Onderwijs

Onderwijspsycholoog Wim Van den Broeck spreekt van een slingerbeweging en een ivorentorenmentaliteit ('Een kind komt altijd uit waar de lat voor hem wordt gelegd. Niet hoger', Knack nr. 36). Ons basisonderwijs heeft onder beide fenomenen de laatste vijftig jaar zwaar te lijden gehad.
...

Onderwijspsycholoog Wim Van den Broeck spreekt van een slingerbeweging en een ivorentorenmentaliteit ('Een kind komt altijd uit waar de lat voor hem wordt gelegd. Niet hoger', Knack nr. 36). Ons basisonderwijs heeft onder beide fenomenen de laatste vijftig jaar zwaar te lijden gehad. Om te beginnen was er de democratisering van het universitair onderwijs. Daardoor werden onderwijzers in de jaren zeventig opgeleid door louter academisch geschoolde pedagogen. De invoering van de moderne wiskunde in de lagere school, in het midden van de jaren zeventig, veroorzaakte achteraf bekeken een tsunami. Nooit eerder kreeg een academicus/niet-onderwijzer zo veel greep op het lager onderwijs als, in die tijd, professor Georges Papy. Zijn vernieuwing moest en zou lukken! Daartoe werden veel middelen vrijgemaakt en acties ondernomen. Er kwamen onder meer schriftelijke cursussen voor onderwijzers en ouders. Omdat het onderwijzerskorps er niet warm voor liep en het hele opzet niet mocht mislukken, kwamen er 'invulmethoden' op de markt, vergezeld van (voor het eerst) vuistdikke handleidingen - de onderwijzer werd les na les bij het handje genomen. Voor de schooluitgevers was dat de kip met de gouden eieren: voortaan verkochten zij jaarlijks een werkboek in plaats van om de zoveel jaar een rekenboek met te kopiëren oefeningen. Die invuldidactiek werd ook naar de andere leergebieden vertaald. Vandaag is het kassakassa-verhaal nog groter, door de digitalisering met haar smartborden. De afhankelijkheid van bordboeken is groter, en de onderwijzers worden nog meer geprogrammeerd in hun doen en laten. Ook de eindtermen zijn niet aan de geldingsdrang van academici ontsnapt, onder andere door de onzinnige vervanging van algemeen verspreide benamingen als 'geschiedenis' en 'aardrijkskunde' door 'tijd' en 'ruimte'. Het M-decreet kent veel pleitbezorgers in academische en politieke kringen, en oogt ver van de werkvloer inderdaad heel mooi. Onderwijzers zijn in het algemeen brave en toegewijde mensen. Een gebrek aan bredere kennis van hun 'stiel' en zijn achtergronden, en bijgevolg een gebrek aan mentale onafhankelijkheid, maakt hen weinig weerbaar tegen zogenaamde vernieuwingen en erg vatbaar voor stress, burn-out en dergelijke. Tegelijk neemt de ontwaarding van hun beroep toe, door economische en ideologische initiatieven en bemoeienissen van werkvloervreemde krachten. Dat alles bevordert de aantrekkelijkheid van dat beroep allerminst. Lode Peys, Berg De Belg zou zich eerst moeten leren aanpassen aan de geldende verkeersregels, in plaats van ze vaak vierkant te negeren ('7 oplossingen voor een veiliger verkeer', Knack nr. 37). De zogenoemde MIX-wijken, bijvoorbeeld, zijn voor sommige bestuurders eerder plaatsen zonder verkeersregels. Als je de pakkans naast het aantal gereden kilometers legt, komt de doorsnee-Belg er wel erg goed van af. Wij zijn een land met ontzettend veel regels en een ondermaatse controle. Maar die zou natuurlijk niet nodig zijn als de 'sturende' burger, of dat nu een automobilist of een fietser is, wat meer verantwoordelijkheidsgevoel zou hebben. Frank Vancoillie, Roeselare De Europese Unie is een megalomaan opzet, waarbij één ding vergeten wordt: je regeert niet per decreet over mensen ('We moeten solidair zijn. Uit eigenbelang', Knack nr. 38). Om de crisis van de Europese instellingen te bezweren, hebben we een ander soort politici nodig. Voorlopig is die soort nog onbekend. Frank De Munter Knack nr. 38 ging vergezeld van het boekje De blik van Bourlon van Studio 100-baas Hans Bourlon. Ik ben er onmiddellijk in beginnen te lezen. Maar na pagina 31 ben ik gestopt. Ik moest even bekomen. Op die pagina heeft hij het over een pater-directeur die langskwam in zijn 'gewaad' om indruk te maken. Gewaad? Een pater draagt een pij, een pastoor een soutane enzovoort. Iemand die gestudeerd heeft bij de jezuïeten zou dat toch mogen weten. Willy Dezutter, Brugge Ook al is veertig jaar geleden de 'zomertijd' ingevoerd om energie te besparen, en zijn er nu misschien andere redenen om die tijdregeling te behouden: ik denk dat mensen niet beseffen wat het betekent om 's winters in de zomertijd te leven. Ik denk dat het catastrofaal zou zijn. 's Morgens zou het rond 9 à 9.30 uur licht worden. Tussen half november en midden februari zou de jeugd in het duister naar school gaan, met meer verkeersongevallen tot gevolg. Als het zover zou komen, zouden velen inzien dat de wissel tussen winter- en zomertijd te verkiezen is. En als die dan toch afgeschaft moet: dat we dan voor de wintertijd moeten kiezen. Michel Vercruyssen, Haaltert De foto bij 'U vraagt' ( Knack nr. 38) laat niet hoogleraar Johan Van Iseghem (KU Leuven) zien. Hiernaast vindt u de juiste foto. Onze excuses. De redactie