Het Europees parlement klaagt. Over het broeikaseffect, de hoge olieprijzen, het gebrek aan ambitie van de Commissie en bovenal over de desinteresse van de media. Niemand die het zo helder formuleert als CVP-politica Miet Smet (CVP): 'Waarom zouden we voor de journalisten nog tijd vrijmaken, we komen toch niet in de media. Zelf heb ik er schoon genoeg van om me nog langer door journalisten te laten kleineren. Voor mij hoeven ze hier niet meer te komen.'
...

Het Europees parlement klaagt. Over het broeikaseffect, de hoge olieprijzen, het gebrek aan ambitie van de Commissie en bovenal over de desinteresse van de media. Niemand die het zo helder formuleert als CVP-politica Miet Smet (CVP): 'Waarom zouden we voor de journalisten nog tijd vrijmaken, we komen toch niet in de media. Zelf heb ik er schoon genoeg van om me nog langer door journalisten te laten kleineren. Voor mij hoeven ze hier niet meer te komen.'De woede van Smet is begrijpelijk. Ze haalt de pers niet meer en voor een voormalig minister is dat wennen. Het hele parlement zit trouwens met een kater en in de wandelgangen hoor je met nostalgie over de heroïsche dagen vertellen, toen het parlement de Commissie van Jacques Santer op de knieën kreeg. Toen kwam het parlement wel op de voorpagina's. De volgende dagen kan dat opnieuw het geval zijn, want de top van het parlement begint aan een nieuw gevecht voor de eigen centen. In het grootste geheim, dus ver van de pers, liet parlementsvoorzitster Nicole Fontaine (EVP) een nota uitwerken over het statuut van de verkozenen. Daarover wordt al jaren gepalaverd en altijd liep het fout, vanwege het smeer. De Europese parlementsleden krijgen immers een 'nationaal' salaris met alle gevolgen van dien. Tussen rijke en arme parlementsleden woedt een stille klassenstrijd. De Italianen strijken maandelijks 385.000 frank op, of zowat 160.000 meer dan de Belgen en ruim het drievoudige van wat de Spanjaarden verdienen. Fontaine stelt voor dat iedereen maandelijks 336.800 frank zou krijgen. Met uitzondering van de Italianen en de Oostenrijkers betekent dat voor iedereen loonsverhoging, ook voor de Belgen. Als Fontaine het haalt, krijgen ze er 113.000 frank bij. In 1998 probeerde het parlement al eens een vergelijk te vinden over de bezoldiging. Dat mislukte, omdat de wedde die toen werd voorgesteld 'slechts' 227.000 frank bedroeg en de rijke parlementsleden van geen inleveren wilden weten. Het nieuwe voorstel kan op meer begrip rekenen en de leiders van de grootste twee fracties, EVP en sociaal-democraten, gaven reeds hun fiat. Geen van beiden stoorde er zich aan dat het document buiten de normale overlegprocedures totstandkwam en nu als officieel standpunt aan het voorzitterschap wordt overgemaakt. Als de raad van ministers het aanvaardt, is de loonsverhoging een feit.ONVERANTWOORD HOOGZover is het nog niet. Er is een unanieme beslissing nodig en tijdens een eerste gedachtewisseling van de permanente vertegenwoordigers van de lidstaten (Coreper) werd er met scherp op het parlement geschoten. De uitkering werd onverantwoord hoog genoemd en een meerderheid oordeelde dat ze maximaal 296.000 frank mocht bedragen. Daarnaast waren er tal van andere bezwaren. Het gunstige Europese belastingsysteem, de pensioenregeling (66 procent van de bijdrage wordt door het parlement betaald) en de even ondoorzichtige als riante kostenvergoeding. Boven op hun maandloon krijgen de europarlementsleden een gulle reisvergoeding (24,4 frank per kilometer) waar nog steeds veel mee gesjoemeld wordt. Wie meer dan 500 kilometer moet reizen, heeft bovendien recht op een toeslag. Freddy Willockx (SP) heeft ooit uitgerekend dat een Portugees parlementslid zo tot 150.000 frank per maand kan bijverdienen. Naast het loon en de reisvergoeding krijgt elke verkozene bij de 400.000 frank om medewerkers te betalen, plus een forfaitaire vergoeding van ruim 120.000 frank. Het is een leuke toeslag, ook al omdat er voor het laatste bedrag geen bewijsstukken nodig zijn. Omdat de parlementsleden meestal ver van huis vergaderen, wordt hen ook een per diem toegeschoven. Elke werkdag dat ze in Brussel of Straatsburg het register tekenen, krijgen ze een extra van circa 10.000 frank. Voor Belgische parlementsleden die meestal thuis logeren, is dat meegenomen. Twintig handtekeningen gedurende tien maanden is goed voor twee miljoen extra. Als het voorstel-Fontaine wordt aanvaard, kan een Belgisch europarlementslid maandelijks 650.000 frank (reis- en medewerkersvergoedingen niet meegerekend) naar huis dragen. De helft van dat bedrag wordt bovendien niet belast. Tot dusver reageerden slechts drie Belgische parlementsleden op het voorstel van Fontaine. Pierre Jonckheer (Ecolo) noemde het 'indécent', Bart Staes (VU) absoluut schandelijk en Miet Smet (CVP) zei dat ze geen zicht had op het dossier. 'Geld interesseert me niet', aldus de voormalige voorvechtster van 'gelijk loon voor gelijk werk'. P.G.