Magistraten

Na meer dan dertig jaar aan de balie kan ik alleen maar besluiten dat alle zaken, burgerlijk en strafrechtelijk, vandaag véél langer nodig hebben om überhaupt afgehandeld te worden ('Het liefst zwijgen magistraten over hun echte werklast', Knack nr. 36). Misschien zijn er te veel magistraten, maar zeker is dat weinigen hun opdracht ernstig nemen.
...

Na meer dan dertig jaar aan de balie kan ik alleen maar besluiten dat alle zaken, burgerlijk en strafrechtelijk, vandaag véél langer nodig hebben om überhaupt afgehandeld te worden ('Het liefst zwijgen magistraten over hun echte werklast', Knack nr. 36). Misschien zijn er te veel magistraten, maar zeker is dat weinigen hun opdracht ernstig nemen. Ik stel me ook de vraag waarop de heisa rond Jan Jambon in de zaak-Chovanec gebaseerd is. Is het niet duidelijk dat justitie in die zaak gefaald heeft? Ook in de Reuzegom-affaire maakt de magistratuur geen goede beurt. Misschien is het tijd dat de media hun aandacht meer op justitie richten. Het loopt daar al decennialang mank, alle politieke benoemingen ten spijt. Eric J.H. Moons, Overijse In het interview met Sven Mary ('Waarom was er geen reconstructie? En waarom mogen wij de verhandelingen van de verdachten niet lezen?', Knack nr. 35) worden we nogmaals geconfronteerd met de vreselijke feiten. Eens te meer vragen we ons af: zal er rechtvaardig geoordeeld worden? Me dunkt dat er weinig verzachtende omstandigheden zijn voor de daders. Het waren verstandige, volwassen mannen die goed beseften waarmee ze bezig waren. Maar niemand van hen protesteerde. De groep dicteerde. Als dat allemaal onder de mat wordt geveegd, door vriendjespolitiek, door machtsmisbruik, dan vrees ik voor de toekomst waarin die kerels zelf een verantwoordelijke positie innemen. Vera Jacobs, Merksem In zijn commentaarstuk '#hypothese' (Knack nr. 35) schrijft Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck een merkwaardige zin: 'Als hij (viroloog Marc Van Ranst) al eens een retorisch bochtje moet nemen, dan is dat ironisch genoeg vaak omdat hij compromissen met politici verdedigt die ideologisch ver van hem afstaan.' Naar ik meen te weten is Marc Van Ranst een wetenschapper verbonden aan de KU Leuven. Het is de taak van wetenschappers om een duidelijk en liefst unaniem advies te formuleren conform de stand van de wetenschap. Compromissen met politici en zeker met ideologie behoren níét tot de opdracht van de onafhankelijke wetenschapper. Het is ook niet de bevolking die Marc Van Ranst als leider zoekt of kiest. Het is viroloog Van Ranst die de taak van de politici overneemt en de tv-studio's opzoekt. Dat de politici hun werk al lang niet meer doen, hoeft geen betoog, maar wetenschappers kunnen geen vervangers zijn van falende politici. Louis Rutgeerts, Roeselare Het gebruik van geestverruimende middelen in de behandeling van therapieresistente psychiatrische ziektebeelden kent een heropleving ('Lsd: het nieuwe wapen tegen psychische stoornissen', Knack nr. 35). Klinische studies tonen voorzichtig positieve resultaten in de behandeling van onder andere therapieresistente depressies, acute zelfmoordneiging en existentiële angst bij terminale patiënten. Het Knack-artikel kan bij sommige patiënten hoe dan ook de aanleiding zijn voor een dialoog met hun behandelende arts over alternatieve behandelingsvormen. Opgelet wel: er bestaan geen wondermiddelen waarbij één tripje volstaat om het probleem te verhelpen. Onderzoek heeft bovendien aangetoond dat de setting waarbinnen die middelen worden toegepast een cruciale invloed heeft op het uiteindelijke effect. Psychedelica mogen uitsluitend gebruikt worden in een veilige medisch-therapeutische context, waarbij de inname wordt ingebed in psychotherapie en waarbij clinici eventuele ongewenste reacties kunnen ondervangen. Iris Elens, kinder- en jeugdpsychiater, AZ Delta Roeselare In 'Leraars zouden beter een voorbeeld nemen aan mensen die in de zorg werken' (Knack nr. 34) stelt onderwijsspecialist Dirk Van Damme dat 'de kwaliteit van de Vlaamse ambtenaren daalt' en dat 'Vlaanderen er niet meer in slaagt om de sterkste mensen aan te trekken en te behouden voor de belangrijkste functies in ons overheidsapparaat'. Het is mij niet duidelijk op welke indicatoren Van Damme zich baseert en evenmin over welke periode hij het heeft. De werking en het personeelsbestand van de Vlaamse onderwijsadministratie hebben de laatste decennia een aanzienlijke upgrade gekregen. Veel ambtenaren kiezen er bewust voor om voor Onderwijs te werken. De administratie zou zich ook met 'te veel' bezighouden, terwijl de conclusie van het kerntakendebat net was dat er geen taken kunnen worden geschrapt. Zowel op het vlak van beleidsvoorbereiding als op het vlak van beleidsuitvoering - twee domeinen die in het onderwijs erg verweven zijn - mogen de resultaten gezien worden. Scholen en onderwijspersoneelsleden kunnen dat getuigen. Met het politieke niveau heeft de onderwijsadministratie over de bestuursperiodes heen een sterke relatie uitgebouwd, op basis van vertrouwen en loyaliteit. Iedereen speelt zijn eigen rol: de administratie wikt, de politiek beschikt. En terecht. Uiteraard kun je kanttekeningen maken, zoals dat bij elke organisatie kan. Maar dan graag met concrete, gestaafde argumenten. Guy Janssens In 'Zomerspel' (Knack nr. 35) lees ik dat psychiater Dirk De Wachter verbaasd was om in een kasteel dat dienstdoet als vakantieverblijf in Toscane 'zelfs een kapel aan te treffen'. Niet alleen in Italië maar overal - en dus ook in Vlaanderen - had en heeft elk kasteel een eigen kapel. De adel was niet bereid om haar kinderen te laten dopen in de parochiekerk. Om zich te onderscheiden van het plebs beschikte ze zelf over een kapel. Die was ook zeer geschikt om privé je zonden te overdenken. Willy Dezutter, ereconservator Stedelijke Musea Brugge