Drinkwater

Ik werk als voedingsingenieur in de voedingsindustrie en drink sinds een paar jaar alleen kraantjeswater. Maar door het opiniestuk van Marjolein Vanoppen ('Er is geen enkele reden om als gezonde mens met flessen water te zeulen', Knack.be) ben ik nu veel meer bezorgd over de onzuiverheid van het leidingwater en vooral wat allemaal mis kan gaan, terwijl bronwater vertrekt van een zuiverder kwaliteit, die commercieel wordt gecontroleerd. De watermerken kunnen zich veel minder fouten veroorloven aangezien ze veel duurder zijn dan leidingwater. De boodschap die u probeert te brengen, is bij mij dus omgekeerd aangekomen. Bij een volgend artikel kunt u misschien beginnen met de voordelen, in plaats van alles op te sommen wat verkeerd kan gaan met leidingwater - wat ook wel af en toe gebeurt.
...

Ik werk als voedingsingenieur in de voedingsindustrie en drink sinds een paar jaar alleen kraantjeswater. Maar door het opiniestuk van Marjolein Vanoppen ('Er is geen enkele reden om als gezonde mens met flessen water te zeulen', Knack.be) ben ik nu veel meer bezorgd over de onzuiverheid van het leidingwater en vooral wat allemaal mis kan gaan, terwijl bronwater vertrekt van een zuiverder kwaliteit, die commercieel wordt gecontroleerd. De watermerken kunnen zich veel minder fouten veroorloven aangezien ze veel duurder zijn dan leidingwater. De boodschap die u probeert te brengen, is bij mij dus omgekeerd aangekomen. Bij een volgend artikel kunt u misschien beginnen met de voordelen, in plaats van alles op te sommen wat verkeerd kan gaan met leidingwater - wat ook wel af en toe gebeurt. Fang Lan Lie Een drietal maanden geleden schreef Dirk Draulans in een opiniestuk in Knack dat hij zich zorgen maakte over intellectuelen bij wie het licht is uitgegaan. Jammer genoeg is dat bij hem nu ook gedoofd ('We zullen dieper moeten gaan dan de eerste keer', Knack nr. 31). Waarom vergeet hij plots dat de wetenschap zich op het vlak van epidemiologie en virologie niet kan baseren op feitelijke waarheden, maar enkel op waarschijnlijkheden? Waarom negeert hij dat verschillende methodologieën worden gebruikt die er enkel toe dienen te bewijzen wat men wil bewijzen? En waarom rollen wetenschappers met elkaar over de grond als men het heeft over tweede tot zelfs al vijfde coronagolven? De wetenschap is er zelfs nog niet uit of men mét of dóór het virus sterft. En politici getuigen inderdaad van een nog grotere intellectuele armoede door de wisselende adviezen blindelings te volgen. Wanneer zullen wetenschappers de immense maatschappelijke collateral damage onder de niet-besmetten durven te benoemen? En waarom is solidariteit tegen het virus een synoniem van afstand houden geworden? Rudy Fosselle, Aalst In het dubbelinterview met Paul Verhaeghe en Erwin Mortier ('De schrijver is de wetenschapper altijd een paar stappen voor', Knack nr. 32) heeft die laatste enerzijds gelijk dat het onmenselijk is om negentigjarigen het contact met hun geliefde naasten te ontzeggen: 'Ik kan me voorstellen dat mensen vrede hebben met zes maanden minder, als ze hun kinderen en kleinkinderen maar kunnen zien. Wat maakt het uiteindelijk uit?' Anderzijds wens ik de negentigjarigen toch niet deze ziekte toe, de intensieve zorg en het compleet geïsoleerde sterftemoment. Het is kiezen tussen de pest en de cholera. Emmy Van Kerkhove, Zellik De Verenigde Staten voeren een oorlog tegen China om hun positie in de wereld te behouden. Zij het voorlopig zonder wapens. En kijk, ook in België willen sommigen in de media dat voorbeeld volgen. Het resulteert in een ware heksenjacht die onvermijdelijk doet denken aan het mccarthyisme in de VS. Iedereen die anders denkt en normale relaties met China wenst, wil men het zwijgen opleggen. Zo doet ook Jonathan Holslag in zijn wekelijkse column duchtig mee tegen gewezen premier Yves Leterme ('Barbaren aan het Chinese hof', Knack nr. 32) omdat die bestuurder is bij een Chinees bedrijf. Natuurlijk wil Holslag, bekend om zijn grenzeloze Chinahaat, die kans niet laten liggen. De man studeerde geopolitiek aan de Koninklijke Militaire School en heeft daardoor goede contacten. Ook bekend is dat onze militaire veiligheid een uitstekende relatie heeft met de Amerikaanse veiligheidsdiensten. Is dat de reden waarom Holslag steevast als een papegaai de Amerikaanse boodschap over China overneemt? Willy Van Damme, Dendermonde In zijn lezersbrief stelt leerkracht Sander Herremans ('Koloniaal verleden/1', Het laatste woord, Knack nr. 32) dat wij ons schuldig moeten voelen over ons koloniale verleden. Je moet al van heel veel slechte wil zijn om te ontkennen dat het koloniale bewind in Congo van een ongekende wreedheid was, en dat het land werd leeggeplunderd. Maar moeten wij, burgers anno 2020, ons daar schuldig over voelen? Geenszins. Verantwoordelijk wel. Om het debat intellectueel correct te voeren, is het ten zeerste aanbevolen om het essay 'Collectieve verantwoordelijkheid' van Hannah Arendt eens grondig te lezen. Inleidend stelt ze: 'Er bestaat zoiets als de verantwoordelijkheid voor dingen die je niet gedaan hebt; je kunt er aansprakelijk voor worden gesteld. Maar er bestaat niet zoiets als schuldig zijn aan of je schuldig voelen over dingen die zijn gebeurd zonder dat je daar zelf actief aan hebt deelgenomen.' Jean-Marie Vanhaverbeke, Hever Wat het voorstel voor de nieuwe abortuswet betreft, vindt een lezersbriefschrijver ('Abortus', Het laatste woord, Knack nr. 31) dat in deze wet elke zin voor ethiek en elke verantwoordelijkheidszin zoek is. O ironie, maar zoals ik het zie, is dat juist het geval bij de briefschrijver in kwestie. Abortus zou levensbeëindiging zijn 'van een persoon die daar niet om heeft gevraagd'. Heeft de briefschrijver soms weet van een bevruchte eicel, die hij zomaar 'een persoon' noemt, die om het leven vroeg? Zoals men een baby geen ouderling noemt, zo noemt men een bevruchte eicel, embryo of foetus geen persoon. De mogelijkheid van menselijk leven ontstaat niet in bloemkolen maar in het lichaam van een persoon. Een persoon die, als men de vrijheid genegen is, het recht heeft om over het eigen lichaam te beschikken. Of zoals Immanuel Kant het uitdrukte: 'De mens mag nooit een middel zijn maar moet steeds een doel zijn omdat de mens een wezen is dat in staat is voor zichzelf doelen te stellen.' Mario Foucaert, Sint-Amandsberg