Van der Kelen (1)
...

Van der Kelen (1)'Altijd tegen de stroom in' (Knack nr. 2) bevat enkele interessante bedenkingen over de ambities van de VLD.Een politieke partij kan op twee manieren duurzame stemmenwinst boeken: meer mensen overtuigen van haar eigen gedachtegoed, of haar gedachtegoed zo uitbreiden dat meer kiezers zich erin terugvinden.Het lijkt er sterk op dat de VLD in de nabije toekomst de tweede weg wil opgaan. Op zich is daar niets negatiefs aan, omdat het electoraal succes van een grote volkspartij kan leiden tot een pragmatisch en gebalanceerd bestuur waarin de belangen van een zeer groot deel van de gemeenschap meetellen.Het komt er daarbij wel op neer te vermijden in de fout te gaan; geen standenpartij te worden die in geheime besprekingen de doseringen gaat bepalen tussen de verschillende fracties, vleugels en visies, maar een ruime beweging te worden die over een aantal essentiële thema's en principes een eerlijke consensus nastreeft, een aantal basiswaarden deelt, en vooral haar beslissingsprocessen op een democratische, transparante manier, beheert. Openbare discussies zijn essentieel en mogen niet vervangen worden door interne, heimelijke onderhandelingen.Dit lijkt, in ons versnipperde politieke landschap, utopisch. In een aantal andere grote democratieën functioneren wel politieke partijen op deze basis. Daar bestaan dan ook regeringen waarin men niet met z'n zessen moet overeenkomen bij elke grote beslissing en bij elke begrotingsbespreking. Dat dit leidt tot een krachtdadiger, doch niet minder democratisch bestuur spreekt voor zich.Van der Kelen (2)Ik weet wel dat de Belgische media slechts zelden het niveau van de Fabeltjeskrant overschrijden als het over vrijmetselarij gaat. Toegegeven: de beslotenheid van 'de loge' maakt het voor buitenstaanders niet makkelijk om juiste uitspraken te doen. Niettemin, dit ongemak weerhoudt sommige journalisten er niet van zich uitbundig over te geven aan 'achterklap en lichtvaardig oordeel' over de vrijmetselarij.Nu uiteindelijk nog eens een vrijmetselaar, met name Luc Van der Kelen, uitspraken doet over de vrijmetselarij in de Belgische media, blijkt dat hij - op zijn zachtst gezegd - het beeld vertroebelt. Hoezo?1. Het 'rekruteringsprobleem' : de term alleen al! De vergelijking met 'de kerk' gaat niet op, want 'de kerk' rekruteert niet, die lijft in door het doopsel. De loge rekruteert niet, zij aanvaardt al dan niet kandidaten na een grondig en langdurig onderzoek. Dit is de regel in alle obediënties. De kwaliteit primeert. En als dat zo is, waarom zouden vrienden, kennissen en familie dan eventueel niet mogen?2. 'Er heerst bij de loge een verregaande vorm van ideeënarmoede.' Ik denk dan: 'Dat hij voor zichzelf spreekt, of voor zijn werkplaats, maar dat hij niet veralgemeent, want daar heeft hij recht noch reden voor!' Overigens hoort Van der Kelen bij de Grootloge van België, niet eens de grootste obediëntie van het land. Het is aanmatigend, dat hij dan veralgemenend over 'de' loge spreekt.3. 'Ik merk ook dat - zeker in Antwerpen - veel loges geïnfiltreerd worden door het Vlaams Blok.' Als Antwerps vrijmetselaar kan ik dat vierkant tegenspreken. Die bewering is erger dan flauwekul, het is laster! Want nergens is men meer op zijn hoede voor Blok-denken. In eenzelfde adem heeft Van der Kelen het over 'racistische praat in zijn Antwerpse loge'. Ik zou graag weten met welke criteria Van der Kelen het racistisch gehalte van gesprekken meet. Ik weet één ding: de zedenprekers wonen meestal niet in de Seefhoek maar in comfortabele verkavelingen, waar ze niet met arrogante, agressieve en - racistische - jonge Marokkanen te maken krijgen. (Want die bestaan. En zou men dat niet mogen zeggen? Moet men 'positief discrimineren', en zou dat dan géén racisme zijn?)Besluit: als Van der Kelen niks beters te zeggen heeft, kan hij beter zwijgen.Slangen (1)In 'Een slang kan wurgen' (Knack nr. 2) staat dat 11.11.11 destijds voor een samenwerking met het bureau van Slangen koos, om haar politieke dossiers makkelijker op de agenda te krijgen. Dat is onjuist. 11.11.11 is in 2000 van reclamebureau veranderd omdat het haar communicatiestrategie op een nieuwe leest wilde schoeien. We hebben destijds offerte gevraagd aan vier verschillende bureaus. We hebben ze vergeleken op basis van analyse en visie op communicatiestrategie. Het bureau van Slangen kwam er voor ons duidelijk als beste uit. Daarna is 11.11.11 in de beste verstandhouding overgestapt.Slangen (2)Het deksel dat door Knack gelicht werd van het onwelriekende potje van de praktijken van Verhofstadts propagandachef toont aan hoe heilzaam een onafhankelijk weekblad in ons door paars-groen gemanipuleerd medialandschap kan zijn. Wie twijfelt eraan dat een dergelijk verhaal nooit zou zijn verschenen in de 'kwaliteitskranten' van beide monopoliegroepen, waarvan de politieke hoofdcommentatoren in opdracht van Slangen samen een vleierig boek schreven over de partij die hij dient - en het dan nog lovend lieten bespreken in hun eigen kranten ('Altijd tegen de stroom in', Knack nr. 2)? Mogelijk, zoals de gelijkgeschakelde pers schrijft, kan Slangen formeel niets strafbaars worden aangewreven; er is in elk geval sprake van morele politieke corruptie die door zijn baas gedoogd wordt. In Scandinavië of andere democratische landen als het Verenigd Koninkrijk, Duitsland of Nederland zou die al lang ontslag hebben genomen. Overigens, mocht een andere partij zoiets gedaan hebben, het koninkrijk beefde op zijn grondvesten. Cfr. de zaak-Delcroix (CVP). Of de zaak-Sauwens (ex-VU), uitgelokt door een van voormelde politieke commentatoren. Slangen misprijst de democratie; hij weigert voor een parlementscommissie een vraag te beantwoorden van een partij die hij niet lust: geen enkele minister, laat staan een parlementslid zou het aandurven op zo een manier de parlementsregels met voeten te treden. Maar de dagbladpers reageert niet.Er is in dit land niet alleen behoefte aan een onafhankelijke periodieke pers zoals die gelukkig nog bestaat, maar ook en vooral aan een onafhankelijk Vlaams dagblad op het peil van Le Figaro, La Repubblica, Frankfurter Allgemeine, Der Standard. 1302 (1)In '1302: Een wereld in crisis' (Knack nr. 1) heeft Reynebeau het over een 'Vlaams zootje gewapend voetvolk'. De definitie van zootje is volgens Van Dale '(informeel) onbepaalde, maar vrij grote hoeveelheid; een rommeltje, synoniem bende, janboel: (informeel, minachtend) benaming voor een troep minderwaardig volk, synoniem gespuis, schuim'.Wat bedoelt Reynebeau? Erg zorgvuldig en wetenschappelijk kan men dat taalgebruik niet noemen.1302 (2)Het is natuurlijk zeer 'in' (politiek correct?) om de spot te drijven met onze eigen cultuur en geschiedenis bij een bepaald deel in de samenleving. Het zou dus zeker de taak moeten zijn van ernstige journalisten om alles in zijn juiste betekenis en achtergronden weer te geven. Maar door zijn taalgebruik accentueert Reynebeau nog meer zijn minachting over het onderwerp van zijn artikel.Migrantenstemrecht (1)Met groeiende verbazing de lezersbrief van Thomas Triphon gelezen. Volgens hem geeft men 'België gratis ten geschenke aan lui die geen Belgen willen worden' ('Het laatste woord', Knack nr. 2). Gratis? Bij mijn weten betalen migranten net zo goed als lezer Triphon belastingen, waarom zouden ze dan ook niet mee mogen beslissen over wat er met hun geld gebeurt? Dat Thomas Triphon politici die het migrantenstemrecht goedkeuren 'landverraders' noemt en zich afvraagt 'hoe lang het zal duren voor niet-Belgen de Belgen helemaal zullen overheersen', maakt duidelijk dat zijn brief het resultaat is van pure xenofobie.Migrantenstemrecht (2)Marc Vervaet hekelt het feit dat Belgen in het buitenland het moeilijk hebben om deel te nemen aan de parlementsverkiezingen. Hij vindt het belangrijker dat daar iets aan gedaan wordt, dan dat migranten binnen de landsgrenzen stemrecht krijgen.Vreemd: waarom mag een Belg op misschien duizend kilometer afstand van eigen land mee beslissen over zaken die op hem nauwelijks invloed hebben en krijgen allochtonen die hier misschien al decennia wonen niet eens een stem voor zaken die voor hen even belangrijk zijn als voor de Belgen in hun gemeente?Lezer Triphon heeft het dan over 'landverraders'. Maar die politici kunnen juist de redders van het vaderland worden. Het is pas wanneer er migrantenstemrecht komt dat er ook een oplossing kan komen voor de problemen die er in sommige steden zijn. Vele politici hebben vandaag geen aandacht voor migrantenwijken en de problemen die daar bestaan, omdat ze daar toch geen stemmen kunnen winnen. Als er migrantenstemrecht komt, zullen ook die wijken aandacht krijgen en kan er eindelijk aan een oplossing gewerkt worden, die iedereen ten goede komt: Belgen én migranten.DefensieIn naam van de Algemene Centrale van het Militair Personeel (ACMP, een apolitieke representatieve militaire vakbond) zou ik willen reageren op het vraaggesprek met minister Flahaut en vice-admiraal Herteleer ('Afdanken is ondenkbaar', Knack nr.2) . Minister Flahaut stelt dat hij geen hervorming wilde zonder dialoog met de vakbonden en zonder sociaal akkoord. De waarheid wil dat er over deze legerhervorming geen enkel overleg was met de militaire vakbonden. Wel werd er, zoals door Flahaut verduidelijkt, een sectoraal akkoord afgesloten. Dit akkoord werd echter enkel onderschreven door de politieke vakbonden van de militairen. Als enige weigerde de ACMP dit nepdocument te ondertekenen. In dit akkoord werd bijvoorbeeld geen rekening gehouden met de specificiteit van het militair beroep. Zo werd onder andere een aflijning voorzien van de militaire weddeschalen op deze van de ambtenaren. Wij hebben zo'n aflijning steeds verworpen en zullen dit ook in de toekomst niet aanvaarden. Met welke ambtenaren kan men de militairen trouwens vergelijken? De ACMP meent dat minister Flahaut ernstig moet nadenken over 'zijn' akkoord aangezien vandaag zelfs de ondertekenaars (ACOD, CCOD en VSOA) niet meer tevreden zijn met de voorstellen die recent op tafel werden gebracht.Wanneer admiraal Herteleer stelt dat de vakbonden geen strijdpunt maken van de loonsverhogingen, dan is dit het beste bewijs dat de hoogste legerchef geen voeling heeft met het personeel op het terrein en zeker niet met haar representatieve vertegenwoordigers. Bij de start van de onderhandelingen over de weddeschalen van de onderofficieren in de maand december werd het voorstel van de autoriteiten door de vakbonden verworpen waardoor deze onderhandelingen in de maand januari opnieuw aangevat moet worden. De door beide autoriteiten aangebrachte verklaringen over de statutaire voordelen voor het militair personeel zijn niet correct. Het militair personeel is het ondertussen echter gewoon geworden om zijn hoogste politieke en militaire chefs de goednieuwsshow te zien opvoeren.De PostDat Johnny Thijs bij De Post nog meer kan verdienen dan zijn voorganger, is op zich niet zo erg ('Een nieuwe stijl voor De Post' en 'Wat de gek ervoor wil geven', Knack nr. 1). Als hij erin slaagt om van De Post een modern en goed draaiend bedrijf te maken, is hij zijn geld meer dan waard en dan zal de postman die zoveel maal minder verdient er ook de vruchten van plukken.Erger is dat zijn voorganger, ontslagen wegens klaarblijkelijke onbekwaamheid, royaal wordt beloond. Wat pas echt erg is, is dat de postman die elke dag wel plichtbewust zijn job doet en er om de haverklap het werk van zieke collega's moet bijnemen niet op begrip hoeft te rekenen als hij een dag verlof vraagt. Als hij dan vraagt om uitbetaling van zijn zich opstapelende overuren, krijgt hij te horen dat er voor de uitbetaling van overuren geen budget is. Blijkbaar vindt men gemakkelijker tientallen miljoenen franken voor wie niet voldoet, dan enkele duizenden franken voor wie wel presteert.En wie protesteert, kan het wel schudden, zie de Antwerpse postman die het aandurfde naar de rechtbank te stappen én er gelijk kreeg. Ook hij vloog net als Frans Rombouts de laan uit, evenwel zonder royale afscheidspremie.EuroIn de twintig vragen over de euro ('De frank is gevallen', Knack nr. 1) werd gemeld dat eurocheques vervangen worden door bankcheques, die geen garantie bieden. Het gaat hierbij uiteraard om gewone cheques en niet om bankcheques die getrokken worden op de bank. Die bieden immers wel garantie.