Woonzorgcentra/ 1

Als zeventiger heb ik met veel enthousiasme het artikel 'Ik heb niet genoeg geld om nog 10 jaar te leven' (Knack nr. 47) gelezen. Het spijt me te moeten vaststellen dat het mijn verwachtingen niet heeft ingelost. Wat ik had willen lezen, was hoe men het ouderenbeleid in de andere Europese landen organiseert. En vooral in onze buurlanden. Onze ministers reizen de wereld rond en ontmoeten overal hun collega's. Zijn dat geen thema's die op de agenda zouden moeten staan? Iedereen kan altijd van iedereen leren. En er is niet alleen het thema van de ouderenzorg, er is ook de organisatie van het openbaar vervoer enzovoort. Samen met mijn echtgenote werken we als vrijwilliger in een lokaal rusthuis. Er zijn daar wel een pak gelukkige bewoners en ook gelukkige medewerkers. En die laatsten verdienen het om eens in de bloemen gezet te worden voor hun inzet.
...

Als zeventiger heb ik met veel enthousiasme het artikel 'Ik heb niet genoeg geld om nog 10 jaar te leven' (Knack nr. 47) gelezen. Het spijt me te moeten vaststellen dat het mijn verwachtingen niet heeft ingelost. Wat ik had willen lezen, was hoe men het ouderenbeleid in de andere Europese landen organiseert. En vooral in onze buurlanden. Onze ministers reizen de wereld rond en ontmoeten overal hun collega's. Zijn dat geen thema's die op de agenda zouden moeten staan? Iedereen kan altijd van iedereen leren. En er is niet alleen het thema van de ouderenzorg, er is ook de organisatie van het openbaar vervoer enzovoort. Samen met mijn echtgenote werken we als vrijwilliger in een lokaal rusthuis. Er zijn daar wel een pak gelukkige bewoners en ook gelukkige medewerkers. En die laatsten verdienen het om eens in de bloemen gezet te worden voor hun inzet. Jean-Marie Decordier, Aalter Door wat mijn moeder nu meemaakt in een woonzorgcentrum heb ik besloten om nooit of te nimmer naar een woonzorgcentrum te gaan. Ik ga dicht bij een van de kinderen wonen met veel thuiszorg. Sinds maart ben ik nog maar vijfmaal op de kamer van mijn mama toegelaten. Voor de rest sta ik wekelijks door een spleetje van een kantelraam met haar te praten. Ik mag al blij zijn als het niet regent. Zielig! Een totaal gebrek aan creativiteit en zorg. Marie-Josée Decoster Collega Maarten Boudry overvalt ons wel vaker met bijdragen die met evenveel stelligheid als gebrek aan empirische juistheid zijn geschreven. Het opiniestuk, (lees: pleidooi voor kernenergie) 'Vroegtijdig kerncentrales sluiten "voor het klimaat"... het toppunt van Belgisch surrealisme' (Knack.be), biedt weer een voorbeeld van hoe je met veel metaforen en schijnargumenten de werkelijkheid naar je hand kunt zetten. Er is, ook internationaal, een interessante wetenschappelijke en politieke discussie gaande over de eventuele rol van kernenergie in de overgang naar een fossielarme energievoorziening. Boudry heeft daar zeer eenzijdig en feitenvrij kennis van genomen. Het zou een even lang stuk vergen om alle misperen uit zijn opiniestuk tegen te spreken. Het betreft immers zowel techniek, economie (kosten en subsidies), eroderende expertise, opiniepeilingen en beleid in andere landen. Ik beperk me tot enkele illustratieve punten. 1. Het is pertinent onjuist te suggereren dat de overheidssubsidies voor duurzame energie ook maar enigszins de concurrentie met zowel fossiele als nucleaire energie zouden vervalsen. Het omgekeerde is waar. Het Myrrha-project, waarmee overigens lang niet iedereen in de Belgische nucleaire sector gelukkig is, laat dat ook weer zien. 2. Het is onjuist te stellen dat de oplossing voor nucleair afval 'al lang op tafel ligt'. Er zijn plannen, er zijn voornemens, ja. Maar die zijn nu al decennialang vooral van papier. Nergens ter wereld is op dit moment een definitieve eindberging van nucleair afval werkzaam. Technische problemen, aanzienlijk onderschatte kosten en het vinden van bergplaatsen staan die vooralsnog in de weg. 3. Het is onjuist te suggereren dat het Nederland menens is met plannen voor een nieuwe kerncentrale. Ook de verwijzingen naar Frans en Pools beleid snijden geen empirisch hout. Collega Boudry is, als bekend, in de ban van het ecomodernisme, de stroming die meent dat alle milieuvraagstukken met alleen technologie zijn op te lossen. Kernenergie past daar kennelijk in. Ik hou me al heel lang met de nucleaire discussie bezig. Voordat ik toe ben aan een standpunt, laat staan aan het met grote stelligheid uitdragen daarvan, wil ik eerst wat feiten correct hebben. Dat lijkt me een taak van door de samenleving daartoe vrijgestelde academici. Pieter Leroy, emeritus hoogleraar milieu en beleid, Radboud Universiteit De integrale tekst van deze reactie kunt u lezen op Knack.be/kernenergie In het artikel 'Broddelen met belastingen' (Knack nr. 47) worden enkele van de vele pijnpunten van ons belastingstelsel aangehaald. Het systeem is een ingewikkeld kluwen waar een kat haar jongen niet meer in terugvindt. Al decennialang worstelen regeringen met deze draak van een stelsel, maar in plaats van een rechtvaardiger en eenvoudiger systeem op poten te zetten, creëert men nog meer mist en meer ingewikkelde wetten en structuren waardoor er nog meer achterpoortjes ontstaan. Ook al fluit Europa België met de regelmaat van een klok terug, er komt geen verbetering, laat staan een substantiële verandering van het stelsel. Paul Van Herck, Vosselaar In 'België heeft geen geluk met zijn politici' ( Knack nr. 47) pleit Thomas Pueyo voor nog hogere boetes. Dat is niet slim, het roept vooral weerstand op. Kies voor een gedifferentieerde aanpak. Communiceer helder, eenduidig en blijf informeren en sensibiliseren. Motiveer en beloon burgers die het goed doen. Dat levert beter resultaat en is per saldo voordeliger. En als je beboet, doe het dan in verhouding tot de ernst van het 'misdrijf'. Hugo Wanner, Petegem-aan-de-Schelde Tekenaar GAL zegt het niet met woorden, maar 'verwoordt' perfect wat miljoenen Belgen denken ('Herfederaliseer heel die boel', Knack nr. 47). Stop de waanzin om alles te willen splitsen en regionaliseren. Plots is iedereen verbijsterd te ontdekken dat er acht ministers van Volksgezondheid zijn die zich samen moeten buigen over de problematiek van covid-19. Overloop alle andere departementen, idem dito. Zes regeringen voor ons landje is écht te veel. Didier Delattre, Brugge