Nico Wouters

Nico Wouters, de directeur van het expertisecentrum Cegesoma, zegt in Knack nr. 3: 'Iemand als Bart Maddens kan vandaag opnieuw doodleuk zeggen dat "collaborateurs eigenlijk goede Vlamingen waren die door de Duitsers werden misleid" en door de anti-Vlaamse repressie zijn gestraft.'
...

Nico Wouters, de directeur van het expertisecentrum Cegesoma, zegt in Knack nr. 3: 'Iemand als Bart Maddens kan vandaag opnieuw doodleuk zeggen dat "collaborateurs eigenlijk goede Vlamingen waren die door de Duitsers werden misleid" en door de anti-Vlaamse repressie zijn gestraft.' Dat is werkelijk totaal uit de lucht gegrepen. Navraag leert dat Wouters zich daarvoor baseert op een artikel dat ik vorig jaar (3 april 2019) publiceerde in het katholieke weekblad Tertio. In dat artikel schets ik eerst het vroegere flamingantische discours over de collaboratie en de repressie. Ik citeer: 'Voor de flaminganten was de bestraffing van de collaborateurs arbitrair en ongenadig. Er werd een loopje genomen met de normale rechtsprincipes. Ongetwijfeld hebben de Vlaams-nationalisten daarin overdreven. Dat maakte deel uit van een bredere mythevorming rond collaboratie en repressie.' En verder: 'Het narratief van de collaborateur als misleide flamingant was zeker aan correctie toe.' Dat is dus precies het tegenovergestelde van wat Nico Wouters mij in de mond legt. Ik stel me in het artikel wel de vraag of sommige actuele historici niet overdrijven in de andere richting, waardoor een nieuwe mythe dreigt te ontstaan. De mythe namelijk dat alle collaborateurs criminelen en oorlogsmisdadigers waren. In hun ijver om de Vlaams-nationale mythes te ontkrachten, struikelen de historici soms over hun voeten, schrijf ik in Tertio. En ik geef daar een aantal voorbeelden van. Nico Wouters struikelt nu ook over zijn voeten door mij verkeerd te citeren. Het lijkt wel alsof de feiten moeten worden verdraaid om een andere mythe in stand te houden: dat huidige flaminganten, zoals ikzelf, nog steeds dwepen met de collaboratie. Ik hoop dat Wouters in zijn wetenschappelijk onderzoek zorgvuldiger en correcter omgaat met het bronnenmateriaal. Bart Maddens, professor politieke wetenschappen (KU Leuven) Ik heb met veel interesse het interview met Eveline Horens (Knack nr. 3) gelezen. Het is mooi om te zien wat voor indruk Panamarenko op haar heeft gemaakt en wat een gelukkig leven ze met hem heeft gekend. Als ze het erover heeft hoe Panamarenko zo snel succesvol is geworden, moet ik er toch aan herinneren dat wij in de galerie Wide White Space tussen 1966 en 1976 zeven eenmanstentoonstellingen met hem hebben georganiseerd, en nog een hele reeks groepstentoonstellingen. Bernd Lohaus en ik hebben hem bij Joseph Beuys geïntroduceerd. En Harald Szeemann, de directeur van Documenta 5 in 1972, heeft hem via onze galerie leren kennen. Wij verkochten een vliegtuig aan het Moderna Museet in Stockholm en één aan de Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris, jaren voor Jan Hoet in actie kwam. Eveline Horens heeft die tijden natuurlijk niet gekend. Ik wens haar veel sterkte in haar verdere leven zonder die gekke Panamarenko. Anny De Decker De frustratie en woede krijgen de bovenhand als ik al die artikels over pensioenen van 1500 euro lees (Knack nr. 4). Ik ben een gescheiden vrouw van 78 jaar en was zelfstandige in een vrij beroep. Mijn pensioen is een hongerbedrag: 620 euro. Ik heb zogezegd geen volledige loopbaan, omdat ik de eerste 12 jaar ingeschreven stond als helpster bij mijn echtgenoot. Daar werd geen bijdrage voor betaald, want ik zou later toch mee kunnen genieten van het pensioen van mijn echtgenoot. Maar ik ben gescheiden en heb nergens recht op. Gelukkig had ik wat gespaard en vanaf mijn 65 jaar vul ik dat schamele pensioen aan. Maar dat geld smelt als sneeuw voor de zon. Weldra zal mijn geldmijn leeg zijn - hoewel ik elke cent drie keer omdraai - en zal ik mijn eigendom moeten verkopen. Want zelfs dan kom ik niet in aanmerking voor een bestaansminimum. Wil iemand me eens uitleggen waarom vrouwen (en mannen) als ik de pineut zijn van dat sociale statuut waarvoor ze niet hebben gekozen? En waarom sommigen zelfs in grote armoede moeten leven? Joska De Mol Als je de recente studie bekijkt van de prijzen van rusthuizen, ben je bang om oud te worden. De meeste ouderen kunnen het verblijf daar niet betalen met hun pensioen. Kreten als 'iedereen 1500 euro pensioen' (bruto of netto?) dienen enkel om kiezers te lokken of te behouden en lost het pensioenprobleem fundamenteel niet op. Integendeel, de pensioentrein ontspoort verder. Paul Van Herck, Vosselaar Met aandacht las ik het artikel 'Zelfs als De Wever op z'n knieën gaat zitten, zegt Magnette njet' (Knack nr. 4). Paul Magnette kan zijn afkeer van Bart De Wever moeilijk onder stoelen of banken steken, en daarmee ook van ruim een kwart van de kiezers. Hoe kunnen nieuwe verkiezingen nu iets opleveren, tenzij enkele kleine verschuivingen? Als de N-VA echter met Vlaams Belang zou samengaan, zal de partij wel een deel van haar kiezers verliezen. Wie wil er nu in een regering met die racistische, walgelijke Dries Van Langenhove? De Wever heeft trouwens, volgens mijn bescheiden mening, veel te lang onderhandeld met Vlaams Belang, wat hem door velen niet in dank is afgenomen. Confederalisme dan maar? Wat de hatelijke berichten over aangespoelde migranten betreft: ik kan alleen maar plaatsvervangende schaamte voelen. Anny Van Hoof