Etienne de Callataÿ

Etienne de Callatay is wellicht een briljant econoom, maar van de milieuproblematiek in verband met auto's heeft hij (te) weinig kaas gegeten ('De economische omstandigheden zijn gunstig voor een langere periode zonder regering', Knack nr. 24). Oldtimers zijn hoegenaamd niet de meest vervuilende wagens. De voertuigen met zogenaamde O-platen (waarvan het gebruik wettelijk beperkt is) vertegenwoordigen nog geen 2 procent van het totale wagenpark, en hun aandeel in de CO2-uitstoot van het automobielverkeer bedraagt geëxtrapoleerd (door het geringe aantal kilometers dat ze jaarlijks afleggen) minder dan 0,5 procent. Aangezien het grotendeels om benzinevoertuigen gaat, is hun negatieve impact op de emissie van stikstofdioxide en/of fijnstof te verwaarlozen. Het fiscaalvoordeelregime dat ze genieten werd al beperkt van boven de 25 naar boven de 30 jaar. Eigenaars van oldtimers onder O-plaat (die voor dagelijks gebruik bijna altijd over een hedendaags voertuig met euronorm beschikken) verzorgen hun 'oldies' als historisch automobieler...

Etienne de Callatay is wellicht een briljant econoom, maar van de milieuproblematiek in verband met auto's heeft hij (te) weinig kaas gegeten ('De economische omstandigheden zijn gunstig voor een langere periode zonder regering', Knack nr. 24). Oldtimers zijn hoegenaamd niet de meest vervuilende wagens. De voertuigen met zogenaamde O-platen (waarvan het gebruik wettelijk beperkt is) vertegenwoordigen nog geen 2 procent van het totale wagenpark, en hun aandeel in de CO2-uitstoot van het automobielverkeer bedraagt geëxtrapoleerd (door het geringe aantal kilometers dat ze jaarlijks afleggen) minder dan 0,5 procent. Aangezien het grotendeels om benzinevoertuigen gaat, is hun negatieve impact op de emissie van stikstofdioxide en/of fijnstof te verwaarlozen. Het fiscaalvoordeelregime dat ze genieten werd al beperkt van boven de 25 naar boven de 30 jaar. Eigenaars van oldtimers onder O-plaat (die voor dagelijks gebruik bijna altijd over een hedendaags voertuig met euronorm beschikken) verzorgen hun 'oldies' als historisch automobielerfgoed dat respect verdient en een algemeen aanvaard bijzonder statuut (niet alleen fiscaal maar ook op gebied van technische keuring) rechtvaardigt. Om al die redenen en zoals in veel van onze buurlanden genieten oldtimers onder O-plaat vrije toegang tot lage-emissionzones in Brussel en het Waals Gewest (dat laatste op basis van een beperkt aantal kilometers). Bijna alle Vlaamse politieke partijen hebben zich ook akkoord verklaard met de (nog niet bestaande) invoering van zo'n algemene vrijstelling voor O-platen in het Vlaams Gewest. En last but not least: er bestaat wel degelijk een beperkte emissietest (meting van de opaciteit) van dieselvoertuigen bij de autokeuring voor alle voertuigen met inverkeersstelling vanaf 1/1/1980. Jan Dyck, voorzitter Belgische Federatie van Oude Voertuigen (BFOV) Hoogstzelden heb ik zo'n indringende en pijnlijk correcte uitleg gelezen van de Belgische toestand, van de mislukking van de N-VA-aanpak, van de onmogelijkheid om ooit nog een min of meer zinvolle uitweg te vinden voor de onontwarbare Belgische warboel ('De Vlaamse politici moeten het eindelijk eens hard spelen', Knack nr. 25). Ik zat met Herman De Bode mee aan tafel toen het Manifest voor een Zelfstandig Vlaanderen geschreven werd. Men heeft toen niet naar ons willen luisteren, en men zal vandaag ook doen alsof Herman De Bode niets te vertellen heeft. Ook bij de N-VA zal men horende doof blijven. Het kan er dus alleen nog maar moeilijker op worden. Men zal niet kunnen zeggen dat niemand hen heeft gewaarschuwd. Marc Platel Inhoudelijk wordt de verkiezingsuitslag in het artikel 'Gezocht: bestaansreden' (Knack nr. 25) voor alle partijen besproken, maar men is de jongste tijd het strengst voor de SP.A. Als één partij reden van bestaan heeft, is het wel de SP.A. Ze hebben een plan waar niet enkel de onderlaag van de bevolking baat bij heeft maar ook de middenlaag. Er is intussen genoeg nagetrapt. Als sommige partijen vijf jaar lang bij alles wat fout gaat roepen dat het de schuld van de 'sossen' is, dan wordt die perceptie op de duur bewaarheid in het stemhokje. Ik hoop dat John Crombez zich opnieuw kandidaat stelt voor het voorzitterschap. Hij werd van bij het begin tegengewerkt door een deel van zijn partij, en ook dat heeft invloed gehad op de verkiezingsuitslag. Marlene De Smedt Ik sluit mij volledig aan bij de visie van filosoof-socioloog Heinz Bude, die zegt dat meditatie meestal slechts een simpele manier is om zelf te overleven en bijgevolg een veilige vlucht is, ver weg van elke solidariteit ('Wat minder Boeddha en wat meer Christus: dat hebben wij nodig', Knack nr. 24). Hierdoor heeft men vrij spel om zich goed te voelen zonder zich om anderen te hoeven bekommeren, terwijl de noodzaak om werkelijk solidair te zijn hen volledig vreemd is. Eddy Feys, Izegem Dirk Draulans eindigt het artikel 'De penopauze van de patrijs' (Knack nr. 24) met de retorische vraag: wie gelooft die mensen nog? En die mensen, dat zijn de jagers, die in zijn ogen niets goeds kunnen doen, behalve de natuur naar de knoppen helpen. Maar geldt ondertussen niet hetzelfde voor Draulans: wie gelooft die nog? Ten eerste leest hij in het geciteerde INBO-rapport (de aanleiding van zijn stuk) enkel wat hij wil lezen, en laat hij weg wat niet in zijn kraam past. Zoals het feit dat de wetenschappers zelf meteen toegeven dat, door een gebrek aan data en feitenmateriaal, het 'moeilijk is uitspraken te doen over de mate waarin bejaging, naast habitatdegradatie, een rol speelt in de afname van de patrijs in Vlaanderen'. Vanwaar die selectiviteit? Ten tweede verkneukelt Draulans zich in de anekdotiek. Het eeuwige witte busje met tamme patrijzen, één e-mail naar een parlementair medewerker: hoe karikaturaal wil je (telkens weer) gaan om een hele sector in een kwaad daglicht te stellen? Alsof alle journalisten onverbeterlijke activisten zijn, omdat toevallig één wetenschapsredacteur van Knack het onderscheid niet kent tussen feiten brengen en je eigen mening opdringen? Om maar te zeggen: val gerust de jacht aan, maar doe het onderbouwd. Geert Van den Bosch, directeur Hubertus Vereniging Vlaanderen, Maarten Goethals, communicatieverantwoordelijke