De regering van premier Yves Leterme verkeert in de onmogelijkheid te regeren. Door dat onvermogen heeft de regering feitelijk opgehouden te bestaan.
...

De regering van premier Yves Leterme verkeert in de onmogelijkheid te regeren. Door dat onvermogen heeft de regering feitelijk opgehouden te bestaan. Sinds haar officiële aantreden op 22 maart heeft deze bewindsploeg nog niet één aanzet tot een betekenisvolle bestuursdaad gegeven, laat staan dat ze ooit de indruk gaf een sluitend bestuursplan te volgen. Bijzonder pijnlijk is de vaststelling dat premier Leterme er niet eens in slaagt zijn equipe op te trommelen om tot een sluitende begrotingscontrole te komen. Nu al begroten specialisten het Belgische tekort op 0,4 procent en dat is, zo wordt verzekerd, een voorzichtige schatting. Intussen heeft de mogelijke stemming in de Kamer van Volksvertegenwoordigers over de splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde de meerderheid van christendemocraten, liberalen en Franstalige socialisten in shock gebracht. Zo verzeilde de meerderheid in een pijnlijke situatie waarbij de Vlaamse meerderheidspartijen, CD&V en Open VLD, hun Franstalige coalitiepartners openlijk smeekten om toch maar alarmbellen te luiden en/of belangenconflicten in te roepen. Want alleen op die manier werden ze niet verplicht om de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde goed te keuren en zodoende de ongelijkheid tussen de kieskringen, vastgesteld in het arrest van het Constitutioneel Hof, op te heffen. De Vlaamse en Franstalige meerderheidspartijen tonen zich voorstaander van 'een onderhandelde oplossing' voor Brussel-Halle-Vilvoorde. Waarmee bedoeld wordt - en dat is ronduit verbijsterend - dat de uitvoering van het arrest van het Grondwettelijk Hof tijdens de volgende ronde van de staatshervorming letterlijk moet worden afgekocht. Het probleem voor de Vlaamse meerderheidspartijen komt hierop neer dat zoiets als een onderhandelde oplossing voor Brussel-Halle-Vilvoorde niet (meer) bestaat. Die kans hebben de Franstalige regeringsonderhandelaars verkeken tijdens hun verblijf in Hertoginnedal in de loop van de zomer van 2007. Op 7 november 2007 heeft een Vlaamse meerderheid in de Kamercommissie de splitsing van de kieskring goedgekeurd. Daar is geen weg terug meer. Het is dan ook vreemd dat ze bij CD&V, in de aandrift om tot een onderhandelde oplossing te komen, de grootst mogelijke druk zetten op hun Brabantse mandatarissen en burgemeesters om in te stemmen met een inschrijvingsrecht (om in Brussel te gaan stemmen) voor Franssprekenden. Waarbij het niet eens duidelijk is of dat inschrijvingsrecht alleen geldt voor Franstalige inwoners van de faciliteitengemeenten, dan wel in de rest van Halle-Vilvoorde. Voor premier Leterme is dit een uitzichtloze situatie. Als de stemming over de splitsing tot juli wordt verdaagd door het aanwenden van amendementen of belangenconflicten of alarmbellen, dan wordt hij terstond gegijzeld door zijn vicepremier Didier Reynders. Die kan dan de regering doen vallen wanneer het tweede pakket van de staatshervorming hem niet bevalt of wanneer de fiscale maatregelen hem onvoldoende lijken. Reynders mag daarbij rekenen op de steun van de Vlaamse liberalen, zoals blijkt uit het intense overleg tussen de Kamerfracties van MR en Open VLD, die een politieke afkeer voor de christendemocraten en voor Leterme in het bijzonder lijken te delen. Wordt de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde toch goedgekeurd, dan komt er geen tweede ronde van de staatshervorming en is de kans reëel - zo liet PS-vicepremier Laurette Onkelinx verstaan - dat het eerste pakket van de staatshervorming in de papiermand belandt. Verderop in dit blad maakt Vlaams minister-president Kris Peeters duidelijk waar het dan voor hem en voor de Vlaamse regering op staat. Zonder beduidende regionalisering van onder meer het arbeidsmarktbeleid, het gezondheidsbeleid, de fiscaliteit en het gezinsbeleid zal de Vlaamse regering geen bijdrage leveren om het kapseizen van de federale begroting te beletten. En zonder Vlaams geld komt er geen sluitende federale begroting. De reactie van Vlaams minister van Werk Frank Vandenbroucke, die in het SP.A-partijbureau met ontslag dreigde omdat de partijleiding weigert deel te nemen aan het communautaire overleg, duidt op de ernst van de situatie. Vandenbroucke kent de Vlaamse en de federale boordtabellen als geen ander. De federale regering wordt alleen overeind gehouden omdat geen van de deelnemende partijen vooralsnog haar val durft te veroorzaken. Premier Leterme kan daarom beter de eer aan zichzelf houden. Hij heeft vandaag in zijn eigen kartelrangen nog net genoeg gezag om een eventueel overleg tussen de twee gemeenschappen mee te sturen. Als deze politieke wanvertoning blijft aanslepen, is de kans reëel dat Yves Leterme tegen 15 juli zijn toekomst achter de rug heeft. En dan wordt niet meer gepraat over Brussel-Halle-Vilvoorde, wel over het voortbestaan van het federale koninkrijk. door Rik Van Cauwelaert