Gerolf Annemans (1)

Gerolf Annemans ('De Hongaren mogen anders denken over homo's dan wij', Knack nr. 31) is een absolute populist, en een onversneden ultranationalist die de ene kwakkel na de andere de wereld instuurt. Wat mij bijzonder stoort aan de retoriek van Vlaams Belang, is hun visie op Europa. Een lijst van onbewezen beschuldigingen aan het adres van de belangrijkste politieke naoorlogse instelling die ons zo veel heeft bijgebracht. En dan het onzalige monsterverbond in het Europees Parlement van de anti-Europa-partijen: een stelletje idioten die er door hun haatzaaierij in slagen een gedeelte van de minder onderlegde bevolking in hun kielzog te krijgen.
...

Gerolf Annemans ('De Hongaren mogen anders denken over homo's dan wij', Knack nr. 31) is een absolute populist, en een onversneden ultranationalist die de ene kwakkel na de andere de wereld instuurt. Wat mij bijzonder stoort aan de retoriek van Vlaams Belang, is hun visie op Europa. Een lijst van onbewezen beschuldigingen aan het adres van de belangrijkste politieke naoorlogse instelling die ons zo veel heeft bijgebracht. En dan het onzalige monsterverbond in het Europees Parlement van de anti-Europa-partijen: een stelletje idioten die er door hun haatzaaierij in slagen een gedeelte van de minder onderlegde bevolking in hun kielzog te krijgen. Straks vormen die 'antipartijen' een belangrijke parlementaire groep in het Europese halfrond. Wat hen bindt, is een gemeenschappelijke haat tegen Europa en een enorme appetijt voor het Europese manna. Steeds opnieuw schieten ze op de instelling bij wie ze maandelijks enkele duizenden euro's loon en extra vergoedingen opstrijken. Willy van Walleghem, Brugge In de Verklaring over de toekomst van de Europese Unie, die enkele extreemrechtse leiders ondertekend hebben, wordt ook een aantal waarden geëtaleerd waarover Annemans met geen woord rept. dat Europese document moeten de naties in het centrum van Europa (terug)komen, en niet de individuele rechten en vrijheden van de burgers. Die politieke filosofie sluit trouwens perfect aan bij de antiverlichtingstraditie die alle autoritaire politieke partijen kenmerkt. In zijn meesterwerk The Anti-Enlightenment Tradition schreef de eminente professor Zeev Sternhell dat nationalisten altijd het primaatschap van de gemeenschap, de natie of hét volk bepleiten, alsook de onderwerping van het individu aan diezelfde natie. Een beetje zoals we het nu zien gebeuren in Polen en Hongarije, en ook zoals we het zagen gebeuren in het Italië van Mussolini. Die Europese extreemrechtse fractie is gewoon een variant van het collectivisme, en moet in niets onderdoen voor haar linkse tegenhanger. Stephaan Taccoen, Brugge Rached Ghannouchi ('Tunesiërs zullen nooit een dictator aanvaarden', Knack nr. 31) stelt: 'We baseren ons grotendeels op principes uit de islam.' Maar de islam is een huis met tienduizend kamers. Onder die vlag is feitelijk alles mogelijk: van de IS tot die nieuwe lichting van vrouwelijke imams in onder meer de VS. Daarover geven Ghannouchi en zijn Ennahda-partij geen duidelijkheid. De essentie is dat de Moslimbroeders zich vooral richten op een landelijk en meer traditioneel publiek, terwijl meer civiel gerichte groepen hun steun halen in de steden. Een klassiek fenomeen dat we ook in België kenden. Het verdeelt het Midden-Oosten al sinds Napoleon begin negentiende eeuw Egypte veroverde. Tot dan was er min of meer een machtsevenwicht tussen de landen van West-Europa en het Midden-Oosten. Napoleon deed die balans wel heel drastisch overslaan. En dat leidde in de regio tot hevige discussies over het te volgen beleid, die nog steeds voortduren. Willy Van Damme, Dendermonde-Grembergen Gezondheidseconoom Matthijs Versteegh maakt volkomen terecht brandhout van de kapitalistische mythe dat 'patenten nodig zijn voor innovatie' ('De farmabedrijven testen onze solidariteit', Knack nr. 31). Het zou niet meer dan logisch zijn dat de grote farmabedrijven in overheidshanden komen, met wel ruimte voor kleine, innovatieve privébedrijfjes. Niet alleen de coronavaccins, ook veel andere medicijnen werden en worden ontwikkeld in overheidsinstellingen of in bedrijven en laboratoria die door de overheid gesubsidieerd worden. Voor de grote privéfarmabedrijven draait het immers in de eerste plaats om winstmaximalisatie. Daardoor gaan er veel te weinig middelen naar medicijnen die in ontwikkelingslanden jaarlijks miljoenen levens zouden kunnen redden. Onder het kapitalisme is de kleur van de nagels van een koopkrachtige westerse vrouw nu eenmaal veel belangrijker dan het leven van een Afrikaans kind. Roger Liekens, Kessel-lo Moeten ministers ontslag nemen als iemand van hun administratie een fout begaat? Volgens Liesbeth Van Impe en Isolde Van den Eynde wel. ('Laat het af en toe maar eens clashen', Knack nr 28/29). Zij vinden dat Wouter Beke ontslag had moeten nemen, vanwege de vele doden in woonzorgcentra in het begin van de coronacrisis, toen we nog maar heel weinig met zekerheid wisten over dat virus. Ik erger mij aan die 'politieke verantwoordelijkheid'. Een minister moet op post blijven en ingrijpen om het tij te keren. En dat heeft Wouter Beke gedaan, met succes. Een wat onvoorzichtige rijkswachter liet in 1998 Marc Dutroux ontsnappen uit het justitiegebouw. De ministers van Binnenlandse Zaken en van Justitie namen onmiddellijk ontslag. Waarom? Als zij de rijkswachter bevolen hadden Dutroux te laten ontsnappen, dan was dat ontslag gerechtvaardigd geweest. Zelfs de generaal van de rijkswacht werd gedwongen ontslag te nemen voor iets waar hij absoluut niets mee te maken had. De ministers konden in volgende regeringen nog terugkeren. De generaal was zijn positie definitief kwijt. Robert Gobin, Lubbeek