CD&V/ 1

De glasheldere en vlijmscherpe analyse van Walter Pauli is politiek en vooral partijpolitiek zeer goed onderbouwd ('Het harde lot van Wouter Beke', Knack nr. 33). Als congresganger en lid van werkgroepen ten tijde van het vooruitstrevende CVP-voorzitterschap van Wilfried Martens kan ik dit volledig onderschrijven. Maar wat enigszins ontbreekt, is de 'vox populi' die door toenemende ontvoogding mede de oorzaak is van die bestendige afkalving. Het gaat om een veeleer psychologisch/sociologisch gegeven, met onmiddellijke en belangrijke electorale en dus ook politieke gevolgen. Tot vandaag. Het begon met de allang vergeten maar toen doorslaggevende El Salvador/Romero-beweging en de Vredesbeweging in het begin van de jaren tachtig. De CVP stond daar niet voor open, integendeel. Daarna kenden we de Witte Mars en al die 'witte comités', waar zelfs Jean-Luc Dehaene (nochtans een prima loodgieter) geen antwoord op had. Daarbovenop kwam in 199...