Corona en woonbeleid

'Blijf in uw kot' klinkt wel bijzonder cynisch tegenover dakloze mensen ('We mogen trots zijn op onze sociale zekerheid', Knack nr. 14). Zij hebben geen kot. Ze zijn al kwetsbaarder voor alle ziekten, vooral infectieziekten, in de eerste plaats zelfs voor luchtweginfecties - en dus ook voor het coronavirus. Bovendien kunnen ze zichzelf minder beschermen. Probeer je handen maar eens te wassen als je op straat leeft. Openbare toiletten zijn dun gezaaid. En dan zwijg ik nog over de toegang tot ontsmettende handgels of mondmaskers.
...

'Blijf in uw kot' klinkt wel bijzonder cynisch tegenover dakloze mensen ('We mogen trots zijn op onze sociale zekerheid', Knack nr. 14). Zij hebben geen kot. Ze zijn al kwetsbaarder voor alle ziekten, vooral infectieziekten, in de eerste plaats zelfs voor luchtweginfecties - en dus ook voor het coronavirus. Bovendien kunnen ze zichzelf minder beschermen. Probeer je handen maar eens te wassen als je op straat leeft. Openbare toiletten zijn dun gezaaid. En dan zwijg ik nog over de toegang tot ontsmettende handgels of mondmaskers. Een tweede bijzondere groep die volop onze aandacht verdient, zijn de vluchtelingen. Met de sluiting van het Klein Kasteeltje en de afsluiting van de toegang tot de asielprocedure, wordt het er voor hen niet gemakkelijker op. Waar moeten de mensen uit het afgesloten Maximiliaanpark in Brussel naartoe? De opvang van vluchtelingen en daklozen, op een veilige en verantwoorde manier, volgens de richtlijnen van de overheid, moet dringend en dwingend georganiseerd worden. In Frankrijk eist de regering leegstaande hotelkamers op. Ze heeft daarvoor 50 miljoen euro vrijgemaakt. Erik Vanobbergen, huisarts bij Geneeskunde voor het Volk Bij de terugkeer van de Belgische skiërs uit Noord-Italië, na de krokusvakantie, vond men het niet noodzakelijk om die mensen in quarantaine te plaatsen. Men koos ervoor om het virus twee weken vrij te laten circuleren. Als je die beslissing onderwerpt aan een kosten-batenanalyse, zie je dat het vanuit maatschappelijk oogpunt beter was geweest om de reizigers in quarantaine te plaatsen. De kostprijs om bijvoorbeeld 100.000 mensen 14 dagen in quarantaine te plaatsen - scenario 1 - wordt geraamd op 500 miljoen euro. Dat bedrag is hoog, maar verzinkt in het niets bij de kostprijs van scenario 2: de huidige lockdown. Die wordt geraamd op 60 miljard euro. Nog interessanter wordt het als we het aantal sterfgevallen vergelijken. Een mensenleven wordt gewaardeerd tegen 0,5 miljoen euro per leven. In scenario 1 zouden er 100 doden geweest zijn, maar allicht minder. De totale kostprijs daarvan zou dus 50 miljoen euro geweest zijn. De kostprijs van de doden die in het huidige scenario te betreuren vallen (op 1 april waren het er in totaal 1011), bedraagt al meer dan 500 miljoen euro. De totale kostprijs van scenario 1 is dus 550 miljoen euro, terwijl we in het huidige scenario al aan minstens 60,5 miljard euro zitten. Of hoe de cijfers voor zich spreken. Jo Maes, overheidseconoom en expert in kosten-batenanalyse Ik wens spoedarts Iris Van Nespen uit de grond van mijn hart te bedanken. Haar brief heeft mij ten zeerste ontroerd ('Wat van onze woonzorgcentra gevraagd wordt, is bijna onmenselijk', Knack.be). De meestal zeer oude mensen in de ouderenopvang verdienen ook een menselijk levenseinde wanneer zij door corona getroffen zijn. Ook de oproep van mevrouw Van Nespen om het personeel van de woonzorgcentra te ondersteunen, is volledig terecht. Het laatste decennium wordt ongeveer elk probleem in de samenleving toegewezen aan de vergrijzing, maar onze huidige maatschappelijke problemen zijn oneindig veel complexer. Onder meer globalisering en hebzucht hebben de samenleving verziekt. Marlene De Smedt Of de coronacrisis de ongelijkheid zal verminderen, zal van veel factoren afhangen. Ze vergelijken met historische catastrofes zoals de Zwarte Dood, de periode na de Franse Revolutie, de Spaanse griep of de wereldoorlogen is voorbarig ('Willen we meer groei of meer gelijkheid? Daar komt het op neer', Knack nr. 13). Het is wel een pijnlijke vaststelling dat het overgrote deel van de mensen in de zogenoemde 'vitale sectoren', die de samenleving nu aan een levensbelangrijk infuus houden, zich in de inkomens- en vermogensgroep bevinden die er de voorbije decennia niet op vooruit is gegaan vergeleken met de hoogste inkomens en vermogens. Het is hoog tijd om dat aan te pakken, samen met andere uitwassen van ons kapitalistische neoliberale model, en de ongelijkheid terug te dringen. Anders dreigt een veel grotere catastrofe dan de huidige. Steve T'Joens, Denderhoutem Als Vlaams-nationalist voel ik me meer dan geschoffeerd door de lezersbrief van Stephaan Taccoen ('Het Laatste Woord', Knack nr. 13). Vlaams-nationalisten zouden volgens hem 'het collectieve egoïsme van de eigen stam aanhangen, en zich altijd richten tegen andere groepen' - als daar zijn: 'migranten, Walen en alle Vlaamse burgers die bedanken voor het eng-conservatieve denkkader van het nationalisme'. Die verdachtmaking treft mij zeer, omdat ik niet één van die groepen minderwaardig vind en me nog nooit tegen een ander volk heb gericht. Als hoofdredacteur van WIJ-Vlaams-nationaal weekblad heb ik altijd 'vreemde stemmen' aan het woord gelaten: uit Nederland, Friesland, Duitstalig België, zelfs uit Wallonië. Vele generaties Vlaams-nationalisten zonder onderscheid 'collectief egoïsme van de eigen stam' verwijten' is niet alleen onjuist, maar getuigt ook van onwetendheid en kwade wil. Maurits van Liedekerke, Herne In het interview met biostatisticus Kurt Barbé (VUB) over zijn mathematische coronamodel is een belangrijk woord weggevallen ('De man die de curves tekent', Knack nr. 13). Op 22 maart lag de verhouding tussen positieve tests en opnames op intensieve zorgen in België op 7,3 procent. Het aantal ziekenhuisopnames lag veel hoger, zoals lezer Bruno Decoster terecht opmerkte. Onze excuses. De redactie