Woonzorgcentra

Met enige verbazing heb ik het commentaarstuk 'De minister en zijn baas' ( Knack nr. 29/30) gelezen. Knack vergeet te vermelden dat het tot 2014 de federale regering was die de verantwoordelijkheid droeg over de woonzorgcentra. Dus federale ministers van vooral socialistische signatuur. Ook niet vernoemd is de druk die zowel de N-VA als de Open VLD jaren heeft uitgeoefend om de commerciële initiatieven te aanvaarden of zelfs te promoten. Terecht merkt u op dat het de commerciële woonzorgcentra zijn waar het hier en daar kommer en kwel is, maar wat vermag een regionale minister tegen een internationale organisatie die bijkomend door verschillende Vlaamse partijen wordt gesteund?
...

Met enige verbazing heb ik het commentaarstuk 'De minister en zijn baas' ( Knack nr. 29/30) gelezen. Knack vergeet te vermelden dat het tot 2014 de federale regering was die de verantwoordelijkheid droeg over de woonzorgcentra. Dus federale ministers van vooral socialistische signatuur. Ook niet vernoemd is de druk die zowel de N-VA als de Open VLD jaren heeft uitgeoefend om de commerciële initiatieven te aanvaarden of zelfs te promoten. Terecht merkt u op dat het de commerciële woonzorgcentra zijn waar het hier en daar kommer en kwel is, maar wat vermag een regionale minister tegen een internationale organisatie die bijkomend door verschillende Vlaamse partijen wordt gesteund? Luc De Wulf, Directeur Home Sint-Jozef, Berchem Mevrouw Lon Holtzer raakt heel wat punten aan over de kwaliteit in de zorg ('Geen enkel applaus is groot genoeg', Knack nr. 29/30). Ze heeft het hoofdzakelijk over de verpleging en de artsen. Maar een zeer belangrijk deel van de personeelsomkadering wordt in de woonzorgcentra ingevuld met verzorgenden. Door de coronacrisis blijkt dat daar een ernstig gebrek is aan deskundigheid en kwaliteit. Als de woonzorgcentra, zowel in de bezetting als in de organisatie van de zorg, het voortouw niet nemen, dan lopen we van crisis naar crisis, met of zonder een pandemie. Louis Willemse Mevrouw Holtzer onderschat volledig het werken in flexibele dienstroosters met avond-, nacht- en weekendwerk door te stellen dat verpleegkundigen in vergelijking met andere bachelors niet zo slecht verdienen wegens de premies voor onregelmatige werkuren. Die premies zijn er niet om je gewoon loon op een normaal niveau te brengen. Zij zijn een compensatie voor de zware sociale belasting die dergelijke werkroosters met zich meebrengen. Bovendien is ook al meermaals uit onderzoek gebleken dat nachtwerk funest is voor de gezondheid. In realiteit zijn die premies dus veel te laag. Steven Goossens, Stekene In het voorstel dat nu in de Kamer ligt, is volgens mij elke zin voor ethiek en verantwoordelijkheidszin zoek ('Kamer stelt stemming over abortuswet nog eens uit', Knack.be). Een zwangerschap is een proces met een bepaalde finaliteit, de geboorte van een mens. Door het natuurlijke verloop van een zwangerschap en haar finaliteit heeft de wordende mens ook vóór de geboorte recht op leven, met al zijn consequenties. Als jurist kan ik niet anders dan erop wijzen dat een door mensen geïnitieerde abortus de levensbeëindiging is van een persoon die daarom niet heeft gevraagd. In een dergelijke denkwijze zou het ook verdedigbaar worden om vele vormen van zogezegd 'nutteloos' leven te beëindigen. Dan zou je het ook kunnen hebben over het maatschappelijk nut van een gehandicapt of een bejaard leven en de maatschappelijke kost om dat leven in stand te houden. De enige omstandigheid die een geplande abortus kan rechtvaardigen en die op hetzelfde niveau van leven ligt, lijkt mij een zwangerschap die het leven van de moeder in gevaar brengt. Kristiaan Mennens, Mortsel Naar aanleiding van het artikel over Waasland- Beveren ('Ode aan mijn zaterdagavondlief', Knack nr. 25) herinner ik me een uitspraak van voorzitter Ivan De Witte van KAA Gent. Hij vond de degradatie van Waasland-Beveren terecht en 'het moment om eens te bezinnen in het vagevuur'. Zo'n uitspraak maakt me boos. Waasland-Beveren heeft enkele jaren geleden al goed nagedacht. Men opteerde voor verjonging, meer kansen voor eigen jeugd en Belgisch talent, en een gezond financieel beleid zonder monstertransfers. Philippe Clement kreeg de kans om eindelijk trainer te worden in eerste klasse, Ryota Morioka bleek een toptransfer en Zinho Gano was na vijf matchen al topschutter. Nog voor de competitie halfweg was, werd Clement weggeplukt door Genk. Morioka werd naar Anderlecht gelokt en het Oostende van Marc Coucke had Gano ingelijfd. Grote ploegen maken het voor de kleine bijna onmogelijk om iets op te bouwen. Marcel Vercauteren, Edegem Het artikel 'Konden we zingen voor we leerden spreken?' ( Knack nr. 28) is interessant als overzicht, maar mag ik de auteur wijzen op een foutje in het gebruik van de term 'letter'. De begrippen 'letter' en 'klank' moeten goed onderscheiden worden. 'Letter' heeft betrekking op schrifttekens, niet op (spraak)klanken. Met letters proberen we in het schrift klanken voor te stellen, maar er is in heel veel talen, zoals het Nederlands, geen één-op-ééncorrespondentie. Zo schrijven we bijvoorbeeld in 'beefde' een letter f terwijl we de klank [v] uitspreken en horen. En één klank kan toch soms door verschillende letters weergegeven worden, bijvoorbeeld de klank [k] door de letters k, c, ch. Letters produceren we met pen of potlood op papier of met een toetsenbord op de pc, en we verwerken (lezen) ze met onze ogen. Klanken produceren we met mond en keel met behulp van lucht, en we verwerken (beluisteren) ze met onze oren. Kortom, een schriftsysteem is iets heel anders dan een spraakklanksysteem, ook al bestaan er complexe relaties tussen beide. Frans Daems em. gewoon hoogleraar, Universiteit Antwerpen