Misbruik in de kerk

In mijn interview met Knack ('Sommige Belgische bisschoppen luisteren niet', Knack nr. 41) word ik als volgt geciteerd: 'Ik druk de bisschoppen op het hart dat ze naar slachtoffers moeten luisteren. Want dat is net het probleem in België. Er is onvoldoende naar slachtoffers geluisterd.' De vraag daarna is geformuleerd als: 'Luisteren de Belgische bisschoppen nu wel naar u?' Het antwoord in het artikel ('De meeste wel. Een minderheid luistert niet.') stemt niet overeen met de gestelde vraag, want ik had het niet over de Belgische bisschoppen. In mijn beide antwoorden verwees ik naar mijn inschatting van de wereldwijde reacties in de kerk en niet specifiek naar de Belgische situatie of de Belgische bisschoppen. Ik ken niet veel Belgische bisschoppen persoonlijk, en ik beweer niet dat ze naar me luisteren. Ik kan me zeker niet uitlaten over hun bereidheid om te luisteren naar slachtoffers van misbruik, en ik weet niet hoeveel van hen wel al hebben geluisterd naar overlevenden. Bovendien begint en eindigt het artikel met een verwijzing naar het Fr...

In mijn interview met Knack ('Sommige Belgische bisschoppen luisteren niet', Knack nr. 41) word ik als volgt geciteerd: 'Ik druk de bisschoppen op het hart dat ze naar slachtoffers moeten luisteren. Want dat is net het probleem in België. Er is onvoldoende naar slachtoffers geluisterd.' De vraag daarna is geformuleerd als: 'Luisteren de Belgische bisschoppen nu wel naar u?' Het antwoord in het artikel ('De meeste wel. Een minderheid luistert niet.') stemt niet overeen met de gestelde vraag, want ik had het niet over de Belgische bisschoppen. In mijn beide antwoorden verwees ik naar mijn inschatting van de wereldwijde reacties in de kerk en niet specifiek naar de Belgische situatie of de Belgische bisschoppen. Ik ken niet veel Belgische bisschoppen persoonlijk, en ik beweer niet dat ze naar me luisteren. Ik kan me zeker niet uitlaten over hun bereidheid om te luisteren naar slachtoffers van misbruik, en ik weet niet hoeveel van hen wel al hebben geluisterd naar overlevenden. Bovendien begint en eindigt het artikel met een verwijzing naar het Franse rapport over seksueel misbruik, waardoor het lijkt alsof ik het rechtstreeks over die kwestie heb. Dat is niet zo. Het Franse rapport dateert van oktober, het interview met Knack werd afgenomen in juni. Hans Zollner SJ, directeur van het IADC (Institute of Anthropology. Interdisciplinary Studies on Human Dignity and Care), Pontificale Universiteit Gregoriana, Rome Zoals blijkt uit het pittige interview met Vlaams minister van Inburgering en Gelijke Kansen Bart Somers (Open VLD) ('In Vlaanderen is woke een verbindend element: we zijn er allemaal tegen', Knack nr. 42), maakt de belezen liberaal godzijdank wel werk van een disruptief beleid, en corrigeert hij zo de beleidsfouten van zijn N-VA-voorgangers. De grote strategische blunder die de N-VA in de afgelopen twintig jaar heeft gemaakt, is dat ze haar dominante positie in de Vlaamse instellingen nooit aangegrepen heeft om werk te maken van een ander beleid. Integendeel, de Vlaams-nationalisten waren al best tevreden als ze van Vlaanderen gewoon een klein België konden maken. De puinhoop die N-VA-politica Liesbeth Homans heeft achtergelaten in het Agentschap Integratie en Inburgering is daar een perfecte illustratie van. Zij en haar partij hebben duidelijk het bewijs geleverd dat de door hen herhaalde wens tot verregaande decentralisatie en autonomie niet automatisch leidt tot een ander, efficiënter en bestuur. Stephaan Taccoen, Brugge Uit het artikel 'De Vlaamse toetsen van Ben Weyts' ( Knack nr. 41) blijkt dat de Vlaamse minister van Onderwijs centrale toetsen wil doordrukken. Ik hoop dat de minister en de medewerkers die de toetsen uitwerken de inzichten van de Amerikaanse ontwikkelingspsycholoog Howard Gardner over meervoudige intelligentie doornemen. Om het kapitaal van onze kinderen naar waarde te schatten, zijn immers alle vormen van intelligentie belangrijk. Een maatschappij heeft meer nodig dan alleen taal- en wiskundeknobbels. We hebben ook behoefte aan creatieve denkers met innovatieve ambities, intuïtief sterke mensen en wijze, empathische leiders. Al deze sterktes samen maken een gemeenschap. Ik hoop dat ook die vormen van intelligentie voldoende aandacht en appreciatie krijgen in ons onderwijs. Ingrid Crabbe Psychoanalytici reageren vaak verkrampt op patiënten met een euthanasiewens, zoals blijkt uit het interview met psychotherapeut Abe Geldhof ('Euthanasie bij psychisch lijden is een gemakkelijkheidsoplossing', Knack nr. 41). Ik zeg niet dat psychoanalytici charlatans zijn. Psychoanalyse kan een meerwaarde zijn voor bepaalde patiënten. Maar wanneer zich een patiënt aanbiedt die alle hoeken van de psychiatrie heeft gezien, die gebukt gaat onder de psychofarmaca en die op geen enkel gebied functioneert, halen ze hun trukendoos tevoorschijn. 'We zijn allemaal marionetten van onze onbewuste weerstand of driften,' klinkt het, 'de waarheid ligt elders'. Volgens veel psychoanalytici kan een patiënt nooit uitbehandeld zijn, want uitzichtloosheid op mentaal vlak kan op geen enkele manier geobjectiveerd worden. Dat is ook zo. Volgens mij volstaat het woord van de patiënt niet en is een grondige evaluatie noodzakelijk, wat ook altijd gebeurt. Want patiënten in therapie kunnen inderdaad terugkomen op hun beslissing. Toch is het immoreel om de levensopvattingen van mensen met een ernstige identiteitsaftakeling of -ontluistering te negeren. Wat is de zin van nutteloos en uitzichtloos lijden? Enkel wie het leven draagt, beslist wat voor hem levenswaardig is. Het interview toont weinig respect voor de wil van de patiënt. Uitzichtloos lijden bestaat voor sommigen blijkbaar niet, eindeloze therapie wel. Ik denk dat de jonge professor nogal aangestuurd wordt door zijn psychoanalytische visie op het leven, waarbij ernstig psychiatrisch lijden al snel gecontextualiseerd en gerelativeerd wordt en waarbij de patiënt gezien wordt als bijna-hysterisch met een drang naar zelfvernietiging waartegen hij beschermd moet worden. Wim Van Daele, psychiater, Diest In het stukje over Tinne Van der Straeten ('Winnaar', Knack nr. 42) staat dat België binnenkort over voldoende zeewindvermogen zal beschikken om het energieverbruik van de Belgische huishoudens te dekken. Dat moet het stroomverbruik zijn. Onze excuses. De redactie