Tijd nu voor een vergelijking tussen de overheidsopdrachten voor meester Uyttendaele, en die voor meester Diependaele. Van maart 2004 tot maart 2005. Beginnen we met de opdrachten voor de Raad van State:
...

Tijd nu voor een vergelijking tussen de overheidsopdrachten voor meester Uyttendaele, en die voor meester Diependaele. Van maart 2004 tot maart 2005. Beginnen we met de opdrachten voor de Raad van State: Mr Uyttendaele: 460. Mr Diependaele: 0. Voor het Arbitragehof: Mr Uyttendaele: 325. Mr Diependaele: 0. Voor het Waals Gewest: Mr Uyttendaele: 791. Mr Diependaele: 0.Voor het Vlaams Gewest: Mr Uyttendaele: 654. Mr Diependaele: 0. Voor het Brussels Gewest: Mr Uyttendaele: 687. Mr Diependaele: 0. Voor Volksgezondheid: Mr Uyttendaele: 317. Mr Diependaele: 0.Voor Economie: Mr Uyttendaele: 346. Mr Diependaele: 0.Voor Begroting en Werk: Mr Uyttendaele: 194. Mr Diependaele: 0. Voor Justitie: Mr Uyttendaele: 37.564. Mr Diependaele: 0. Voor Forem (Waalse VDAB): Mr Uyttendaele: 871. Mr Diependaele: 0.Voor VDAB (Vlaamse Forem): Mr Uyttendaele: 250. Mr Diependaele: 0. Voor de Kamer: Mr Uyttendaele: 985. Mr Diependaele: 0.Voor de Senaat: Mr Uyttendaele: 836. Mr Diependaele: 0. Voor het Europees parlement: Mr Uyttendaele: 594. Mr Diependaele: 0. Voor de Hulpgroep voor Worteldieven: Mr Uyttendaele: 0. Mr Diependaele: 3. Tellen we dit nu op, dan komen we in één jaar tijd aan 44.874 overheidsopdrachten voor meester Uyttendaele, en aan 3 voor meester Diependaele. Men zou kunnen stellen dat die verhouding enigszins scheef hangt, zeker als men rekening houdt met de juridische kwaliteiten van beide topadvocaten. Nadat hij eerder al de meedogenloze worteldief uit Poperinge had vrijgepleit van een aanklacht wegens moeskopperij, en dan nog bij nacht en met indringing, heeft meester Diependaele vorige week alweer een opmerkelijk succes behaald. Deze keer voor het assisenhof in Leuven. Een pijnlijke zaak, we moeten een beetje opletten hoe we dat gaan vertellen, want het was allerminst om te lachen. Een man uit Vilvoorde stond terecht voor de moord op zijn vrouw. Normaal is dat levenslang, maar al vanaf het begin van het proces had de rechter zelf niet alleen verzachtende omstandigheden ingeroepen, hij had de jury klaar en duidelijk te verstaan gegeven dat hij alleen een vrijspraak zou accepteren. De dader was zes jaar geleden getroffen door een herseninfarct, kon sindsdien niet meer spreken en zag daardoor een mooie carrière afgebroken. Het echtpaar had een zwaar mentaal gehandicapte dochter, voor wie de moeder vroeger al haar job had opgegeven. Nu ook de vader zonder werk zat, diende het geïsoleerd geraakte gezin naar een kleine sociale woning te verhuizen. Daar leidde de uitputtende zorg voor de dochter tot ondraaglijke spanningen. Op een middag kreeg ze een epilepsieaanval toen de moeder was gaan winkelen. De vader kon door zijn eigen handicap de hulpdiensten niet verwittigen, raakte in paniek, en toen zijn vrouw later weer thuiskwam en hem met verwijten overlaadde, barstte de bom. In een vlaag van razernij stak de man eerst zijn vrouw neer en daarna zichzelf. Hij kon op het nippertje gered worden, zij niet. Voor zo een drama bestaan geen woorden natuurlijk. De eerste zakdoeken waren al lang bovengehaald, toen de rechter eraan toevoegde dat de gehandicapte dochter binnenkort 21 zou worden en dan alleen nog haar vader had om voor haar te zorgen. Hierna keek hij over zijn bril indringend de zaal in, en sprak de woorden die als de houw van een machete door het hart van alle aanwezigen kliefden: 'De beschuldigde zal worden verdedigd door meester Hein Diependaele.'Het afgrijzen in de zaal was totaal. Een herseninfarct, een mentaal gehandicapte dochter, alle tegenslag van de wereld, ondraaglijke spanningen, een wanhoopsdaad door paniek gedreven, en dan nog meester Diependaele... dit was werkelijk buiten alle perken. Wat volgde, was een van de kortste assisenprocessen uit de geschiedenis. De getuigen à charge verontschuldigden zich en verlieten discreet het gerechtsgebouw. De getuigen à décharge en de experts kwamen niet uit hun tranen. Het openbaar ministerie durfde niet eens een symbolische veroordeling te vorderen. En toen moest meester Diependaele nog pleiten, altijd een hachelijk moment. Zodra hij aankondigde dat hij 'een onweerstaanbare dwang' zou inroepen, nam de voorzitter geen risico meer: 'Meester, als we Piet Van Eeckhaut willen horen, zullen we hem wel opbellen. Gelieve te gaan zitten. De jury trekt zich nu terug. Vrijspraak, pardon uitspraak, over tien minuten.'De voorzitter had nauwelijks afgehamerd, of meester Diependaele stormde naar voren om, zoals noodgedwongen in al zijn andere zaken, beroep aan te tekenen. Toen hem duidelijk werd gemaakt dat dit niet hoefde gezien de vrijspraak, en dat het in assisen zelfs niet kán, brieste de verontwaardigde Diependaele dat hij het daarbij niet zou laten en dat hij een advocaat ging nemen: meester Uyttendaele. Koen Meulenaere