Coronaschulden (1)

Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck vindt het blijkbaar normaal dat wetenschappers publieke uitspraken doen volgens ' the bigger picture' en noemt dat 'politiek bedrijven' ('Onzeker met 4500 euro per maand', Knack nr. 23). Met 'posities innemen met één oog op de wetenschap en met één oog op het algemeen belang' suggereert hij dat er een contradictie kan bestaan tussen wetenschappelijke feiten en het algemeen belang. Het gaat wellicht niet over linkse sympathieën, noch die van Marc Van Ranst, noch die van de hoofdredacteur, wanneer die laatste eerder sarcastisch schrijft over de arme stakkers met meer dan 4500 euro per maand. Vermoedelijk gaat het wel over dat ene oog op het algemeen belang. Niemand kan tegen een eerlijker herverdeling zijn. Helaas is het probleem in ons land, met zijn hoge fiscale druk, dat die hoge druk het algemeen belang veel te weinig ten goede komt. Ook lang voor de huidige uitzonderlijke tijd was er hier al geen beleid meer 'met één oog op de wetenschap en één oog op het algemeen belang'. Dat verkleint wellicht sterk de motivatie om verder te herverdelen.
...

Knack-hoofdredacteur Bert Bultinck vindt het blijkbaar normaal dat wetenschappers publieke uitspraken doen volgens ' the bigger picture' en noemt dat 'politiek bedrijven' ('Onzeker met 4500 euro per maand', Knack nr. 23). Met 'posities innemen met één oog op de wetenschap en met één oog op het algemeen belang' suggereert hij dat er een contradictie kan bestaan tussen wetenschappelijke feiten en het algemeen belang. Het gaat wellicht niet over linkse sympathieën, noch die van Marc Van Ranst, noch die van de hoofdredacteur, wanneer die laatste eerder sarcastisch schrijft over de arme stakkers met meer dan 4500 euro per maand. Vermoedelijk gaat het wel over dat ene oog op het algemeen belang. Niemand kan tegen een eerlijker herverdeling zijn. Helaas is het probleem in ons land, met zijn hoge fiscale druk, dat die hoge druk het algemeen belang veel te weinig ten goede komt. Ook lang voor de huidige uitzonderlijke tijd was er hier al geen beleid meer 'met één oog op de wetenschap en één oog op het algemeen belang'. Dat verkleint wellicht sterk de motivatie om verder te herverdelen. Louis Rutgeerts Stellen dat het beleid van minister Koen Geens (CD&V) de oorzaak is van de ondergang van justitie, lijkt me toch een te snelle conclusie te zijn ('Justitie wordt gebruikt om een andere maatschappij door te drukken', Knack nr. 23). Het rechtsapparaat rammelt tenslotte al decennialang. Bij enkele schokkende strafrechtelijke feiten wordt telkens ernstig nagedacht over mogelijke bijsturingen en/of hervormingen. Maar spoedig is het alweer stilte alom, hoewel het gros van de magistraten en advocaten wel verdienstelijk werk levert, ondanks de logge structuur, beperkte middelen enzovoort. Voor het grote deel van de bevolking is het helemaal niet duidelijk hoe het gerechtelijk apparaat functioneert. Hoog tijd dat justitie meer middelen krijgt. En dat er transparantie komt. Paul Van Herck, Vosselaar Als blanke heb je eigenlijk geen stem in dit debat, het gaat in de eerste plaats de zwarten en de latino's aan. Toch hebben wij als ouders, ongeacht onze afkomst, de verdomde plicht dit taboe bespreekbaar te maken. Onze kinderen móéten weten waar racisme in het verleden toe heeft geleid. En dat geldt voor beide kanten van het spectrum, want racisme zit, zoals corona, overal. Jean-Paul Dullers, Bornem Waarom denkt iedereen bij racisme alleen aan mensen met een donkere huidskleur? Voor minderheden is het dagelijkse kost. Ik ben een van de slachtoffers. Ik kwam in 1970 vanuit de DDR naar België om in de haven van Antwerpen te werken. De meeste mensen waren vriendelijk en behulpzaam, maar enkelen konden het niet laten me geregeld de Hitlertijd onder de neus te wrijven. Toen ik voor een betere job solliciteerde, maakte een chef mij duidelijk dat ik met mijn 'foute' Duitse identiteitsbewijs niet geschikt was voor die job. Gert Klügel, Kapellen Ik vond het positief dat alle opleidingen in de zorg duidelijk naar voren werden gebracht in het artikel 'Voor wie applaudisseren we eigenlijk?' (Knack nr. 22). Maar als bachelor in de verpleegkunde ben ik beschaamd om de manier waarop er weer werd gekeken naar de HBO-verpleegkundigen (A2, gebrevetteerd, gegradueerd). Zij vertegenwoordigen bijna 45 procent van alle verpleegkundigen en zijn niet weg te denken uit het zorglandschap. Ze werken samen met alle zorgverstrekkers, en op de werkvloer kun je het onderscheid tussen een bachelor en een HBO-verpleegkundige meestal niet maken. Verpleegkundige blijft een knelpuntberoep. Laten we, rond dat beroep, op alle niveaus op een positieve manier aan beeldvorming en kwaliteit werken, zodat we optimale zorg kunnen blijven garanderen. An Haesaert Het brugpensioen werd in het leven geroepen in de jaren zeventig als middel om de hoge jeugdwerkloosheid aan te pakken ('Oude recepten', Knack nr. 22). Oudere werknemers konden toen in hun bedrijf op vrijwillige basis vervroegd met pensioen, en werkgevers werden verplicht een jongere in dienst te nemen. Het systeem was bij uitstek een sociaal vangnet bij afvloeiingen en herstructureringen. Uw redacteur schrijft dat het brugpensioen een gigantische verspilling is van talent en geld, maar ik kan u verzekeren: als er afvloeiingen of herstructureringen waren, stonden de oudste werknemers telkens weer bovenaan de lijst van mensen die het bedrijf moesten verlaten. In één pennentrek werd wat u 'verspilling van geld en talent' noemt vertaald naar 'te duur' of 'niet meer mee met de tijd'. In bepaalde bedrijven en sectoren is de werkdruk zo hoog dat mensen ouder dan 55 jaar het tempo moeilijk kunnen volhouden. Bewijs daarvan is dat de leeftijd voor het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag (SWT) gestegen is en het absenteïsme door ziekte bij oudere werknemers drastisch toegenomen is. De formule 'werkbaar werk', bedoeld om de werkdruk bij oudere werknemers te verminderen, heeft tot nu toe weinig soelaas gebracht. Het artikel gaat uitgebreid in op het macrofinancieel-economische, maar gaat totaal voorbij aan de sociale invalshoek van het brugpensioen/SWT. Onderschat de psychologische impact van een afdanking niet. Hoewel het op hetzelfde neerkomt, maakt het maatschappelijk een wereld van verschil dat je kunt zeggen dat je met brugpensioen bent gegaan - in plaats van te moeten zeggen dat je een ezelsstamp hebt gekregen. Als door het coronadebacle de werkloosheidscijfers opnieuw de pan uit rijzen, zult u het de vakbonden niet kwalijk kunnen nemen dat ze op zoek gaan naar arbeidsherverdelende mogelijkheden. Bernard Casteels, gepensioneerd vakbondssecretaris (ACV), Gent-Mariakerke