Guy Verhofstadt

Waar haalt uw blad het idee vandaan om een brief te publiceren ('Beste Boris. Guy Verhofstadt schrijft een afscheidsbrief', Knack nr. 5) van een individu dat met rücksichtslose maatregelen het land virtueel failliet heeft gemaakt? Zo zijn daar de sale-and-lease-backoperaties en - gewoon omdat het nodig was om te regeren - de snel-Belgwet, waarvoor zelfs partijgenoot Karel De Gucht zich diep schaamt. Als het om een privébedrijf gegaan zou hebben, zou dit figuur jaren mogen brommen, maar in dit Absurdistan word je op deze manier blijkbaar als groot staatsman beschouwd.
...

Waar haalt uw blad het idee vandaan om een brief te publiceren ('Beste Boris. Guy Verhofstadt schrijft een afscheidsbrief', Knack nr. 5) van een individu dat met rücksichtslose maatregelen het land virtueel failliet heeft gemaakt? Zo zijn daar de sale-and-lease-backoperaties en - gewoon omdat het nodig was om te regeren - de snel-Belgwet, waarvoor zelfs partijgenoot Karel De Gucht zich diep schaamt. Als het om een privébedrijf gegaan zou hebben, zou dit figuur jaren mogen brommen, maar in dit Absurdistan word je op deze manier blijkbaar als groot staatsman beschouwd. Tom Hellemans, Zonhoven We zullen het inderdaad geweten hebben: het concentratiekamp van Auschwitz-Birkenau is dezer dagen 75 jaar bevrijd ('Het grote vergeten', Knack nr. 5). Het was dagenlang in alle media en werd ruimschoots herdacht, zowel in Auschwitz zelf als op vele andere plaatsen, zoals met een grootse show in Jeruzalem. Al die aandacht is wel degelijk terecht. Een dergelijke onmenselijkheid mag nooit vergeten worden en mag nooit meer gebeuren. In 1996 werd ik als Belgisch militair waarnemer naar het Midden-Oosten gestuurd en woonde ik zes maanden in Israël. Bij mijn vertrek was ik heel positief over dat land, er heilig van overtuigd dat ik daar een bevolking zou aantreffen die, gezien het ongelofelijke lijden in de kampen en hun behandeling als 'Untermensch' door de nazi's, de rechten van álle inwoners zou respecteren en supergevoelig zou zijn voor een evenwaardige behandeling van andere bevolkingsgroepen. Na korte tijd kon ik evenwel vaststellen dat de Joodse Israëli's inderdaad supergevoelig zijn, maar enkel wat hun eigen rechten betreft. De Israëlische Palestijnen worden beschouwd én behandeld als tweederangsburgers. Er zijn al een hele reeks wetten goedgekeurd die benadrukken dat de staat Israël er in feite alleen voor de Joden is. De Gazastrook en de Westoever zijn 'getto's' waar personen en goederen alleen binnen of buiten kunnen met de (moeilijk te verkrijgen) toestemming van Israël. En systematisch wordt land ingepikt op de Westelijke Jordaanoever, zelfs een stuk van Syrië werd gewoonweg ingelijfd. Met Donald Trump aan het roer in de VS komt dat alles nog eens in een stroomversnelling. De herdenking van de bevrijding van Auschwitz-Birkenau krijgt op die manier wel een wrange bijsmaak. Depla Antoon, Bredene Ik wil graag reageren op de analyse van Ewald Pironet ('Garantie op verlies', Knack nr. 4) waarin hij zich buigt over de Nationale Loterij. Een te grote kloof maakt het moeilijk om de andere kant te zien. Een derde van de werknemers heeft een loon van minder dan 1700 euro bruto. Met het loon dat zij ontvangen kun je overleven, zonder extra's of zekerheid voor de toekomst. Dus nee, spelen met de lotto heeft niets met een gebrek aan intelligentie te maken. Maar wel met, tegen beter weten in, blijven dromen. Jammer dat de wens om erbij te horen enkel nog in vervulling kan komen door acht maal na elkaar zes te gooien. Francine Calsyn, Sint-Laureins Het interview met Dirk Van Duppen ('Ik zal toch stillekes moeten afronden', Knack nr. 4) heeft me beroerd. In mijn studententijd, toen links bijna alles beheerste, was ik al rechts en de tijd heeft daar niet zo bijzonder veel aan veranderd. Hoewel. De consequente levenshouding van PVDA-mandatarissen, waarbij vooral de aftopping van hun loon opvalt, boezemt me toch steeds meer respect in. Jo Herman Jean-Luc Dehaene In het artikel 'Hoe zou Jean-Luc Dehaene het doen?' (Knack nr. 4) worden twee periodes van regeringsvorming vergeleken. Altijd een gevaarlijke oefening. Je zet Remco Evenepoel ook niet naast Eddy Merckx. Volgens mij zijn er nu staatsmannen die evenveel verantwoordelijkheidszin aan de dag zouden hebben gelegd als Dehaene en zou hijzelf, omgekeerd, nu helemaal mee verzuipen in het moeras. Federale regeringen vallen en herrijzen al decennia over communautaire, financiële en soms ideologische conflicten. Maar nu liggen de kaarten toch helemaal anders. De 'markt' of Europa zijn dit keer (in tegenstelling tot enkele vorige keren inderdaad) niet dwingend. En na 40 jaar federaliseren is er geen financiële ruimte meer om alle conflictgebieden te lijmen of te oliën. Lucas Vandendriessche Dat Bert Anciaux ('Een kartel met Groen is noodzakelijk, maar niet voldoende', Knack nr. 5) links getint is, weten we sinds zijn aansluiting bij de SP.A. Dat hij een front wenst te vormen met de groenen, PS en Ecolo, om een linkse federale regering te vormen, toont aan dat hij de Vlaamse kiezer in de steek heeft gelaten. Hedwig Beernaert In Knack nr. 4 heeft pensioenexpert Marjan Maes het nog maar eens over de (onterechte) pensioenopbouw door gelijkgestelde periodes. Maar waar ik nooit iemand over hoor, zijn de werkperiodes waarin men geen pensioenrechten opbouwt, omdat er gewoon geen bijdragen worden betaald. Veertig jaar gewerkt is inderdaad veertig jaar gewerkt. Ook als jobstudent, ook als flexi-jobber. Het is ethisch verwerpelijk dat een laaggeschoolde werkloze jongere duurder is voor de werkgever en netto minder overhoudt dan een student of bijverdiener die bijvoorbeeld als seizoenskelner gaat werken aan de kust. Marie-Paule Smets