Onderwijs

In 'Scholen sluiten kost ook levens' (Knack nr. 5) stelt psycholoog en onderwijsexpert Wouter Duyck dat ik 'zowat overal (heb) mogen komen vertellen dat de scholen een onderschatte factor zijn en dat we ze om die reden voor minstens zes weken moeten sluiten. (Mijn) bewijslast was nochtans zeer wankel. (Ik) ging onlangs ook zwaar in de fout door de mortaliteit bij covidpatiënten onder de zestig jaar met een factor tien te overschatten. Die foutieve aanname vormde bovendien de kern van (mijn) argumentatie.'
...

In 'Scholen sluiten kost ook levens' (Knack nr. 5) stelt psycholoog en onderwijsexpert Wouter Duyck dat ik 'zowat overal (heb) mogen komen vertellen dat de scholen een onderschatte factor zijn en dat we ze om die reden voor minstens zes weken moeten sluiten. (Mijn) bewijslast was nochtans zeer wankel. (Ik) ging onlangs ook zwaar in de fout door de mortaliteit bij covidpatiënten onder de zestig jaar met een factor tien te overschatten. Die foutieve aanname vormde bovendien de kern van (mijn) argumentatie.' Vooreerst is mijn bewijslast niet wankel. In de tweede golf begon de stijging in de scholen. Dat was in december ook het geval en dat is nu weer zo. Kinderen kunnen veel virus produceren, en uitgebreide contacttracingstudies in India en Korea hebben aangetoond dat ook kinderen het virus verspreiden. Dat maakt van scholen niet hét probleem, maar een probleem, en zeker een onderschat probleem. Ten tweede heb ik niet voorgesteld om scholen zomaar te sluiten. Ik wilde het schooljaar herschikken toen daar nog tijd voor was.Ten derde zei Wouter Duyck dat ik zwaar in de fout ging door de mortaliteit onder 60 (het was eigenlijk 65) met een factor 10 te overschatten. Ik heb dat, zoals het een wetenschapper betaamt, rechtgezet in een opinie in De Morgen op 28 januari. Ten laatste is die foute aanname niet de kern van mijn betoog. De impact van de pandemie zou nu zelfs voor de grootste scepticus duidelijk moeten zijn. In België sterven ongeveer 37.000 mensen per jaar voortijdig (of voor ze 75 zijn). Nu zijn daar in 10 maanden tijd 3700 doden bij gekomen. Ook de morbiditeit telt. Velen (de schattingen lopen uiteen van 10 tot 30%) lijden aan 'long covid', het blijven duren van symptomen. De prognose daarvan kennen we nog niet. Restletsels aan longen en hart komen voor, al is de echte frequentie nog niet duidelijk. Een grote studie in Engeland, die weliswaar nog geen peerreview heeft ondergaan, toonde bovendien aan dat binnen vijf maanden na ontslag uit het ziekenhuis, de kans om te overlijden bij mensen onder de 70 gemiddeld 14 keer hoger was dan bij mensen die geen covid hebben doorgemaakt. Covid heeft dus een chronische en mogelijk voor sommigen, inclusief jongere mensen, dodelijke lange staart. Hans-Willem Snoeck, immunoloog Het artikel 'Straf wat de liefde met je kan doen'(Knack nr. 5) legt niet de echte reden bloot waarom volgens experts naar schatting tienduizend Belgen jaarlijks het slachtoffer worden van romantische fraude. Want niet vriendschap of de liefde maakt blind, maar wel verliefdheid. Scanonderzoek toont hersenactiviteit bij hartstochtelijk verliefden in de nucleus accumbens, een hersenregio die geassocieerd wordt met verslaving. Het biologische mechanisme dat zorgt voor die hartstochtelijke verliefdheid zit dan ook op dezelfde manier in elkaar als dat van verslaafdheid. De relatie met het cybercontact zet het beloningssysteem in de hersenen in vuur en vlam, net zoals een drug dat doet. De verliefde ontwikkelt dwangmatig gedrag. De gedachte aan het mogelijke verlies van het contact brengt hem of haar in paniek en leidt tot blinde, dure beslissingen. Daarom moet iedereen beseffen dat bij elk cybercontact achter die lieve, knappe man of vrouw een totaal ander persoon kan schuilgaan. En de eerste vraag naar geld moet het sein zijn om zo snel mogelijk te vluchten. Dr. Staf Henderickx, auteur van Zit seks tussen de oren? Het verhaal van Laliane Cruz in 'Het voelt als een vernedering' (Knack nr. 4) is heel herkenbaar. Mijn vrouw, die uit Moldavië komt, is verpleegkundige met specialisatie in de anesthesie. Ze heeft vijf jaar gewerkt in het grootste ziekenhuis van Moldavië, onder andere als spoedverpleegkundige. In België is zij via het agentschap inburgering en integratie een gelijkstellingsprocedure gestart. Na enkele maanden kregen we het antwoord dat haar diploma erkend wordt op HBO5-niveau 'maar niet specifiek in de verpleegkunde'. Nochtans bestaat een algemene HBO5-erkenning zonder specificatie niet. Toen we een herziening van de beslissing vroegen, kregen we het antwoord dat die definitief is. Sindsdien is mijn vrouw een speelbal tussen HBO5-scholen die haar behaalde specificaties allemaal op een andere manier interpreteren. Het werd ons aangeraden om te 'schoolshoppen' om te zien waar we de beste deal kunnen krijgen. Tijdens de coronaperiode heeft mijn vrouw als vrijwilliger gewerkt in een woonzorgcentrum en daar verpleegkundige taken mogen/moeten uitvoeren. Nu de situatie onder controle is, is er geen plaats voor haar. Intussen is haar interesse in de zorg totaal verdwenen: ze is alle administratie moe, de gesloten deuren, de valse hoop. Wij wensen België dan ook veel succes in de zoektocht naar voldoende verpleegkundigen, de komende jaren. Lars Cox 'Beestenboel' is een van mijn geliefkoosde rubrieken in Knack. Maar het viel mij - als telg uit de Oostendse visserij - onmiddellijk op dat het artikel over de 'Zeetong' (Knack nr. 6) geïllustreerd werd met een afbeelding van de tongschar. Aan de Vlaamse kust wordt deze vis de 'steenschol' genoemd en aan leken wordt hij dikwijls gepresenteerd en verkocht als 'melktong'. Maar in wezen zijn de tongschar en de zeetong niet nauw verwant en past die afbeelding dus niet bij het artikel. Daniël Goes, Oostende De burgers achter Viruswaanzin spanden een rechtszaak aan tegen de Belgische Staat en niet tegen viroloog Marc Van Ranst, zoals verkeerdelijk stond vermeld in 'Hoe Viruswaanzin radicaliseert' (Knack nr. 3). Onze excuses. De redactie