Onderwijs

In 'Leraars zouden beter een voorbeeld nemen aan mensen die in de zorg werken' (Knack nr. 34) doet Dirk Van Damme precies het tegenovergestelde van wat hij in het begin van het artikel belooft niet te zullen doen: 'vanuit Frankrijk met het vingertje zwaaien naar het Vlaamse onderwijs'. Ik ben waarschijnlijk niet de enige leerkracht bij wie het artikel een gevoelige snaar heeft geraakt. Ik wil liever niet vergeleken worden met mensen in de zorg: wat zij de voorbije maanden gepresteerd hebben, daar kan geen enkele leerkracht tegenop. Ik wil ook niet wegsteken dat ik oprecht bang ben om het virus te krijgen. Maar we hebben voor dit beroep gekozen omdat we onze leerlingen verder willen brengen. We willen goed onderwijs leveren en alles uit de kast halen om ook in coronatijden dat doel te bereiken. Hoever je daarin moet gaan en tegen welke prijs, daar ben ik nog niet helemaal uit.
...

In 'Leraars zouden beter een voorbeeld nemen aan mensen die in de zorg werken' (Knack nr. 34) doet Dirk Van Damme precies het tegenovergestelde van wat hij in het begin van het artikel belooft niet te zullen doen: 'vanuit Frankrijk met het vingertje zwaaien naar het Vlaamse onderwijs'. Ik ben waarschijnlijk niet de enige leerkracht bij wie het artikel een gevoelige snaar heeft geraakt. Ik wil liever niet vergeleken worden met mensen in de zorg: wat zij de voorbije maanden gepresteerd hebben, daar kan geen enkele leerkracht tegenop. Ik wil ook niet wegsteken dat ik oprecht bang ben om het virus te krijgen. Maar we hebben voor dit beroep gekozen omdat we onze leerlingen verder willen brengen. We willen goed onderwijs leveren en alles uit de kast halen om ook in coronatijden dat doel te bereiken. Hoever je daarin moet gaan en tegen welke prijs, daar ben ik nog niet helemaal uit. Marina Wouters, leerkracht In 'Ik ben eindelijk wakker' (Knack Focus nr. 35) beweert Bouba Kalala over zijn overstap van Studio Brussel naar de SP.A: 'Op Twitter konden de racisten zich weer goed uitleven. (...) Ik had alles te danken aan mijn huidskleur, schreef Sam van Rooy van Vlaams Belang.' Dat is een lasterlijke uitspraak die niet gestoeld is op de waarheid. Wat ik had getweet, als reactie op het HLN-artikel 'Bouba (23) gaat voor SP.A aan de slag', is het volgende: 'Met de juiste huidskleur en de juiste partijkaart krijg je gegarandeerd media-aandacht.' Dit is louter mediakritiek. Een opmerkelijke autochtone Vlaming die aan de slag gaat bij de 'foute' partij, kan immers slechts dromen van zulke media-aandacht. Wie zulke mediakritiek vereenzelvigt met racistische uitlatingen zoals 'Bruine aap, ga van mijn radio' (wat Kalala naar eigen zeggen ontving), bewijst de strijd tegen racisme geen dienst. Sam van Rooy, Antwerps fractieleider en Vlaams Parlementslid voor Vlaams Belang In 'Waarom ik geen witte man ben' (Knack nr. 34) schetst Walter Pauli heel mooi de complexe relaties tussen waarden, taal en sociale praktijken. Als waarden verschuiven, krijgen woorden ook een andere morele lading, en dat hangt dan weer samen met concrete ervaringen van mensen. Toch een bedenking: als onderzoek uitwijst dat hispanics overwegend Spaanse voorvaders en inheemse voormoeders hebben, dan klopt het niet dat mensen als Alexandria Ocasio-Cortez 'bij de witsten van het witte kamp' behoren, zoals Walter Pauli stelt. Kennelijk horen ze van vaderskant tot de witten, en van moederszijde tot 'de zwartsten van het zwarte kamp'. Oeps, klein patriarchaal blind vlekje? Toont Ocasio-Cortez zich misschien solidair met de verzwegen, onderdrukte voormoeders? Anne Snick, Club of Rome-EU chapter Het viel me op dat er in 'De nieuwe stilte komt eraan' (Knack nr. 34) niet gesproken wordt over het lawaai op bouwwerven. Daar mogen ze om zes uur 's morgens beginnen te werken en doorgaan tot tien uur 's avonds, zonder enige beperking van het aantal decibels. Wij wonen in het centrum van Antwerpen en hebben vaak last van die aanhoudende lawaaihinder. Er is ook geen verplichting om de buurt te informeren over het verloop van de werken. We kunnen enkel hopen dat het stadsbestuur in de toekomst meer rekening zal houden met de negatieve gevolgen voor de omwonenden. Tot nu toe toonde het weinig of geen empathie. Roger Leysen, Antwerpen Waarom sluiten we onze bejaarden op? De vraag van Knack sluit aan bij de scherpe kritiek op het beleid in de woonzorgcentra ('Wij zijn echt geen vakidioten', Knack nr.35). Ik weet wel dat vele maatregelen met goede bedoelingen worden genomen om de zo fragiele bewoners te beschermen tegen het coronavirus. Maar daarbij wordt te weinig rekening gehouden met het risicobesef van de bewoners zelf en hun familieleden. Als we goede afspraken maken en elkaar responsibliseren, dan kan veel, ook in een woonzorgcentrum. Het woonzorgcentrum van vandaag kan voor bewoners de beste oplossing zijn in zijn/haar situatie. Een oplossing die zorgt voor een mooie oude dag waarbij de waardigheid en de integriteit van de bewoner ten volle gerespecteerd wordt. Naast de negatieve beelden die zo vaak aandacht krijgen, is het goed om ook de positieve verhalen te brengen van woonzorgcentra die samen met familie en bewoners werken aan een fijne woon- en leefomgeving, die echter nooit hetzelfde zal zijn als vroeger thuis. Kinderen mogen geen schuldgevoelens krijgen aangemeten als ouders verhuizen naar een woonzorgcentrum. Het is fijn dat we als samenleving oplossingen creëren als dat niet kan binnen de gezinscontext. Als samenleving hebben we dan wel de verantwoordelijkheid om die zorg kwaliteitsvol en betaalbaar te organiseren. Jos Aben, directeur Zorgbedrijf Ouderenzorg Genk Het is schrijnend om te zien hoe sommige bejaarden wegkwijnen door het gemis aan fysiek contact met hun kinderen en kleinkinderen. De luttele resterende dagen, weken, maanden moeten aftellen zonder bezoek op de kamer, zonder knuffels. Voor diegenen die het beseffen, komt het neer op een gevangenisregime. In dit precaire evenwicht tussen lichamelijk gezond blijven en psychisch welzijn is de balans mijns inziens te veel doorgeslagen naar de louter fysieke kant. Daar moet verandering in komen! Ik vraag me soms af: waar blijft toch de ouderenrechtencommissaris? Jan Van Acker