Politiegeweld/ 1

Vanuit de migrantengemeenschap klinkt het steeds dat zij (meer bepaald de migrantenjongeren) geviseerd wordt ('Waren we geen immigranten, dan was ons een dergelijk lot bespaard', Knack nr. 2). Keer op keer zijn brave jongens/meisjes het slachtoffer van racistische politiemensen. Betogingen, solidariteitsacties en opstandigheid tegen de 'handhavers van de wet' versterken het gevoel van onrecht omdat de gebeurtenissen worden gepolariseerd. Onverantwoord optreden van de politie moet bestraft worden. Toezicht en beoordeling post factum zijn absoluut noodzakelijk. Maar steeds weer worden deze achteraf weggezet als doofpotoperaties als ze niet beantwoorden aan wat men verwacht/wil. Als de politie per definitie fout is, en noch door de maatschappij in het algemeen, noch door de overheid in het bijzonder, wordt vertrouwd en gesteund, vraag ik mij af hoelang men nog politiemensen zal kunnen rekruteren die willen werken aan een veilige, op ethiek gebaseerde samenleving.
...

Vanuit de migrantengemeenschap klinkt het steeds dat zij (meer bepaald de migrantenjongeren) geviseerd wordt ('Waren we geen immigranten, dan was ons een dergelijk lot bespaard', Knack nr. 2). Keer op keer zijn brave jongens/meisjes het slachtoffer van racistische politiemensen. Betogingen, solidariteitsacties en opstandigheid tegen de 'handhavers van de wet' versterken het gevoel van onrecht omdat de gebeurtenissen worden gepolariseerd. Onverantwoord optreden van de politie moet bestraft worden. Toezicht en beoordeling post factum zijn absoluut noodzakelijk. Maar steeds weer worden deze achteraf weggezet als doofpotoperaties als ze niet beantwoorden aan wat men verwacht/wil. Als de politie per definitie fout is, en noch door de maatschappij in het algemeen, noch door de overheid in het bijzonder, wordt vertrouwd en gesteund, vraag ik mij af hoelang men nog politiemensen zal kunnen rekruteren die willen werken aan een veilige, op ethiek gebaseerde samenleving. Dirk Van Leuven Wanneer je tegenwoordig door Brussel wandelt, merk je een verandering in het straatbeeld: de blauwe politielichten zijn overal. Je kunt amper nog door het centrum van Brussel lopen zonder een politiepatrouille te passeren. Die constante aanwezigheid van de politie maakt me zenuwachtig. Ook al doe ik niets verkeerds, ik merk dat ik mijn mondmasker controleer, extra voorzichtig oversteek en vooral gewoon doorwandel. Ik schrijf dit niet om mezelf te verantwoorden maar omdat op dit moment bang zijn voor de politie, zelfs als je niets fouts doet, een legitiem gevoel is. Ik schrijf dit omdat het uitoefenen van democratische rechten voor bepaalde bevolkingsgroepen een risico is geworden. Ik hoop dat we allemaal even kunnen stilstaan bij hoe verkeerd dat wel is. Igor Zivkovic Ik legde een paar jaar geleden zonnepanelen op mijn dak die jaarlijks ongeveer opbrengen wat ik verbruik. Hierdoor heb ik een lagere energiefactuur en kan ik mijn investering in propere energie terugbetalen. Wat er nu gaat gebeuren en wat volgens het Grondwettelijk Hof niet tegengehouden kan worden, is dat de energieleveranciers nu ook mijn geproduceerde kilowatturen gaan verkopen en mij daarvoor niets in de plaats geven ('Onze energievreters', Knack nr. 3). Dat wordt dan verkocht onder de smoes 'mensen leren omgaan met zonnepanelen en de elektriciteit gebruiken op het moment dat ze haar opwekken'. Als ik dat zou willen realiseren, mag ik in de winter bijna geen energie verbruiken en moet ik in de zomer mijn lichten allemaal uitdoen als het donker wordt. Dat gaat dus niet. Het is echt een walgelijke regeling. Een digitale meter kan net zo goed de uitgaande en de inkomende energie tellen en het verschil berekenen. Dat zou niet meer dan eerlijk en normaal zijn. Peter Verduyckt, Brussel Lezer Arnold Desmet slaat de bal mis waar hij beweert dat de door emeritus professor André Alen 'voorgestelde oplossing ook een vorm van confederalisme inhoudt' ('Het Laatste Woord', Knack nr. 2). Artikel 35 van de grondwet uitvoeren heeft niets, maar dan ook niets met confederalisme te maken. Dat artikel zegt het immers zelf: 'De federale overheid is slechts bevoegd voor de aangelegenheden die de Grondwet en de wetten, krachtens de Grondwet zelf uitgevaardigd, haar uitdrukkelijk toekennen. De gemeenschappen of de gewesten zijn, ieder wat hen betreft, bevoegd voor de overige aangelegenheden (...).' Na uitvoering van artikel 35 blijft België dus een federale staat, met behoud van de gewesten en de gemeenschappen (van kapitaal belang voor de Vlamingen in Brussel), dat is dus geen 'vorm van confederalisme'. Helmut De Vos, Sint-Pieters-Woluwe Ik heb heel veel respect voor neurochirurge Veerle Visser-Vandewalle ( Knack nr. 3). Zij is top in haar werk, maar ook in haar zijn. Zelf lijd ik aan het SPS (Stiff Person Syndrome), een uiterst zeldzame auto-immuunziekte. Door de combinatie van medicatie voor hashimoto, het spuiten van insuline en het innemen van diazepam voor de SPS krijg je soms onverwacht heel erge stuipen. Je kunt dan geen stap meer zetten en spreken is vrijwel uitgesloten doordat je hart in overdrive gaat. Dat duurt zo'n halfuur - als ik nog in staat ben geweest om diazepam te slikken en direct te gaan liggen. En dat allemaal omdat door de verschillende werkingen van mijn medicatie de aansturing vanuit de hersenen naar de zenuwbanen in de onderrug is verstoord. Omdat de aandoening zo zeldzaam is - ze treft één persoon op één miljoen - , vraag ik mij af of er geen oplossing mogelijk is om die vreselijke spasmen en de daarmee gepaard gaande 'ongemakken' tegen te gaan. Ik neem nu al drie jaar elke dag diazepam. Dat zal op de duur ook wel gaan inwerken op de hersenen. Ik overweeg plasmaferese, maar ook daarvan is niet bewezen of, en zo ja, hoelang deze zal helpen om stabiel te blijven. Misschien weet dokter Vandewalle raad? Marie Bollen Met de aanpak van de zaak-Kucam heeft Theo Francken (N-VA) aangetoond niet de beste garantie te zijn voor goed bestuur ('Moet Francken dan ontslag nemen als burgemeester?', Knack nr. 3). Integendeel, hij heeft het duidelijke bewijs geleverd dat hij een slechte bestuurder is. Met de crisis die ons land doormaakt, is het een godsgeschenk dat narcistische typetjes zoals hij nu even niet aan zet zijn, maar daarmee is de kous niet af. Als Francken een integer politicus was, zou hij ontslag nemen als federaal parlementslid. Stephaan Taccoen, Brugge