DE TIMING was voor alle betrokkenen een beetje ongelukkig: midden in de storm over wat politici zoals Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) in de adviesraad van Telenet uitspoken, maakte het bedrijf vorig week zijn resultaten bekend: 1,1 miljard euro bedrijfswinst. Daar kon het makkelijk Bracke, fractieleider Patrick Dewael (Open VLD) en ex-premier Yves Leterme (CD&V) van betalen voor hun goede raad 'rond socio-economische, politieke en media-uitdagingen van het bedrijf', zoals het telecombedrijf dat zelf omschrijft.

HOEVEEL ze daarvoor precies incasseerden, wilde geen enkele politicus zeggen, maar parlementslid Peter Vanvelthoven (SP.A), nog maar net weg als adviseur bij Telenet, maakte wat graag bekend dat hij altijd forfaitair 12.000 euro kreeg, plus 2000 euro per vergadering. Dat komt al snel neer op 20.000 euro bruto per jaar. Bracke verklaarde maandag op een persconferentie dat hij sinds hij Kamervoorzitter is 'nul euro' vergoeding kreeg voor zijn adviseurschap bij Telenet. Er bestaat nog liefdadigheid in deze wereld.

VOOR WIE wel 20.000 euro per jaar incasseerde, is dat een aardige bijverdienste. Voor Telenet is die uitgave een habbekrats: als je je daarmee kunt verzekeren van de steun van kopstukken van de grootste politieke partijen is dat een goede investering. Dan weet ex-premier Guy Verhofstadt (Open VLD) bijvoorbeeld meer munt te slaan uit zijn diensten. Een paar jaar geleden bleek hij de vierde grootste bijklusser te zijn onder de europarlementsleden: hij streek maandelijks 15.000 euro bruto extra op. Alleen al als bestuurder van de holding Sofina toucheerde hij vorig jaar 143.000 euro. En bij de heisa over Bracke, die als Kamervoorzitter een royale wedde van 16.000 euro netto per maand incasseert, mag niet worden vergeten dat Herman De Croo (Open VLD), Kamervoorzitter van 1999 tot 2007, in die periode ook bestuurder was bij de holding Texaf. Hij is daar al bestuurder sinds 1981, in 2015 ontving hij er 16.400 euro.

ALS POLITICI MANDATEN bekleden in intercommunales mag je verwachten dat ze er het algemeen belang dienen, of toch tenminste het belang van de gemeente die ze daar vertegenwoordigen. Van politici die hun diensten ter beschikking stellen van privébedrijven zou het grenzeloos naïef zijn om dat te hopen: ze zijn er om de onderneming in kwestie te helpen en hun eigen portefeuille te spekken, niet voor het algemeen belang. Dat blijkt ook uit de Telenet-casus.

TELENET 'smeert zijn klanten meer diensten aan', blokletterde de zakenkrant De Tijd onlangs. Tot voor kort werden gebruikers ertoe verleid om én internet én vaste telefonie én digitale tv af te nemen, het zogenaamde 3play-pack. Nu komt daar steeds vaker mobiele telefonie bij. Daar is niets mis mee, maar Telenet verhoogt daarbij stelselmatig de factuur. De consumentenorganisatie Test-Aankoop merkte al op dat wij 'gemiddeld dubbel zoveel betalen als een Fransman, en meer dan 50 procent boven op het bedrag dat Duitsers en Portugezen neerleggen voor een 3play-pack. Voor een pack mét mobiele telefonie betaalt de Belg meer dan in de zeven andere Europese landen die wij vergeleken', aldus Test-Aankoop. En dat was nog vóór de laatste prijsverhoging.

HET PRIJZENOBSERVATORIUM, dat de prijsschommelingen in ons land bijhoudt, signaleert al langer dat telefoondiensten bij ons duurder worden, terwijl de prijzen in onze buurlanden dalen. Dat is ook de Nationale Bank een doorn in het oog. In haar jaarverslag, wijst ze erop dat 'belangrijke telecomoperatoren in februari 2015 en januari 2016 hun tarieven verhoogden' en mede daardoor liep de inflatie bij ons hoger op dan in onze buurlanden.

LATEN WE elkander geen Liesbeth of Siegfried noemen, als ondernemingen politici opnemen in hun raden van bestuur of adviesorganen is dat om een beroep te kunnen doen op hun eventuele expertise, hun netwerk en lobbykracht. Een telecombedrijf zoals Telenet kan in ons land, tegen de Europese trend in, zijn prijzen opdrijven omdat er bij ons een gebrek aan concurrentie bestaat in die sector. Wanneer er over het bevorderen van die concurrentie in het parlement wordt gediscussieerd, is het voor een telecombedrijf natuurlijk handig als kopstukken uit de grote politieke partijen in je raad van bestuur of adviesraad zitten, betaald of niet. Trouwens, 'gratis bestaat niet', placht N-VA-voorzitter Bart De Wever te zeggen. Wij allemaal betalen de rekening via de telecomfactuur en de snel stijgende inflatie.

EWALD PIRONET is senior writer van Knack.

Gratis advies? 'Gratis bestaat niet', zei Bart De Wever altijd. Wij betalen de factuur.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.