Facebook

In een recent arrest over een Franse zaak oordeelde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dat Facebookgebruikers veroordeeld kunnen worden voor reacties van derden op hun pagina. Volgens de Belgische grondwet is 'in de eerste plaats de auteur aansprakelijk voor wat hij of zij schrijft', zegt grondwetspecialist Koen Lemmens ('Een verbod is een zwaktebod', Knack nr. 36). Op het internet is het niet altijd duidelijk wie de auteur is. Een medium dat reacties toelaat om een maatschappelijk debat te bevorderen, zou transparant moeten zijn over de identiteit van de auteurs. Een debat voer je niet alleen met argumenten, maar ook met de integriteit die je als burger meeneemt in het gesprek. Niet de toon van berichten moet veranderen, wel de aanspreekbaarheid van de auteur.
...

In een recent arrest over een Franse zaak oordeelde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens dat Facebookgebruikers veroordeeld kunnen worden voor reacties van derden op hun pagina. Volgens de Belgische grondwet is 'in de eerste plaats de auteur aansprakelijk voor wat hij of zij schrijft', zegt grondwetspecialist Koen Lemmens ('Een verbod is een zwaktebod', Knack nr. 36). Op het internet is het niet altijd duidelijk wie de auteur is. Een medium dat reacties toelaat om een maatschappelijk debat te bevorderen, zou transparant moeten zijn over de identiteit van de auteurs. Een debat voer je niet alleen met argumenten, maar ook met de integriteit die je als burger meeneemt in het gesprek. Niet de toon van berichten moet veranderen, wel de aanspreekbaarheid van de auteur. Wouter Bracquené, Elsene In het interview met Dirk Lauwers over het verkeersbeleid in Antwerpen ('Het verkeersbeleid in Antwerpen moet dringend worden herijkt', Knack nr. 35), spreekt de mobiliteitsexpert zich niet uit over een eventueel ontslag van Antwerps schepen van Mobiliteit Koen Kennis (N-VA). Nochtans is Kennis verantwoordelijk voor het dodelijke ongeval met twee kinderen in Antwerpen eind augustus. 'Verantwoordelijk zijn is voldoende om schuldig te zijn', zei de Nederlandse filosoof Hans Achterhuis eerder dit jaar in een boeiend interview ('Geen enkele techniek is er ooit in geslaagd om onze beschaving kapot te maken', Knack nr. 4) over de rol van de Nederlandse premier Mark Rutte in de toeslagenaffaire. Rutte zei toen dat hij zich als politicus wel verantwoordelijk voelt, maar niet schuldig. Totale onzin, vond Achterhuis. Dat hoorde het einde van Ruttes politieke carrière te zijn. Hetzelfde geldt voor Koen Kennis. Door de maximumsnelheid en het aantal auto's te beperken, zou hij samen met burgemeester Bart De Wever (N-VA)van Antwerpen een veiligere stad kunnen maken. Maar ze willen een vlotte doorstroming blijven garanderen in de naam van 'de welvaart'. Mobiliteitsexperts worden aan de kant geschoven, gefrustreerde ambtenaren vertrekken en de schepen neemt beslissingen zonder advies te vragen aan de verkeerspolitie. Kennis is verantwoordelijk voor de dood van twee kinderen, en dus schuldig. Denise Puttaert, Berchem Ik heb het dossier over de financiering van ons onderwijs ('Hoe Vlaamse scholen big business werden', Knack nr. 35) aandachtig gelezen. Tien jaar geleden werden de eerste stappen gezet voor een nieuwe wetgeving op overheidsopdrachten. Alle sectoren die werkten met overheidsgeld zouden die wet moeten volgen. Dat dit administratieve en juridische problemen zou opleveren voor een gemiddelde school was duidelijk. Schaalvergroting en uitbesteding werden de oplossing. Dat zou uiteraard in het voordeel spelen van grote multinationals, en de toegang van Vlaamse kmo's tot die raamcontracten bemoeilijken. In januari 2018 reageerde de federale overheid met een charter voor de toegang van kmo's tot overheidsopdrachten. Grote opdrachten moesten onder meer verdeeld worden in percelen. Maar het Vlaamse ministerie van Onderwijs vond het niet nodig om op die aanbevelingen in te gaan. Ook nu niet. Momenteel wordt er een raamcontract voor schoolbenodigdheden uitgeschreven door het katholiek onderwijs. De modaliteiten en voorwaarden zijn zo geschreven dat kmo's onmogelijk kunnen meedoen. Het geld verdwijnt dus in de zakken van de multinationals. Opnieuw. Dirk Onzea, Brasschaat Een kanttekening bij het interview met politoloog Rik Coolsaet ('De nieuwe wereldorde lijkt als twee druppels water op die van de negentiende eeuw', Knack nr. 34), die de verantwoordelijkheid van de achteruitgang van links bij de politiek legt. Vlaanderen is nu voor een groot deel - onder andere door het socialisme - welvarend, zelfgenoegzaam en dus rechts geworden. Zij die toch uit de boot vielen en zich bedreigd voelen door 'nieuwkomers', stemmen extreemrechts. Die kiezers zijn de hoofdoorzaak van de malaise van groenlinkse partijen in Vlaanderen. 'Als ik te veel het juiste doe, word ik niet herkozen', zei Bruno Tobback (Vooruit). Terecht natuurlijk. Peter Van Vlaenderen, Brugge Geert Mak en Jonathan Holslag staan altijd garant voor interessante inzichten. Maar in hun dubbelinterview ('Ik begrijp dat de Chinezen hun respect voor ons hebben verloren', Knack nr. 35) worden enkele ongenuanceerde 'zekerheden' geponeerd. Terwijl ze China's geopolitieke rol door een roze bril bekijken, zijn ze wel heel pessimistisch over de EU. ,Mak en Holslag beweren dat de toekomst van Azië bepaald zal worden door China, Rusland, Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan en Oezbekistan, een soort NAVO voor Centraal-Azië. Met alle respect voor die laatste drie landen, maar het is toch een beetje excentriek om hen als de geopolitieke scheidsrechters van de toekomst te zien?Mak en Holslag veronderstellen dat landen als Japan, India en Australië zich zomaar zullen neerleggen bij de Chinese expansiedrang. Leggen die staten soms niet meer geopolitiek gewicht in de weegschaal dan de drie eerder genoemde Centraal-Aziatische landen? Verder betwist niemand dat het Europese buitenlandbeleid nog in de kinderschoenen staat. Maar Mak en Holslag vinden het niet nodig aandacht te besteden aan het uitstekende Europese relancebeleid en erkennen niet dat de EU op heel wat gebieden efficiënter geïntegreerd is dan pakweg de gedecentraliseerde VS.Robby Van den Wyngaert 'Niet de toon van berichten op Facebook moet veranderen, wel de aanspreekbaarheid van de auteur.' Wouter Bracquené