Mariette staat Payoke bij als ervaringsdeskundige. En ze doet nog de vitrine in het Schipperskwartier. Twintig jaar geleden stapte ze in het vak. "Dat heb ik niet besloten, dat heeft mijn ex-man voor mij gedaan. daarna ben ik nog in een fabriek gaan werken. Daar kreeg ik niet eens de tijd om naar het toilet te gaan. Wat is eigenlijk de grootste uitbuiting, tegen een armzalig loon afgeblaft worden, of op deze manier aan de kost komen? Ik ben opnieuw hier begonnen, maar deze keer niet meer verplicht." ...

Mariette staat Payoke bij als ervaringsdeskundige. En ze doet nog de vitrine in het Schipperskwartier. Twintig jaar geleden stapte ze in het vak. "Dat heb ik niet besloten, dat heeft mijn ex-man voor mij gedaan. daarna ben ik nog in een fabriek gaan werken. Daar kreeg ik niet eens de tijd om naar het toilet te gaan. Wat is eigenlijk de grootste uitbuiting, tegen een armzalig loon afgeblaft worden, of op deze manier aan de kost komen? Ik ben opnieuw hier begonnen, maar deze keer niet meer verplicht." Een aardig potje opzijgezet? "Opzijzetten in dit vak? Wij leven anders dan de meeste mensen. Als je alle dagen vers geld hebt, dan leef je anders. Dan weet je: als het op is, kan ik het gemakkelijk opnieuw verdienen. Je moet met dat geld ook niet aankomen bij de bank, want dat doet vragen rijzen. Pas op, we moeten van onze inkomsten ook een pak kosten aftrekken. De vitrine, lingerie, make-up, kapper, condooms, vervoer, dat zijn voor ons gewone beroepsonkosten." Schuldgevoelens heeft Mariette niet meer. "Voor wie moeten we eigenlijk beschaamd zijn? Wij vallen de mannen toch niet lastig? Zij komen naar ons! Moet ik me schuldig voelen omwille van de vooroordelen van de maatschappij die wel onze service gebruikt maar ons voor de rest met de nek aanziet? Ik heb me lang schuldig gevoeld, kon dat ook nergens kwijt. Het heeft jaren geduurd voor ik dit werk kon accepteren voor mezelf. De meesten hebben het daar heel moeilijk mee, velen grijpen naar drank of pillen." Twee rijkswachters vallen bij Mariette binnen en beginnen vragen te stellen over een Afrikaanse prostituee, die soms haar shift draait in hetzelfde kamertje. Als ze weer vertrokken zijn: "Nodigt zo'n onvriendelijke aanpak uit tot medewerking? De meeste politiemensen laten de Europese vrouwen met rust, maar sommigen zijn pestkoppen. En er zitten meesnoepers tussen. Jonge agenten die hun motor onder de brug verstoppen, of hun kepi en wapens bij de deur achterlaten om achter het gesloten gordijn zogezegd een identiteitscontrole te doen. Ik wil hen zeker niet over één kam scheren. Laatst ging ik met een meisje mee naar het politiekantoor om aangifte te doen van een verkrachting. De agent aan de balie vroeg vriendelijk of ze niet liever een vrouwelijke politieagente had. Daar keek ik van op. Een prostituee die verkracht was, werd vroeger gewoon weggelachen. Ik moet toegeven dat er onder ons ook zijn die degoutant doen tegen politiemensen. Schoppen en bijten. Agenten zijn ook mensen en de meesten proberen hun werk goed te doen. Misschien zijn we voor hen ook niet de plezantste groep. Omdat we altijd worden weggeduwd, gaan we soms te vlug in de defensie."Ria Goris