Herman Goossens

Laten we duidelijk zijn: het coronavirus is here to stay. Niet voor de rest van het jaar, maar voor de rest van ons bestaan ('Het virus zal de rest van het jaar bij ons blijven', Knack nr. 12). Omdat een permanente lockdown of quarantaine niet aan de orde is, moeten we nu nadenken over de vraag: hoe zullen we ermee leren leven?
...

Laten we duidelijk zijn: het coronavirus is here to stay. Niet voor de rest van het jaar, maar voor de rest van ons bestaan ('Het virus zal de rest van het jaar bij ons blijven', Knack nr. 12). Omdat een permanente lockdown of quarantaine niet aan de orde is, moeten we nu nadenken over de vraag: hoe zullen we ermee leren leven? Wanneer Knack-redacteur Dirk Draulans bij microbioloog Herman Goossens peilt naar de reden voor de lockdown, is het voorspelbare maar cynische antwoord: om het gezondheidssysteem niet te overbelasten. Natuurlijk moet het systeem ten dienste staan van de patiënten. Maar die patiënten 'in hun kot' houden wanneer ze duidelijk ziek zijn, zou in principe grotendeels moeten volstaan. Of het zou tenminste het uitgangspunt van een eerstelijnsbenadering moeten vormen. Over de cijfers had Goossens wel een beetje accurater mogen zijn. Wereldwijd sterven jaarlijks een half miljoen mensen aan de 'gewone seizoensgriep': zo gewoon vind ik dat cijfer niet. Vooral niet als Goossens zegt dat dat 'maar' 0,1 procent van de geïnfecteerden is. Dat cijfer is betwistbaar laag, met bovendien heel wat onderrapportering van mensen die de symptomen uitzieken zonder zich bekend te maken bij het medische systeem. Dat betekent dat er jaarlijks globaal zo'n 500 miljoen mensen geïnfecteerd raken, wat toch ook niet mis is. Bij het coronavirus is de mortaliteit 2 à 3 procent (voorlopig, natuurlijk, wegens work in progress), en dat op een veel lager aantal patiënten. Mijn punt is niet dat het coronavirus minder belangrijk is, maar wel dat de 'gewone' griep, die jaarlijks muteert en zich in vele varianten aandient, óók slachtoffers maakt, in veel grotere absolute aantallen dan corona. Zullen allerlei dienstverleners (politiediensten, verplegenden, zorgverstrekkers, leerkrachten...) vanaf nu permanent met mondmaskertjes rondlopen, gels smeren enzovoort om zich te beschermen tegen al die griepvormen? Prof. dr. ir. Patrick Van Damme, UGent Beter dan wie ook weten de in de media opduikende zogenaamde justitiespecialisten dat spreken over inefficiëntie bij justitie zo concreet is als spreken over het toenemende gesjoemel in de mondiale sport ('Reactie van justitie op corona: traag, verdeeld en inefficiënt', Knack.be). Zij horen de klok wel luiden, maar weten niet waar de klepel hangt. Laten we even tot de essentie komen. Mij zult u niet horen zeggen dat de reactie van justitie op de coronacrisis vlugger, efficiënter en eenvormiger had gekund. De situatie waarmee we geconfronteerd worden is nu eenmaal uitzonderlijk. En ja, er moest zeker geïmproviseerd worden. De gebouwen (inclusief de zittingszalen) laten niet overal dezelfde doortastende aanpak toe, collega's zijn ziek geworden, medewerkers maakten zich ernstige zorgen, en de doorstroming van informatie over de voortgang van duizenden rechtszaken is nu eenmaal niet vanzelfsprekend. En toch zijn er in Mechelen binnen de vierentwintig uur verregaande maatregelen genomen. De eigenheid van ons gebouw, weet u wel. Nog tijdens het weekend na de lockdown kwamen er duidelijke en eenvormige instructies vanaf het provinciale niveau van de rechtbank van eerste aanleg. Het College van Hoven en Rechtbanken volgde onmiddellijk met een aantal richtlijnen, die waar nodig werden bijgestuurd. Inmiddels zijn die richtlijnen dwingend. Eenvormiger kan het niet worden. Theo Byl, voorzitter van de Mechelse afdeling van de Antwerpse rechtbank van eerste aanleg De volledige versie van deze reactie kunt u lezen op Knack.be Her en der lees je dat het klimaat wel vaart bij de coronacrisis. Dat enthousiasme is misplaatst ('Minder verkeer, minder lawaai: de positieve effecten van de lockdown', Knack nr. 13). De coronacrisis wordt - terecht - omschreven als een oorlogssituatie die een bedreiging vormt voor onze samenleving. Dergelijke schokken met extreem hoge kosten voor de maatschappij wil je nu net niet in verband brengen met die andere crisis: de klimaatcrisis. Een vijandsbeeld is gepast in de strijd tegen een dodelijk virus, maar de transitie naar een duurzame economie heeft nood aan toekomstperspectief met voordelen voor iedereen. Bovendien belemmert de coronacrisis de transitie naar een duurzame economie op lange termijn. Jan Brusselaers De volledige versie van deze reactie kunt u lezen op Knack.be Dat de coronacrisis de Belg geleerd heeft om netjes afstand te houden, is een mooi begin. Mensen die voor hun hachje vrezen, zijn plots ook ontroerend 'solidair' en hangen de vlag uit. Laten we nu maar hopen dat ook het fiscale systeem een pedagogische tik krijgt. De factuur voor de crisis komt anders geheid weer terecht bij de personen die het minst schuld hebben aan de crisis: zij die niet de middelen hebben om te reizen of consumptiegoederen uit de halve wereld te laten aanvliegen. Tom Hellemans, Zonhoven