Info: De auteur is journalist bij de VRT-radionieuwsdienst.
...

Info: De auteur is journalist bij de VRT-radionieuwsdienst.En hoe zou het nog met Broeder Leider van de Revolutie zijn? Met de tijger van Tobroek, de fennek of spitsorige zandvos uit Fezzan, de dolle hond van Noord-Afrika, zoals Ronald Reagan het ooit fijnzinnig formuleerde, het genie van de Akakus, het rommelende woestijnorakel, Allahs eigen stuntman? Muammar Khaddafi, dus, de ijzeren kolonel, sciencefictionschrijver, diepe denker, en bevrijder der onderdrukte dompelaars. Goed, met uw welnemen, maar niet zonder zorgen. Veel van zeggen was hij niet toen ik in zijn versterkt kamp even buiten Sirte was toegelaten. Ik was meer onder de indruk van zijn vrouwelijke lijfwacht en zijn enige dochter Ayesja: flink uit de kluiten gewassen kleerkasten bij wie de macht uit de loop van de kalasjnikov komt, en niet uit de kookpot. Broeder Leider zat in een hoekje van de sofa, fronste bij elke mededeling diep peinzend het voorhoofd, en stapte met moede gebaren een kwartiertje later weer op, frunnikend aan zijn vaalrode djellaba en nauwgezet zijn mutsje rechtduwend op zijn onwillige krullen. Broeder Leider heeft het meer voor vrouwen dan voor Arabieren, en daar kun je hem geen ongelijk in geven. Het was begin oktober 2003 dat de verlichting toesloeg. 'Het tijdperk van nationalisme en Arabische eenheid is voor altijd voorbij', zei hij voor een schare vrouwen in Sirte. 'Het zijn ideeën die ooit de massa's mobiliseerden, maar nu van nul en generlei waarde zijn.'Nee, het zijn de vrouwen die moeten mobiliseren. Dat klinkt bij hem verrassend genoeg een beetje zoals in de Internationale: 'De Staat verknecht, de Wet is logen.' Want staat en parlement onderdrukken, aldus de Broeder Leider (die sinds 1977 als bedoeïen eigenlijk officieel werkloos is), en wetten zijn des duivels als ze bedacht zijn. Waarheid is het heilige erfgoed van de gemeenschap, schrijft het Genie van de Akakus. Dat valt een grote denker soms heel zwaar, als bijvoorbeeld de Volksvergadering hem met zijn voorstel om de doodstraf af te schaffen terugfluit. En dat is nu precies waarom Broeder Leider vandaag zo'n kopzorgen heeft. Ik heb de Libiërs leren kennen als een aangenaam, open en gastvrij volk, dat rustig thee drinkt op terrasjes, met plezier foto's neemt en laat nemen, en al van ver een Italiaanse of Engelse groet roept. Maar bloedwraak is een wezenlijk onderdeel van het heilige erfgoed van de gemeenschap - en zo wordt Broeder Leider een hak gezet. Jarenlang heeft hij gefulmineerd tegen buitenlandse samenzweringen. Aids bestond niet in een moreel hoogstaand land als Libië. Tot een groep kinderen in Bengazi blijkbaar besmet raakte. Vier Bulgaarse verpleegsters en een Palestijnse dokter werden vaak letterlijk op de rooster gelegd. En ze bekenden. Het was een complot, het had niets met vuile injectienaalden te maken. De vijf hadden de kinderen opzettelijk besmet voor een wetenschappelijk experiment. De rechtbank sprak, zoals het hoort in het heilige erfgoed, de doodstraf uit. Maar de buitenwereld mort, Khaddafi heeft zijn goede naam (sinds vorig jaar goeddeels gezuiverd door George Bush, en ook Tony Blair kwam op bezoek) nodig, net zoals de investeringen van de oliemaatschappijen om zijn wilde droom van het grote Woestijnkanaal te onderhouden. Zuiver water van onder de Sahara wordt 2000 kilometer ver naar de kust geleid om er akkers te bevloeien. Khaddafi heeft zich dus solidair verklaard met de arme sukkeltjes van zusters. Maar het gerecht is onafhankelijk. Zo zelfs dat het in afwachting van een regeling (ruime geldelijke compensaties) de uitspraak in beroep heeft uitgesteld tot 31 januari. De boze bedoe- ienen grijpen intussen hopelijk niet naar de Bulgaarse paraplu. Lukas De Vos