Caroline Sägesser

Elke staatshervorming hangt met haken en ogen aan elkaar en zet de staatsstructuur op lossere schroeven: dat heeft corona duidelijker gemaakt dan ooit. Herfederaliseren lijkt de oplossing, maar daarvoor is in de verste verte geen meerderheid. Dus blijft volgens historica Caroline Sägesser ('Vlaamse onafhankelijkheid zou goed zijn voor de democratie', Knack nr. 33) Vlaamse onafhankelijkheid de enige optie en wordt en passant het Vlaams Belang zijn grootste bestaansreden ontnomen. Theoretisch een interessante weg, maar theorieën hebben alleen zin wanneer ze in de praktijk mogelijk zijn. Kan Brussel als grootste struikelblok een Europese hoofdstad worden met een apart statuut, een soort Brussels D.C.?
...

Elke staatshervorming hangt met haken en ogen aan elkaar en zet de staatsstructuur op lossere schroeven: dat heeft corona duidelijker gemaakt dan ooit. Herfederaliseren lijkt de oplossing, maar daarvoor is in de verste verte geen meerderheid. Dus blijft volgens historica Caroline Sägesser ('Vlaamse onafhankelijkheid zou goed zijn voor de democratie', Knack nr. 33) Vlaamse onafhankelijkheid de enige optie en wordt en passant het Vlaams Belang zijn grootste bestaansreden ontnomen. Theoretisch een interessante weg, maar theorieën hebben alleen zin wanneer ze in de praktijk mogelijk zijn. Kan Brussel als grootste struikelblok een Europese hoofdstad worden met een apart statuut, een soort Brussels D.C.? Rafael De Boever Bedankt voor het artikel over zorgkundigen die eraan denken om uit de sector te stappen. ('Veel dokters hebben het zelf erg moeilijk', Knack nr. 33) Twee weken geleden werd ik door een jong gezin uitgenodigd om samen pannenkoeken te eten in hun straat. Zeer sympathiek maar enigszins gevaarlijk, wetende dat na een paar glazen de veiligheidsafstanden niet meer gerespecteerd dreigen te worden. Nochtans was het ook een van die gezinnen die een maand geleden elke avond stonden te applaudisseren voor de zorg. Een onbegrijpelijke contradictie! Zelfs op video's zien we spijtig genoeg dat in de meeste gevallen bewust of onbewust de gevraagde maatregelen niet gerespecteerd worden. Is dit te wijten aan een tekort aan burgerzin, aan misplaatste anarchie of aan een tekort aan informatie? Daarom stel ik toch de vraag aan onze dierbare nog te vormen regering: is zij ervan overtuigd dat iedereen beschikt over een tablet, radio, televisie en mailbox om 24 uur op 24 op de hoogte te blijven van de maatregelen die dagelijks worden opgesteld, vervangen en tegengesproken? Waarom maakt de regering geen gebruik van voertuigen met luidsprekers om in de 'kwetsbare' wijken de bevolking aan te sporen om corona te bestrijden, ook in de talen van 'nieuwe' Belgen? J.-C. Steens Het is mij een raadsel wat iemand pleziert om vernederd te worden. In het artikel van Jan Lippens ('Ik was niet verwonderd', Knack nr. 33) wordt gesuggereerd dat zulke scenario's ook plaatsvinden bij andere studentenverenigingen en zelfs bij de scouts. Waar dient dit allemaal voor? Om later in het beroepsleven even meedogenloos te zijn tegenover ondergeschikten? Het imago van onze elite, die zogenaamd een voorbeeldfunctie vervult, krijgt bij het klootjesvolk nu toch een serieuze knauw. Marlene De Smedt Dat 5G-technologie het ontstaan van coronavirussen in huidcellen zou induceren, is inderdaad waanzin ('Hoe gevaarlijk is Viruswaanzin?', Knack nr. 32). Lijden we dezer dagen evenwel niet allemaal aan viruswaanzin? De maatregelen tegen de verspreiding van corona zijn ongetwijfeld nodig, we moeten in eerste instantie de zwakken beschermen. Doch net daarom moeten we niet dadelijk alle uitspraken van bezorgde en kritische artsen als desinformatie wegzetten. Dirk Draulans verwijst naar studies die uitwijzen dat amper een derde van de besmette personen merkbare symptomen vertoont ('Laat-het-virus-los is geen realistische optie', Knack nr. 32). Wat beschermt dan de andere twee derde van de bevolking? Een beter immuunsysteem? We horen nauwelijks hoe we onze weerbaarheid kunnen verhogen. En hoezeer een vaccin ook nodig is voor de risicogroepen, net zoals elk geneesmiddel kan het ook nevenwerkingen hebben. Diegenen die zich hierover vragen stellen, worden weggezet als complotdenkers. De discussie over het al dan niet effectief zijn van hydroxychloroquine of andere geneesmiddelen heeft misschien meer te maken met het farmaceutisch bedrijf waardoor de experts zijn gesponsord dan met gezondheidszorg. 'Dissidente experts' en complottheorieën vinden niet zozeer een voedingsbodem omdat de medische informatie gepolitiseerd is, maar vooral omdat de gezondheidszorg aan de vrije markt is overgelaten. Preventieve gezondheidszorg die onze weerstand versterkt brengt geen geld op, de verkoop van vaccins en andere geneesmiddelen wel. Marleen Verbruggen Het wordt tijd dat mevrouw Daelemans haar oogkleppen afneemt. In het interview van enkele weken geleden ('We hebben de digitale snelwegen laten ontsporen', Knack nr. 31) zegt ze het volgende: 'Er wordt beweerd dat mensen hun baan of onlineplatform verliezen omdat ze politiek incorrecte uitspraken hebben gedaan. Maar ik heb dat in Vlaanderen nog niet zien gebeuren en ook internationale voorbeelden overtuigen niet helemaal.' Sinds juni 2019 is YouTube systematisch kanalen van 'rechtse' denkers aan het wissen. De recentste slachtoffers, begin juli 2020, zijn Stefan Molyneux, Jared Taylor (American Renaissance) en Devon Tracey (Atheism Is Unstoppable). Molyneux was in 2006 de vierde persoon ooit die een profiel had aangemaakt op YouTube. 3700 videos, een paar miljard commentaren, 300 miljoen views en één miljoen abonnees zijn blijkbaar waardeloos. In naam van het obscure 'prohibiting hate speech' wordt met één pennenstreek wederom een persoon monddood gemaakt. Dit gebeurt ook op andere bekende platformen zoals Facebook, Twitter en Reddit. De belangrijke vraag die we onszelf moeten stellen is of we het recht op free speech werkelijk willen uitbesteden aan privémultinationals? In een democratie zijn het uiteindelijk enkel de burgers die daarover kunnen beslissen! Het wordt tijd dat politici het debat hierover aangaan, in plaats van een telefoontje te plegen met Mark Zuckerberg om bepaalde meningen te censureren. Stephen Boussy