Geestelijke gezondheidszorg

De geestelijke gezondheidszorg wordt inderdaad stiefmoederlijk behandeld. Zeker qua financiering ('Mensen plegen zelfmoord omdat ze niet de juiste zorg krijgen', Knack nr. 16). Maar met meer middelen alléén komen we er niet.
...

De geestelijke gezondheidszorg wordt inderdaad stiefmoederlijk behandeld. Zeker qua financiering ('Mensen plegen zelfmoord omdat ze niet de juiste zorg krijgen', Knack nr. 16). Maar met meer middelen alléén komen we er niet. Het klassieke raadplegingsmodel (patiënt komt op consultatie bij de zorgverlener) is niet zaligmakend. Als de bijkomende financiering louter een daarop gebaseerde prestatiegebonden financiering wordt, zal ze weinig soelaas brengen. Vandaar dat ook de her en der bepleite algemene 'terugbetaling van psychologische zorg' geen oplossing zal zijn. Goede geestelijke gezondheidszorg is een samenspel van verschillende modaliteiten en zorgvormen: preventie, vroege detectie, advies en consult ten aanzien van andere zorgverleners, multidisciplinair overleg, ambulante hulpverlening dicht bij de leefwereld van de patiënt, inclusief mobiel (aan huis) werken, wijkgerichte initiatieven en natuurlijk ook indien aangewezen residentiële behandeling met zeer intensieve zorg. Die verschillende vormen van zorg moeten evenwichtig gefinancierd worden. Een tweede structureel manco zijn de verschillende financieringssystemen en bijbehorende regelgeving. Dat heeft niet alleen te maken met de complexe staatsstructuur. Ook binnen Vlaanderen worden verschillende relevante partners apart gereglementeerd, gefinancierd, geïnspecteerd... Daartussen ontstaan dan nog allerhande private initiatieven die ook pleiten voor 'betere financiering'. Voor de vele mensen van goede wil in de sector bemoeilijkt dit complexe systeem de broodnodige samenwerking en afstemming. Frank Schillewaert, alg. dir. CGG Noord-West-Vlaanderen Het is geen geheim dat de kwaliteit van het Vlaamse onderwijs achteruitboert. Vlaams Belang en Open VLD zien heil in een centraal examen. In het twaalfpuntenplan van die laatste partij staat het zelfs zonder ironie naast punten als 'meer vrijheid voor scholen' en 'focus op het lesgeven' ('Kwaliteit onderwijs: Gwendolyn Rutten pleit voor centraal eindexamen', Knack.be). Maar met een centraal examen betaalt de overheid een hoge menselijke en financiële prijs in ruil voor onbetrouwbare gegevens. Ook al toetst een centraal examen alle leerlingen aan één lat, de verkregen gegevens zeggen niets. Het meet alleen hoe een bepaalde leerling op een bepaald moment een bepaalde doelstelling heeft behaald, maar houdt geen rekening met de persoonlijkheid en de situatie van de leerling. Daarnaast garandeert een centraal examen geen lat over de jaren heen - zo bewijzen de Nederlandse archieven. Ten derde moedigt het systeem 'teaching to the test' aan. De finishfoto moet namelijk rooskleurig zijn. Ten slotte bepalen in Vlaanderen socio-economische factoren in buitensporige mate het niveauverschil tussen leerlingen. Een eindexamen bevestigt dan enkel dat feit, en versterkt zo het effect van ongelijkheid op de schoolcarrière. Een centraal examen is ook een dure zaak. Zowel de leerkracht als de onderwijsinspectie moet blijven bestaan, ongeacht of de omslachtige toetsing door een examencommissie gebeurt of uitbesteed wordt aan private leveranciers. Een centraal examen toont ten slotte een gebrek aan vertrouwen in onze onderwijsinstellingen. Leerkrachten hebben in het huidige systeem de vrijheid om binnen de grenzen van halfopen leerplannen hun eigen passie, kennis en kunde over te brengen op de leerlingen. Een centraal examen sluit dat uit. Scholen hebben de vrijheid om op maat van de leerling onderwijs te bieden. Een centraal examen sluit dat uit. Ouders en leerlingen hebben een constitutioneel gegarandeerd recht om een betekenisvolle schoolkeuze te maken. Een centraal examen sluit dat uit. Laten we de resultaten van de onderwijshervorming afwachten, in plaats van ballonnetjes op te laten. Koen Vandecruys, leraar Latijn en Grieks Ik ben het volledig eens met de stelling in het artikel 'De bomen, het bos en de zon' (Knack nr. 16). Daarin wordt het belang onderstreept van bomen en bos als buffer tegen te snelle temperatuurstijgingen, als opslagcapaciteit voor CO2 en voor de biodiversiteit. Ik begrijp dan ook niet waarom Natuurpunt in de Kempen hectares bos rooit om het cultuurlandschap heide weer in te voeren, tegen de natuurlijke evolutie in. Leen Van Paemel De Notre-Dame in Parijs brandt af, en binnen de week is er een miljard euro verzameld voor de wederopbouw ('De brede solidariteit na de brand van de Notre-Dame is een signaal', Knack nr. 17). Tegelijk wordt de wereld dooreengeschud door mensen op de vlucht of op zoek naar een behoorlijk leven. Het klimaat vertoont rare sprongen en bijna alle wetenschappers verkondigen dat drastische maatregelen geboden zijn. Maar van zulke zaken ligt de superrijke bovenlaag kennelijk niet wakker. Triest. Annie De Wilde, Wetteren Het artikel 'Er is een Schubert voor iedereen' (Knack nr. 16) is prijzenswaardig, maar het miste iets: de beste biografie over Schubert, in 1977 geschreven door Brigitte Massin (1388 blz.). André Cassiers, Brasschaat In het interview met Gert Verhulst (Knack nr. 17) wordt Gert Late Night 'de meest bekeken talkshow van Vlaanderen' genoemd. Het afgelopen jaar haalde de VRT-talkshow Van Gils en Gasten gemiddeld hogere kijkcijfers. Onze excuses. De redactie