COVID-19 en onderwijs

Over het algemeen ben ik het roerend eens met onderwijsspecialist Wouter Duyck als het over onderwijsmateries gaat ('Het is géén goed plan om de zomervakantie voor iedereen in te korten', Knack nr. 17). Maar ik heb het moeilijk met het volgende zinnetje over hoe het nu verder moet bij de heropening van de scholen: 'Daarnaast zou je ook minder prioritaire vakken, zoals lichamelijke opvoeding, levensbeschouwing en in sommige richtingen esthetica, kunnen opschorten.' Ikzelf geef met veel passie niet-confessionele zedenleer in aso, tso en bso en vind mijn vak een prioritair vak, zeker in coronatijden. Mijn leerlingen hebben het nu met mij over hoe ze moeten omgaan met de apps die de controle overnemen, over de kliklijnen die opengaan om mensen met een tweede verblijf aan te geven, over opa en oma die men in woonzorgcentra langzaam laat wegteren, hoe men digital skills moet aanwenden om valse nieuwsfeiten te ontmaskeren. Bij mij leren ze dat ze mensen zijn in de eerste plaats en geen toekomstige werk...

Over het algemeen ben ik het roerend eens met onderwijsspecialist Wouter Duyck als het over onderwijsmateries gaat ('Het is géén goed plan om de zomervakantie voor iedereen in te korten', Knack nr. 17). Maar ik heb het moeilijk met het volgende zinnetje over hoe het nu verder moet bij de heropening van de scholen: 'Daarnaast zou je ook minder prioritaire vakken, zoals lichamelijke opvoeding, levensbeschouwing en in sommige richtingen esthetica, kunnen opschorten.' Ikzelf geef met veel passie niet-confessionele zedenleer in aso, tso en bso en vind mijn vak een prioritair vak, zeker in coronatijden. Mijn leerlingen hebben het nu met mij over hoe ze moeten omgaan met de apps die de controle overnemen, over de kliklijnen die opengaan om mensen met een tweede verblijf aan te geven, over opa en oma die men in woonzorgcentra langzaam laat wegteren, hoe men digital skills moet aanwenden om valse nieuwsfeiten te ontmaskeren. Bij mij leren ze dat ze mensen zijn in de eerste plaats en geen toekomstige werkmiertjes. In de lessen levensbeschouwing leren we jonge mensen weerbaar worden. We leren ze wat het woord 'triëren', betekent en hoe moeilijk het is keuzes te maken. We leren ze belangrijke waarden zoals rechtvaardigheid, solidariteit, samenhorigheid, respect, vrijheid, schoonheid... Maar we zijn vooral een luisterend oor, een rustplaats ver weg van de punten en de strijd om altijd maar te moeten excelleren. Een levensbeschouwelijk vak is nu en altijd prioritair. Jan Van Caekenberghe, Leraar niet-confessionele zedenleer KA Geraardsbergen Ik meen, nog niet zo heel lang geleden, te hebben vernomen dat de 65-plusser nog dynamisch, intellectueel en fysiek perfect in staat moest zijn om nog even door te werken, tot zijn 67 en volgens een bepaalde partij zat ook de mogelijkheid tot 70 erin ('Britse studie bepleit exitmaatregelen op basis van leeftijd', Knack nr. 17). Ook werden we tot recent nog alom geprezen en aangemoedigd om onze inzet in het vrijwilligerscircuit. De politiek is (was) ons hierom extreem dankbaar omdat ze aldus een besparing kon noteren in bepaalde (vooral zorg-gerelateerde) sectoren. Andere senioren die niet zo actief zijn werden al eens afgeserveerd als 'onkosten', een last voor de gemeenschap. Nu moet ik vaststellen dat men nog een stapje verder gaat: zodra je voorbij de 65 bent, blijf je beter binnen en word je vooral niet ziek, want dan loop je de kans dat de stekker eruit gaat. Dat de actieve 65-plusser bijna in zijn eentje de culturele, reis- en horecasector overeind houdt, wordt even uit het oog verloren. Ludo Vekemans Wie mij kent, weet dat ik journalisten altijd al een warm hart heb toegedragen. Maar wat me sinds de persconferentie van premier Sophie Wilmès (MR) opvalt, is hoe genadeloos jullie zijn. Een federale premier en haar regering slagen erin om op één lijn te gaan staan met alle gemeenschappen en gewesten, vergaderen daar een hele week voor, vergaderen dan nog eens zeven lange uren, bereiden een uiterst gedetailleerde persconferentie voor in twee talen. Felicitaties waren op hun plaats. Er kwam alleen kritiek: over te lang vergaderen, te laat op de avond communiceren, te veel woorden op één slide. Zelfverklaarde communicatiespecialisten verkondigden op televisie of in de krant allerlei theorieën over de werking van een regering die kant noch wal raken. Wat bescheidenheid, wat respect is op zijn plaats. Mieke Van den Berghe, woordvoerder van de regeringen Jean-Luc Dehaene en van een halve regering Guy Verhofstadt. In 'Voorraden van mondmaskers kun je beter op Europees niveau aanleggen' (Knack nr. 17) legt Eurocommissaris Margrethe Vestager de vinger op de wonde: 'De Europese Commissie heeft nauwelijks iets te zeggen over volksgezondheid, dat is het probleem. (...) Volksgezondheid is grotendeels de bevoegdheid van de lidstaten.' Eurocommissaris voor Volksgezondheid Stella Kyriakides had wel 'het plan om covid-19 gezamenlijk aan te pakken en te kijken of iedereen wel voldoende voorbereid was'. De European Open Science Cloud is inderdaad 'een waardevol programma', maar het is enkel een programma en geen specifieke organisatie. Misschien is het een eerste stap in de goede richting. Roger Jansoone, Ichtegem Bij het artikel 'Chaos in de gesloten instellingen!" Alsjeblieft, sluit die tent' (Knack nr. 17) werd een afbeelding (een frame van een filmpje) gepubliceerd waarop gedetineerden en personeelsleden te zien zijn die weinig afstand van elkaar houden. Het filmpje, dat tijdens het onderzoek verkregen werd, leek een goede illustratie van de verschillende telefonische getuigenissen van bewoners die klagen over het gebrek aan social distancing bij het personeel in het gesloten centrum van Merksplas. Intussen is gebleken dat het filmpje in kwestie van voor de coronacrisis dateert, toen social distancing nog niet hoefde. Knack had de metadata van het filmpje onderzocht, maar die metadata bleken misleidend. Het bewuste beeld had dus niet als illustratie van het weliswaar terecht aangeklaagde probleem mogen worden gebruikt. Onze excuses. De redactie