Covid-19 (1)

De grootste boosdoener in de coronacrisis is zonder twijfel de ongebreidelde toename van het aantal vliegreizen in onze geglobaliseerde wereld, onder meer door de spotgoedkope tickets en de de totale vrijstelling van taksen op kerosine. Cafés met vijf klanten moeten dicht, maar een vliegtuig met meer dan honderd opeengepakte reizigers vertrekt ondertussen blijkbaar nog altijd kommerloos naar alle uithoeken van de wereld.
...

De grootste boosdoener in de coronacrisis is zonder twijfel de ongebreidelde toename van het aantal vliegreizen in onze geglobaliseerde wereld, onder meer door de spotgoedkope tickets en de de totale vrijstelling van taksen op kerosine. Cafés met vijf klanten moeten dicht, maar een vliegtuig met meer dan honderd opeengepakte reizigers vertrekt ondertussen blijkbaar nog altijd kommerloos naar alle uithoeken van de wereld. Als alle vliegverkeer uit China onmiddellijk was gestopt, had de huidige pandemie misschien vermeden kunnen worden. Hopelijk zal deze ramp een wake-upcall blijken. Willy Lauwers, Ranst Als lang geleden naar Amerika uitgeweken sinjoor (1973) was het zeer verfrissend (om niet te zeggen schrikaanjagend) om eindelijk de realiteit te lezen over Covid-19. Dat ik daarvoor moest terugvallen op een uiteenzetting uit Vlaanderen was betreurenswaardig. Overal in de wereld triomfeert de politiek over de wetenschap, en zo blijft de mensheid maar verder knoeien zonder echt ooit iets bij te leren. Rob Michiels, Laguna Beach, CA Laten we eerlijk zijn: het coronavirus hadden we nooit helemaal uit ons land kunnen houden. Toch mogen we ons afvragen of we geen kans gemist hebben om de verspreiding van het virus te verkleinen of te vertragen toen op het einde van de krokusvakantie vakantiegangers uit Italië terugkeerden. Waarom is die mensen niet ten minste gevraagd om een week of twee thuis te blijven? Voor wie de buitenlandse berichtgeving volgt, is het zonneklaar dat wij het gevaar hebben onderschat. Stijn De Waele, Lubbeek Als vrouwelijke boomer kan ik het alleen maar voluit eens zijn met de Nederlandse hoogleraar psychiatrie Frank Koerselman in het artikel 'Het mag nu wel gedaan zijn met de verkettering van de man' (Knack nr. 12). Ik verlang niet terug naar de autoritaire figuren van weleer, maar wel naar mensen met op bekwaamheid gebaseerde autoriteit en zeggingskracht. Wat mij betreft mogen dat mannen én/of vrouwen zijn. Het gemis daaraan is ronduit rampzalig. Marijke de Jong In 'Waarom zou Egbert Lachaert geen Vlaamse Macron kunnen worden?' (Knack nr. 11) stelt Open VLD-kopstuk Alexander De Croo dat er iets moet gebeuren met ons kiessysteem. Volgens hem wordt er bij voorkeur een grote federale kieskring ingevoerd en kunnen we tegelijk beter terugkeren naar kleinere arrondissementele kieskringen. Ook Koen Geens (CD&V) stelt vragen bij de manier waarop verkiezingen worden georganiseerd. Maar nergens lees ik dat er bij elke verkiezing voor gelijk welk bestuursniveau veel te veel functies ingevuld moeten worden. Dat aantal zou je gerust op elk niveau met een kwart kunnen verminderen. Het is natuurlijk ook belangrijk dat de kieskringen overal ongeveer even groot zijn. De kiesgebieden die nu gebruikt worden zijn heel ongelijk van omvang, en dat heeft ook invloed op het aantal verkozenen. Uiteraard moet het proportionele systeem bewaard blijven. Elke uitgebrachte stem moet overal evenveel waard zijn. Alexander Surmont, Bellegem Dat we door de culturele autonomie van de regio's en de institutionele hervormingen vandaag allemaal min of meer denken als Vlaams- nationalisten, zoals professor Herman Van Goethem beweert, zal wel kloppen ('We denken vandaag allemaal als Vlaams-nationalisten, of we dat nu willen of niet', Knack nr. 11). Maar daaruit mogen we echt niet concluderen dat we met zijn allen nationalisten zouden zijn! Daartoe moet je immers het collectieve egoïsme van de eigen stam aanhangen , en moet je je altijd richten tegen andere groepen. Tegen dé migranten bijvoorbeeld, tegen dé Walen of tegen alle Vlaamse burgers die bedanken voor het eng- conservatieve denkkader van de nationalisten. De meerderheid van de Vlamingen stapt gelukkig nog niet mee in die ideologie en blijft met een holistische blik naar de wereld kijken. In de geest van de Duitse historicus van de nazitijd Joachim Fest in zijn gelijknamige boek zeggen al die Vlamingen: 'Ik niet.' Stephaan Taccoen, Brugge In zijn commentaarstuk 'Beschamend' (Knack nr. 11) geeft Bert Bultinck aan dat de politiek te weinig moed vertoont als het gaat over asielzoekers. Wat de hoofdredacteur vergeet, is dat het de burger is die beslist wat politici horen te doen. De bevolking in de zevenentwintig Europese landen lust die massale toevloed van asielzoekers en economische vluchtelingen niet meer. Dat weerspiegelt zich in de verkiezingsresultaten van alle traditionele partijen in de hele Europese Unie. Misschien is luisteren naar wat de burger zegt, vanuit democratisch oogpunt, veel meer aangewezen dan het doordrukken van beslissingen volgens het principe van Plato - de burger die ten dienste staat van de staat. In het interview met Luuk Gruwez ('Ik heb heimwee naar het heimwee van vroeger', Knack nr. 12) werd naar Evelyn Waugh verwezen met 'haar'. Waugh was uiteraard een man, geen vrouw. Onze excuses.