Sigrid Spruyt

Ik vraag me af of Sigrid Spruyt terug wil naar het soort openbare omroep dat we gekend hebben voordat VTM bestond: zeer links en anti-CVP ('De nieuwsdienst en de populisten hebben elkaar groot gemaakt', Knack nr. 7). Wijlen Mark Grammens heeft destijds in het progressief-flamingantische weekblad De Nieuwe die flagrante partijdigheid herhaaldelijk gehekeld. Toen het desondanks de spuigaten uit bleef lopen, ging ook het ACW overstag en stemde het in met de liberale eis tot oprichting van een commer- ciële omroep.
...

Ik vraag me af of Sigrid Spruyt terug wil naar het soort openbare omroep dat we gekend hebben voordat VTM bestond: zeer links en anti-CVP ('De nieuwsdienst en de populisten hebben elkaar groot gemaakt', Knack nr. 7). Wijlen Mark Grammens heeft destijds in het progressief-flamingantische weekblad De Nieuwe die flagrante partijdigheid herhaaldelijk gehekeld. Toen het desondanks de spuigaten uit bleef lopen, ging ook het ACW overstag en stemde het in met de liberale eis tot oprichting van een commer- ciële omroep. Marc Van Uytfanghe, Zele De in het artikel 'Het schoon verdiep was actief betrokken bij de jodenrazzia's' (Knack nr. 7) gepubliceerde foto op pagina 106 choqueert, ook vandaag nog. Maar zoals Delwaide waren er nog. De toenmalige groepscommandant van de Antwerpse Rijkswacht, majoor De Koninck, (geen nieuwkomer, maar een authentiek vooroorlogs gendarmerieofficier) had niet alleen zeer goede contacten met de lokale Kommandantur, hij vertoonde zich eveneens zonder schroom bij allerlei gelegenheden in uniform tussen Duitse officieren. Zo werd hij opgemerkt op 20 september 1942 op de eretribune op de Meir naar aanleiding van het huldebetoon van de DM-Zwarte Brigade aan de leider van het VNV. Rijkswachtkolonel b.d. Willy Van Geet De naam Delwaidedok wordt geschrapt, nadat was gebleken dat oorlogsburgemeester Leo Delwaide betrokken was bij de Jodenvervolging. De N-VA wacht echter niet op een advies van een wetenschappelijk comité. Het lijkt erop dat de voorzitter van N-VA hier per se een kans wil aangrijpen om te laten zien dat ze geen extreemrechtse partij is. Bovendien versterkt zo'n verklaring het 'krachtdadige persoonlijke imago' waar de burgemeester erg van lijkt te houden. Hiermee wil ik niet zeggen dat ik tegen de naamverandering van het Delwaidedok ben, integendeel. Maar het is jammer dat deze historische vergissing nu politiek gerecupereerd wordt. Marie-Jo Vandendriessche, Edegem Natuurlijk moet Jos Geysels als voorzitter van Decenniumdoelen het plaatje over armoede in the picture zetten voor zijn ruime achterban ('Minderbedeelden hoeven geen duit in het zakje te doen', Knack nr. 7). Als eeuwige ecologist wil hij woningen van mensen in armoede beter isoleren en hen aanmanen tot een minder vervuilende levenswijze. Maar arme mensen hebben honger en beseffen vaak niet wat boven hun hoofd bedisseld wordt, laat staan dat ze milieuvriendelijker moeten leven. Luc Blanckaert, Wetteren In 'Als je maar gemiddeld bent' (Knack nr. 7) lees ik het volgende over werkgevers en vakbonden: 'Aan de armen, zieken, migranten, gepensioneerden en zwakkeren in onze samenleving denkt geen van beide.' Dat klopt alleszins niet voor de vakbonden. Integendeel, tussen september 1998 en april 2004 organiseerden zij vier manifestaties van telkens 20 à 25.000 mensen om de uitkeringen niet alleen aan te passen aan de index maar ook aan de welvaart. Dankzij die betogingen wordt tweejaarlijks een enveloppe voor de uitkeringen vrijgemaakt ten bedrage van 2 procent voor de minima en 1 procent voor de andere uitkeringen. Sindsdien is er geen enkel inter-professioneel akkoord meer afgesloten zonder de (laagste) uitkeringen te verbeteren. Desondanks zijn onze uitkeringen nog altijd niet voldoende om de armoede te counteren. Bovendien hechten de vakbonden enorm belang aan de verhoging van het minimumloon. Dat is ook vandaag een hoofdeis. In de sectoren worden bovendien minimumlonen per sector onderhandeld. Zij zorgen ervoor dat de armoede bij de werkenden in België de laagste is van Europa. Ook al komen velen op het einde van de maand amper rond. Jef Maes, ex federaal secretaris ABVV Volgens VBO-voorzitter Pieter Timmermans zorgen de werkgevers voor 200.000 jobs extra. Toch even rechtzetten: die 200.000 jobs zijn meestal geen vaste jobs maar interimbanen. Mensen weten dus niet of ze de volgende week nog aan de slag zullen zijn. De realiteit is dat veel mensen voor 1400 euro of minder een hele maand moeten werken. De oplossing: meer netto overhouden aan werken en de werkloosheidsvergoedingen aanpassen. Tom Slabbaert, Zele In 'Het spelletje van de N-VA' (Knack nr. 7) zegt Waals minister Jean-Luc Crucke dat 'in een ingewikkeld land als België je niets verandert zonder een beetje goede wil'. Wallonië zou een beetje goede wil kunnen tonen door bijvoorbeeld in het onderwijs de andere landstaal als eerste vreemde taal aan te leren. En ook door de taalwetgeving, met name in het hoofdstedelijk gewest, nu eens eindelijk toe te passen. Guido Ghekiere, Brussel De visie van Paul De Grauwe over E-commerce en al die rondrijdende wagentjes is ondoordacht ('Miljardairs zijn een gevaar voor de democratie', Knack nr. 7). Ofwel bestellen x aantal mensen een product bij een internetbedrijf en rijdt één wagentje de baan op om al die bestellingen te leveren. Ofwel nemen dezelfde x aantal mensen hun eigen wagen om naar een winkel te rijden. En dan laten we nog buiten beschouwing dat de internetleverancier een zeer brede waaier van goederen aanbiedt die samen worden geleverd, terwijl de winkelende consument vaak meerdere winkels moet aandoen met bijbehorende verplaatsingen. Wat is er dan het best voor het milieu? Trek de parallel met het openbaar vervoer versus individueel vervoer. William Colman, Schilde In 'Verhuis het AfricaMuseum met alle werken naar Congo' (Knack nr. 8) stelt diversiteitsconsulent Omar Ba de hypothetische vraag: 'Kun je je voorstellen dat in Congo een Europamuseum zou worden opgericht?' Mijn antwoord is volmondig ja! Een voorbeeld daarvan kun je trouwens vinden in Jakarta (Indonesië) waar het koloniale verleden van Nederland op een zeer beschouwelijke en historisch correcte manier wordt voorgesteld in het museum Sejarah Jakarta, ook wel het Bataviamuseum genoemd. Het mooie van dat museum is dat het volk van Indonesië hier tracht om de positieve zaken die de kolonisator, in casu Nederland, heeft meegebracht te verzoenen met het leed dat aan de plaatselijke bevolking werd aangericht. Niet alles was positief, maar ook lang niet alles was negatief. Dat ook hier verwijzingen ontbreken naar het hedendaagse Nederland, wijst toch ook wel in de richting van een deels nog onverwerkt verleden. Michel Vervecken, Kasterlee