Postelectoraal onderzoek (1)

De modale Vlaming - inclusief de jongere generatie - zit blijkbaar verscholen in de zes foute stellingen ('De electorale omwenteling', Knack nr. 2). Deze modale Vlaming behoort wellicht tot de middenklasse die vooral bevreesd is voor asiel en migratie, hij rijdt met een energieverslindende SUV en hij ligt niet wakker van jobs noch klimaat en evenmin van de armoede. Linkse partijen krijgen geen belangstelling meer, zij verdedigen alleen zaken waar die modale Vlaamse burger niet van wakker ligt. Alleen de rechtse partijen vinden er hun gedroomde 'draagvlak'. De centrumpartijen doen aan zelfvernietiging: Open VLD heeft zijn blauwe kleur afgestaan aan het socio-economisch liberalisme van de N-VA en de CD&V is zo vriendelijk geweest zich de twee meest beklagenswaardige ministerposten door de strot te laten duwen. Ondertussen bouwt men de democratie en de rechtsstaat af en evolueert men naar een verdere privatisering van de zorg, de pensioenen en de overheidsinstellingen.
...

De modale Vlaming - inclusief de jongere generatie - zit blijkbaar verscholen in de zes foute stellingen ('De electorale omwenteling', Knack nr. 2). Deze modale Vlaming behoort wellicht tot de middenklasse die vooral bevreesd is voor asiel en migratie, hij rijdt met een energieverslindende SUV en hij ligt niet wakker van jobs noch klimaat en evenmin van de armoede. Linkse partijen krijgen geen belangstelling meer, zij verdedigen alleen zaken waar die modale Vlaamse burger niet van wakker ligt. Alleen de rechtse partijen vinden er hun gedroomde 'draagvlak'. De centrumpartijen doen aan zelfvernietiging: Open VLD heeft zijn blauwe kleur afgestaan aan het socio-economisch liberalisme van de N-VA en de CD&V is zo vriendelijk geweest zich de twee meest beklagenswaardige ministerposten door de strot te laten duwen. Ondertussen bouwt men de democratie en de rechtsstaat af en evolueert men naar een verdere privatisering van de zorg, de pensioenen en de overheidsinstellingen. Frank Vancoillie Uit het postelectorale onderzoek blijkt dat de traditionele partijen zo goed als uitgespeeld zijn. Die evolutie is al bezig sinds 1980, toen wereldwijd het neoliberalisme ingang vond. Dat de mensen dat neoliberalisme meer dan beu zijn, bewijst het succes van de N-VA, Vlaams Belang en de PVDA. De N-VA en Vlaams Belang zijn ook neoliberale partijen, maar ze verpakken dat slim in een identitair discours tegen migratie. De PVDA verwerpt het neoliberalisme en wil terug naar een sociale markteconomie. De oplossing voor de traditionele partijen is simpel: ze moeten weer geloofwaardig worden, na veertig jaar neoliberaal beleid dat zowel moreel als ethisch failliet is. Philippe Desmet Het artikel 'Willen de Belgen nog samenleven?' (Knack nr. 3) raakt de gevoelige punten aan die bij 'de gewone bevolking' nog leven. Als de Franstalige socialisten blijven vasthouden aan een 'non' tegen de grootste Vlaamse politieke vertegenwoordiging en een federale regering vormen zonder meerderheid aan Vlaamse kant, dan zullen ze in 2024 geconfronteerd worden met een meerderheid in Vlaanderen die genoeg zetels zal hebben om het land te besturen zonder enige vertegenwoordiging vanuit Wallonië. Beseffen Magnette en co. dan niet dat ze met de toekomst van hun eigen regio aan het spelen zijn? Roger Nicolay Advocaat Paul Bekaert is zeker een kei in zijn vak, maar beweren dat de CD&V al meermaals overwogen heeft om de C van 'christelijk' te schrappen is heel ver naast de waarheid ('Elke gedachtepolitie is gevaarlijk', Knack nr. 2). Het probleem is dat Paul Bekaert samen met de meerderheid in Vlaanderen de christelijke waarden gelijkstelt met de stellingen van het instituut (katholieke) Kerk. Dat is helemaal niet zo! De christelijke waarden kunnen het best uitgedrukt worden door de ideologie van het personalisme. Het personalisme zal zeker de basis zijn van het eerstkomend ideologisch congres dat door de nieuwe voorzitter en de nieuwe jongerenvoorzitter van de CD&V wordt voorgesteld. Johan Christiaens, Kortenberg Het artikel 'Van sporten word je slimmer' (Knack nr. 3) is heel boeiend om te lezen. Wij doen er alle moeite van de wereld voor om mensen aan te zetten tot bewegen. Er zijn zo veel mogelijkheden: kijk wat minder televisie, doe staande een babbeltje met een collega. Zelf zit ik af en toe op de hometrainer in mijn kantoor terwijl ik een telefoongesprek voer. Dagelijks ermee bezig zijn, de kleine dingen maken het verschil. Deze wetenschapper weet waarover hij praat. Ik ben tachtig jaar geworden en doe al aan sport vanaf mij dertiende. Wekelijks ga ik nog driemaal veertig tot vijfenveertig minuten joggen en niettegenstaande ik hartritmestoornissen heb, voel ik me prima in vorm. Ik kan alleen maar beamen dat bewegen het beste geneesmiddel is tegen veel ouderdomskwaaltjes. Maar luisteren naar je lichaam, dat heb ik ook in al die tijd ondervonden, is van primordiaal belang. Redgy Vandenabeele In 'Als Bart zegt dat hij voorzitter wil blijven, zal niemand hem uitdagen' (Knack nr. 2) zegt Valerie Van Peel dat ze de verruwing zo beu is. Dan moet ze eerst kijken richting haar eigen voorzitter Bart De Wever die daarin een leeuwenaandeel heeft. Met wie heeft hij nog geen ruzie gemaakt? Albert Leysen, MOL Dat de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Japan, Frankrijk en Italië in 1918 de Sovjet-Unie binnenvallen om - met de woorden van Churchill - 'het bolsjewistisch kind in de wieg wurgen', vindt historicus Douglas Smith niet het vermelden waard ('Het was een pure horrorshow, Knack nr. 2). Die aanval is nochtans een van de oorzaken van de honger in de periode 1919-1925. Daarnaast is de voedselhulp ook een wapen. De paginagrote foto bij het interview met Smith laat het beoogde effect zien: boerenvrouwen vallen op hun knieën voor kolonel William Haskell die het voedselprogramma van de Amerikanen in Rusland leidt. Dat is het doel: het Russische volk dat op de knieën gaat voor de Amerikaan als redder. Peter Franssen, Genk