Rafaël

Ik reageer graag op de reportage over het Rafaëlproject ('Deze mensen kunnen koken, wassen en strijken. Kan iemand hun onderdak geven?', Knack nr. 49). Priester Reginald Rahoens werd getroffen door de sociale noden in de parochie Sint-Guido in Anderlecht. Om die te bekampen, richtte hij de vzw Rafaël op, waarmee hij in 1997 het gebouw van de oude Sint-Annakliniek kon kopen van de Soeurs hospitalières du Très Saint Sauveur. Hij ving er mensen in moeilijkheden op en woonde er ook zelf. Dankzij de raad van bestuur werd Rafaël voortgezet nadat priester Rahoens in 2011 was overleden. In 2015 was het aantal mensen dat in de voormalige kliniek onderdak kreeg, gestegen tot 300. Dat alles zonder overheidssteun.
...

Ik reageer graag op de reportage over het Rafaëlproject ('Deze mensen kunnen koken, wassen en strijken. Kan iemand hun onderdak geven?', Knack nr. 49). Priester Reginald Rahoens werd getroffen door de sociale noden in de parochie Sint-Guido in Anderlecht. Om die te bekampen, richtte hij de vzw Rafaël op, waarmee hij in 1997 het gebouw van de oude Sint-Annakliniek kon kopen van de Soeurs hospitalières du Très Saint Sauveur. Hij ving er mensen in moeilijkheden op en woonde er ook zelf. Dankzij de raad van bestuur werd Rafaël voortgezet nadat priester Rahoens in 2011 was overleden. In 2015 was het aantal mensen dat in de voormalige kliniek onderdak kreeg, gestegen tot 300. Dat alles zonder overheidssteun. Eind 2016 verklaarde de gemeente Anderlecht dat het gebouw niet meer beantwoordde aan de wettelijke normen (proces-verbaal 23/12/2016). De toestand was zo erg dat de gemeente ons verbood nieuwe bewoners op te nemen en dat een groot aantal kamers ontruimd moest worden. Het bestuursorgaan besliste het grote gebouw met een bewoonbare oppervlakte van 10.000 vierkante meter grondig te renoveren. Prijskaartje: 10 miljoen euro. Omdat dit de mogelijkheden van de vzw Rafaël ver te boven ging, werd aangeklopt bij het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Dat wilde de vzw steunen omdat het om een daadwerkelijk en heel concreet evangelisch geïnspireerd project gaat. Het gebouw, dat altijd tot de gemeenschap van de kerk heeft behoord, werd overgedragen aan het aartsbisdom, dat het zou restaureren en daarna aan Rafaël het beheer zou geven om zijn maatschappelijke doel voort te zetten: de re-integratie van kwetsbare personen in onze samenleving. Het vernieuwde centrum zal 52 woningen bevatten met een sociaal doel. En dat in samenwerking met meerdere partners, waaronder de vzw 't Eilandje (opvang van personen zonder onderdak), Spullenhulp (en hun project rond begeleid wonen voor mensen die uit een opvangcentrum komen) en de vzw Convivial (die huisvesting biedt aan vluchtelingen). Het centrum zal ook een tiental woningen voor zijn rekening nemen voor noodopvang of bij transit. Ook een gezondheidscentrum, sociaal restaurant, voedselbank en lokalen voor de parochie worden voorzien. Na afloop van de werkzaamheden zal ook de kapel weer openen. Daaruit blijkt dat de sociale doelstelling behouden blijft, ook al krijgt die een andere structuur. De renovatie, die twee jaar zal duren en geëist werd door de gemeente, kon enkel plaatsvinden als het oude gebouw volledig werd ontruimd. Vanaf 2017 werd voor en met elke toenmalige bewoner naar een nieuwe woonst gezocht. Samen met de gemeente Anderlecht en haar sociale dienst, samen met de sociale dienst van Kuregem die permanentie hield, en samen met het huurderssyndicaat van Anderlecht. Uiteindelijk bleven er begin 2021 nog slechts enkele bewoners over die geen oplossing gevonden hadden. Voor hen heeft de vzw Rafaël een gebouw gehuurd met een twintigtal kamers. In juni 2021 stonden daarvan nog vijf kamers leeg. Voor bewoners die geen onderdak gevonden zouden hebben, waren er dus nog kamers vrij. Dit in tegenstelling tot leugenachtige beweringen ter zake. De voedselbank van Rafaël is al die tijd blijven doorgaan. Ze bezorgde drie keer per week aan meer dan 600 mensen een voedselpakket. Drie tot tien vrijwilligers staan daarvoor in: bewoners van Rafaël en anderen. Wij spreken met klem tegen dat dit verplicht was, zoals sommigen beweren. Net zomin als dat het geval was voor het afhalen van tafels en stoelen die de IJslandse ambassade schonk. Een andere leugen die wordt verspreid, is dat een van de bestuurders van de vzw geld zou hebben gekregen. De feiten, uiteraard door documenten gestaafd: er werd een overbruggingskrediet toegekend aan een van de bestuurders, een alleenstaande moeder met vijf kinderen die buiten haar wil om in een financieel heel precaire situatie terechtkwam. Dat krediet wordt volledig terugbetaald, met rente. Een volstrekt legale procedure. Wij onderstrepen dat geen enkele bestuurder van Rafaël ooit geld van Rafaël voor persoonlijke doeleinden heeft gebruikt. De vzw Rafaël heeft ook nooit subsidies ontvangen van enige overheidsinstantie. Rafaël is een eerlijk project dat aan arme mensen in Brussel een degelijke woonst ter beschikking stelt. Wij zijn diep geschokt door de onwaarheden die hieromtrent worden verspreid. Herman Cosijns, voorzitter van het bestuursorgaan van vzw Rafaël De claim dat een achttal mensen werd uitgebuit is gebaseerd op uitvoerige interviews met drie slachtoffers. Ook concrete details uit hun getuigenissen werden onderzocht en bleken te kloppen. Een overbruggingskrediet voor de echtscheiding van een bestuurder interpreteren wij inderdaad als persoonlijk gebruik van het kapitaal van een organisatie. Ruben Brugnera Ik protesteer tegen het verdwijnen van de 'V' op mijn identiteitskaart ('Vivaldi knipt geslacht van identiteitskaart', Knack.be 30/11/21). Ik vind het ten eerste niet kunnen dat, omdat een klein deel van de Belgische bevolking zich noch man noch vrouw voelt (terecht), de rest de eigen identiteit moet verliezen, nog wel op zijn of haar identiteitskaart. Ten tweede wil ik niet aan een of ander controleloket moeten bewijzen dat ik een vrouw ben. Daarbij: als ik enkel gecontroleerd mag worden door een andere vrouw, hoe moet ik dan weten dat de controleur een vrouw is als op haar identiteitskaart ook geen 'V' staat? Ik heb een oplossing: voer het gebruik van de letter G (van genderneutraal) toe aan M/V. Mieke Van den Berghe, woordvoerder van twee regeringen-Dehaene en een halve regering-Verhofstadt Poverello is niet de eerste vzw die via verschillende constructies en ons-kent-onsstructuren het begrip 'zonder winstoogmerk' heel rekbaar maakt, en zal ook niet de laatste zijn. ('De vraag van 14 miljoen: waar is het geld van Poverello?', Knack nr. 49) Het is bovenal spijtig dat zaken zoals Let's Go Urban en Poverello ervoor zorgen dat heel wat burgers niet meer bereid zijn om de vele oprechte, betrouwbare vzw's te steunen. Gunther Ginckels Ik vind het jammer dat Knack de bizonman heeft verkozen tot 'mens van het jaar'. Hij kan het toonbeeld zijn van het verzet tegen de overheid en van extreemrechtse ideeën die onze democratie bedreigen, maar dat is nog geen reden om een soort (anti)held van hem te maken. Het is kenschetsend voor een pers die systematisch de aandacht van de lezers richt op wat verkeerd loopt in de wereld. Jean-Marie Segers Het interview met Joachim Coens ('Paul Magnette had eigenlijk premier moeten worden', Knack nr. 49) laat me met een vreemd gevoel achter. Coens lijkt the sense of urgency van de staat van zijn partij te missen. CD&V is de derde grootste partij in Vlaanderen en verliest terrein. Ze mist uitstraling, een duidelijke profilering en breed gedragen standpunten. Op jongeren maakt ze allang geen indruk meer. Voorzitter Coens, die zijn leden verzekert dat ze 'alle vertrouwen mogen hebben in de toekomst', slaagt (nog) niet in zijn grote vernieuwingsoperatie. Toch praat hij in dit interview als een vrolijke Zwitser, die de wereld door een grote roze bril ziet. Kan iemand binnen de partij een heldere visie, een sterk beleid en een menswaardig discours uitwerken? Ik vraag het voor alle burgers die op zoek zijn naar 'iets in het centrum' dat enigszins geloofwaardig is. Lucas De Volder Ik ben het vaak eens met de heldere commentaren van Bert Bultinck, maar in 'Tweehoorn' ( Knack nr. 49) miste ik enige nuance. Het verbaast me dat de oorzaak van alle onheil in de samenleving bij het slechte functioneren van politici gelegd wordt. Is dat zo? Dat is niet mijn conclusie als ik zie hoe bijvoorbeeld Frank Vandenbroucke (Vooruit), Petra De Sutter (Groen) en Tinne Van der Straeten (Groen) dagelijks het beste van zichzelf geven. Woorden doen ertoe. Zou het kunnen dat het voortdurende 'inhakken' op politici de onvrede in de samenleving alleen maar (ten onrechte) aanwakkert? Er zijn veel redenen aan te wijzen voor de woede en machteloosheid die veel mensen voelen. Maar politici zijn niet de oorzaak van alles wat fout gaat in deze wereld. Verwachten we niet te veel wonderen van het 'leiderschap'? H. van der Vlist, Kalmthout