Euthanasie

Ik vind de denkbeelden van psychotherapeut Abe Geldhof ('Euthanasie bij psychisch lijden is een gemakkelijkheidsoplossing', Knack nr. 41) beangstigend. Hij is niet gekant tegen euthanasie bij fysiek terminale patiënten, maar is er wel van overtuigd dat de zwaar psychisch lijdende mens niet kan oordelen over zijn uitzichtloze situatie. Wat een gruwelijke miskenning van psychisch lijden, en dat in een tijd waarin meer en meer benadrukt wordt hoe absurd het is dat mensen met een acute psychische nood dag in, dag uit wandelen worden gestuurd wegens 'geen plaats' in de instellingen. Is Geldhof bereid om die mensen op te vangen en perspectief te geven? Zijn meedogenloze discours is een slag in het gezicht van zowel psychisch lijdende mensen als van psychotherapeuten en psychiaters die dat lijden ernstig nemen en het fundamentele zelfbeschikkingsrecht van de mens respecteren, hoe moeilijk dat vaak ook is.
...

Ik vind de denkbeelden van psychotherapeut Abe Geldhof ('Euthanasie bij psychisch lijden is een gemakkelijkheidsoplossing', Knack nr. 41) beangstigend. Hij is niet gekant tegen euthanasie bij fysiek terminale patiënten, maar is er wel van overtuigd dat de zwaar psychisch lijdende mens niet kan oordelen over zijn uitzichtloze situatie. Wat een gruwelijke miskenning van psychisch lijden, en dat in een tijd waarin meer en meer benadrukt wordt hoe absurd het is dat mensen met een acute psychische nood dag in, dag uit wandelen worden gestuurd wegens 'geen plaats' in de instellingen. Is Geldhof bereid om die mensen op te vangen en perspectief te geven? Zijn meedogenloze discours is een slag in het gezicht van zowel psychisch lijdende mensen als van psychotherapeuten en psychiaters die dat lijden ernstig nemen en het fundamentele zelfbeschikkingsrecht van de mens respecteren, hoe moeilijk dat vaak ook is. Erik Vertriest, Gent Ook al beschouwt cardioloog Marc Goethals zich niet als een expert in geluidsoverlast, hij blijkt meermaals de vinger op de wonde te leggen. Toch mis ik in dit artikel ('Het is om te huilen van ellende', Knack nr. 41) een verwijzing naar de overdreven decibels die worden geproduceerd door ambulances. Ik woon al meer dan veertig jaar in de buurt van een ziekenhuis, en de laatste decennia is de geluidsoverlast enorm toegenomen. Van kilometers ver hoor je de ziekenwagens aankomen. Prioritair rijden is voorzien in de wetgeving, maar de ambulanciers zouden toch enige nuance moeten maken. Waarom gebruiken sommige 'cowboys' hun sirenes onophoudelijk tussen middernacht en de vroege uurtjes, wanneer de straten zo goed als verlaten zijn? Charles Vergauwen, Deurne Waarom is er zo veel positieve media-aandacht voor Ben Weyts (N-VA)? Hoewel er in het artikel van vorige week over de mogelijke invoering van centrale toetsen ('De Vlaamse toetsen van Ben Weyts', Knack nr. 41) ruimte is voor kritische bedenkingen, stralen de foto's van de onderwijsminister glamour uit. Nochtans is er volgens mij nog nooit een minister van Onderwijs geweest die zo onpopulair was in het onderwijsveld. Ik moet de eerste collega-directeur die tevreden is met zijn beleid nog tegenkomen. Ik hoor telkens dezelfde klacht: steeds weer zoekt Weyts de media op, steeds weer wil hij op het podium staan, steeds weer lanceert hij het ene idee na het andere. Misschien scoort hij zo bij mensen die niet betrokken zijn bij het beleid, maar vanuit het onderwijsveld kan ik zeggen: wij begrijpen de populariteit van Weyts niet. De kakofonie rond de coronamaatregelen voor het onderwijs, de ondoordachte 'digisprong', de ontoereikende aanpak van het lerarentekort, de controversiële eindtermen: ik kan nog een tijdje doorgaan met het opsommen van stappen van Weyts die op zijn minst voor onrust gezorgd hebben. Weyts heeft het onderwijsbeleid gepolitiseerd. Kritische wetenschappelijke inzichten komen zelden aan bod, onderwijsexperts worden opzijgeschoven als ze niet passen in de zienswijze van de minister. Dat is gevaarlijk. Als expertise niet gehoord wordt omdat ze niet in het kraam past, komt de vrijheid van onderwijs in het gedrang. Daarom: hebben we wel een minister van Onderwijs nodig die tot een politieke partij behoort? Zouden we niet beter op zoek gaan naar een apolitieke onderwijsdeskundige? Op die manier kan er eindelijk een langetermijnvisie komen, los van welke partij toevallig de verkiezingen gewonnen heeft. Chris Van Echelpoel, directeur Lodewijk Makeblijde College, Poperinge Rik Torfs prijst staatssecretaris Sammy Mahdi (CD&V) met een verwijzing naar de parabel van de barmhartige Samaritaan, maar dan naar eigen zeggen 'de échte versie, niet de naïeve lezing' ('Mahdi laat kansen liggen', Knack nr. 39). De Samaritaan helpt de gewonde man, maar zet daarna zijn reis verder, legt Torfs uit. 'Men moet dus solidair zijn binnen de eigen mogelijkheden.' Nochtans luidt de letterlijke tekst (bron: Bijbel in gewone taal): 'Toen kwam er een vreemdeling langs, een Samaritaan. Hij zag de man liggen en kreeg medelijden. Daarom ging hij naar hem toe. Hij verzorgde de wonden van de man met olie en wijn. En hij deed er verband om. Toen zette hij de man op zijn eigen ezel en bracht hem naar een herberg. Daar zorgde hij voor hem. De volgende dag gaf de Samaritaan geld aan de eigenaar van de herberg en zei: "Zorg goed voor de man. Als het je meer geld kost, krijg je dat van me op mijn terugreis."' In de parabel deed een Samaritaan, een vreemde voor de joodse toehoorder van zijn tijd, wat God wilde. De vrome joodse priesters liepen in een boog om de gekwetste man heen, solidair als ze zijn 'binnen hun eigen mogelijkheden'. Waarom wordt Rik Torfs als christelijke opiniemaker opgevoerd, als hij de evangelische boodschap verdraait? Benoit Lannoo, Antwerpen