Onderwijs

In 'We zullen om de tien jaar iets anders moeten worden' (Knack nr. 46) beweert Ann Caluwaerts het volgende: 'Uit een recente PISA-studie, die de taalkundige en rekenkundige vermogens bij vijftienjarigen uit heel Europa meet, bleek dat België op het vlak van ambitie van alle landen het slechtst scoorde.' Het is mij een raadsel hoe zij tot die harde conclusie komt. In het laatste mij bekende PISA-rapport van 2015 staat Vlaanderen voor wetenschappelijke geletterdheid op de twaalfde plaats en voor wiskunde op de achtste plaats, in een rangschikking met 72 landen. Enkel een groep Aziatische landen en Finland en Canada scoren beter voor wetenschappelijke geletterdheid. Alle andere Europese landen scoren minder goed. Het is wel zo dat onze positie vergeleken met de voorgaande PISA-resultaten verslechtert en dat de attitudes van vijftienjarigen ten opzichte van wetenschappen minder positief zijn dan het OESO-gemiddelde.
...

In 'We zullen om de tien jaar iets anders moeten worden' (Knack nr. 46) beweert Ann Caluwaerts het volgende: 'Uit een recente PISA-studie, die de taalkundige en rekenkundige vermogens bij vijftienjarigen uit heel Europa meet, bleek dat België op het vlak van ambitie van alle landen het slechtst scoorde.' Het is mij een raadsel hoe zij tot die harde conclusie komt. In het laatste mij bekende PISA-rapport van 2015 staat Vlaanderen voor wetenschappelijke geletterdheid op de twaalfde plaats en voor wiskunde op de achtste plaats, in een rangschikking met 72 landen. Enkel een groep Aziatische landen en Finland en Canada scoren beter voor wetenschappelijke geletterdheid. Alle andere Europese landen scoren minder goed. Het is wel zo dat onze positie vergeleken met de voorgaande PISA-resultaten verslechtert en dat de attitudes van vijftienjarigen ten opzichte van wetenschappen minder positief zijn dan het OESO-gemiddelde. Wanneer we de prestaties van ons onderwijs voor twee belangrijke doelstellingen bekijken - excellentie in de prestaties van de leerlingen, en het realiseren van gelijke kansen voor leerlingen - dan blijkt uit de vergelijking van de landen uit de PISA-studies dat Vlaanderen goed scoort voor de eerste doelstelling (excellentie) maar dat we een duidelijk probleem hebben voor de tweede (gelijke kansen). Er zijn heel wat landen die erin slagen beide doelstellingen beter te realiseren. Wanneer men ervan uitgaat dat we in de internationale competitie alle talenten, en niet alleen de toptalenten, hard nodig zullen hebben, dan is het duidelijk waar de belangrijkste uitdagingen voor het onderwijs liggen. Harry Martens, voormalig voorzitter Vlaamse Onderwijsraad Het proces dat bij de Antwerpse rechtbank loopt tegen de uroloog Bo Coolsaet, die verdacht wordt van verkrachtingen, roept vele vragen op ('Profiteert Bo Coolsaet van fouten van het parket?', Knack nr. 47). Ten eerste is er het antwoord van de eerste substituut aan het slachtoffer. Indien daarin, zoals beweerd, gemeld werd dat er 'grondig onderzoek' was gebeurd en er uit het dossier blijkt dat er niets is gebeurd, is dat zoveel als valsheid in geschrifte om de eigen disfunctie te verbergen. Deze pijnlijke zaak herinnert ook aan een andere, die door dezelfde parketmagistrate werd geleid: de dood van Jonathan Jacob in een politiecel in Mortsel. De nu in openbare zitting behandelde dossiers tonen tot slot de problematiek van het huidig statuut en nog meer van de houding van het parket. De klassering zonder gevolg is met de tijd als een bijna-rechterlijke beslissing geworden. Het verzet daartegen wordt door het parket aangevoeld als een afkeuring van haar statuut en haar beleid. Deze praktijk toont nu ook waarom de hervormingspogingen van de minister van Justitie, die van de parketmagistraten rechters wilde maken, hebben gefaald: voor een parketmagistraat is er maar één middel om geheel onpartijdig en onafhankelijk te worden, en dat is rechter worden. Walter De Smedt De volledige tekst van dit opiniestuk kunt u lezen op www.knack.be De debatten over het 'waardig levenseinde' zijn nog lang niet uitgeput, en de meningen liggen zeer ver uit elkaar ('Het is altijd weer een berg die ik over moet', Knack nr. 47). Aan het ene uiterste van de opiniewaaier wordt het recht van het individu verdedigd om in volle vrijheid te bepalen wat voor hem of haar een waardig levenseinde inhoudt. Aan het andere uiterste wordt gehamerd op de absolute waarde van het leven, waardoor het natuurlijke stervensproces niet door menselijke tussenkomst mag worden versneld. Het is bedroevend om vast te stellen hoe in het laatste kamp allerlei argumenten worden gehanteerd, soms zelfs op slinkse wijze, om aan het individu het recht of zelfs het vermogen te ontzeggen om vrij, standvastig en redelijk beargumenteerd over zijn levenseinde te beslissen. De discussie culmineert tegenwoordig in de vraag of een 'voltooid leven' een voldoende grond vormt voor euthanasie. Hoeveel van de conservatieve ontkenners hebben ooit zelf de pure paniek gelezen in de ogen van een beginnend dementerende die beseft zijn eigen 'ik' te verliezen? Hoeveel hebben er al persoonlijk moeten op toezien hoe mensen mettertijd aftakelen tot menselijk wrakhout? Daartegenover staan zovele getuigenissen over hoe mooi en sereen het levenseinde van een geëuthanaseerd familielid of kennis is geweest. Talrijk zijn zij die zichzelf ook zulk een levenseinde toewensen, en overtuigd zijn dat euthanasie een volwaardige blijk kan zijn van respect, mededogen, ja zelfs liefde voor iemand die waardig het leven wil verlaten. Zolang de mogelijkheid op euthanasie zo beperkt blijft door zeer zware voorwaarden en procedures zullen ouderen blijven het recht in eigen handen nemen door zelfdoding. Is dát wat onze samenleving wenst? Naam en adres bekend bij de redactie De regering-Jambon wil volgend jaar 22 miljoen euro minder uitgeven aan subsidies in de culturele sector. De 180 miljoen die genoemd werd in 'Subsidiesoep' (Knack nr. 47) slaat op het totale bedrag dat de Vlaamse regering volgend jaar aan subsidies wil besparen. In het interview met Bruno De Wever (Knack nr. 47) wordt de historicus die aan de Universiteit Antwerpen verantwoordelijk is voor vakdidactiek geschiedenis 'Paul Janssens' genoemd. Dat is fout: zijn naam is Paul Janssenswillen. Onze excuses. De redactie