal verdwijnen van hun leefgebied: het Afrikaanse regenwoud. Dat wordt massaal gekapt, omdat wij tropisch hout willen voor onze tuinmeubelen en raamkozijnen. Maar het tij lijkt eindelijk te zijn gekeerd. King Kong leent zijn bekendheid aan een campagne van het Wereldnatuurfonds (WWF) dat aandacht vraagt voor het lot van de aap. In tegenstelling tot zijn levende model lijkt het monster uit de film onverwoestbaar, gezien de nieuwe remake die nu op de markt komt, en waarin de aap echt menselijke trekjes krijgt. Het WWF speelt ongegeneerd op het succes van de film in, met een campagnebeeld waarop een mooie vrouw in de palm van haar hand een angstige gorilla koestert. De wereld op zijn kop: de mens is het monster geworden, de aap het juweeltje dat moet worden gered. De voornaamste boodschap is dat iedereen wat aan het lot van gorilla's kan doen, al was het maar door bij een aankoop van een houten product te verifiëren of het hout duurzaam gewonnen is - met aandacht voor het leefmilieu dus. Duurzaam hout wordt gekenmerkt door labels als dat van de Forest Stewardship Council (FSC). Dirk DraulansGorilla's zijn veel vriendelijker voor ons dan wij voor hen.