Anciaux (1)
...

Anciaux (1)In de laatste alinea van "Minister van het warm water" (Knack nr. 41) haalt Bert Anciaux het gebruik van cultuurwaardebons aan en wijt hij de gebrekkige cultuurparticipatie aan een tekort aan financiële middelen. Vanuit onze werking met thuislozen in Brussel weten we dat niet alleen geld de toegang tot cultuur verhindert. Ook gebrekkige informatie en de vaak te hoge drempels van de culturele instellingen belemmeren een maximale deelname aan cultuur. Hoewel ook thuisloze en kansarme mensen interesse hebben voor het culturele gebeuren, komt de informatie vaak niet tot bij hen. Dat kan opgelost door de informatie op meer doordachte manier te verspreiden en de organisaties die werken met verschillende doelgroepen, meer bewust te maken van de culturele mogelijkheden. Hierbij zou ook de kennis en het gebruik van cultuurwaardebons gestimuleerd moeten worden. Het is een bemoedigende gedachte dat Bert Anciaux het gebruik van die bons niet enkel tot Brussel wil beperken.Anciaux (2)Marc Reynebeau betitelt de Bond voor Vormings- en Ontwikkelingsorgansaties BVVO als "de enige pluralistische van de acht bestaande koepels" in de sociaal culturele sector. Dat strookt niet met de waarheid. De Vlaamse Culturele Koepel (VCK) groepeert momenteel 68 organisaties met een inter-pluralistisch statuut die actief zijn in de volksontwikkeling, de amateurkunsten en de volkscultuur of die een Vlaams-internationale oriëntatie hebben.MonarchieIk begrijp niet dat Knack zich nu al enkele weken bezighoudt met de monarchie ("De uitzet van Mathilde", Knack nrs. 38, 39, 40, 41 en 42). Het parasitaire leven van die nutteloze mensen heeft geen toegevoegde waarde voor de samenleving.BelgacomUw bijlage multimedia (Knack nr. 42) is belangwekkend. Maar in "Als een vogel in de lucht" vergeet u melding te maken van de weerzinwekkende verhoging van de telefoonkosten waarmee Belgacom schaamteloos haar toegangsmonopolie wil verzilveren op de rug van de surfers.Dyslexie (1)Het opzet om de communicatie tussen de verschillende disciplines die betrokken zijn bij het behandelen van leerproblemen te stimuleren is sterk toe te juichen. Dat we nog ver van dat doel verwijderd zijn, blijkt uit "Slim en toch niet leren" (Knack nr. 41) waarin de heren Hellinckx en Ghesquière elkaar, maar vaak ook zichzelf tegenspreken. Leerstoornissen kunnen behandeld worden. Er bestaan echter verschillende types: primaire en secundaire leerstoornissen (tegenover neurologische, intellectuele, fonologische, zintuiglijke en perceptieve problemen en/of een gebrekkige taalontwikkeling) die niet per definitie gepaard gaan met gedragsproblemen. Ze vragen elk een specifieke aanpak en hebben bovendien een verschillende prognose. Hellinckx beweert dat artsen en paramedici niet kunnen helpen, terwijl Ghesquière de kinderen verwijst naar het multi-disciplinair team binnen het CLB. Een CLB waar enkel psychologen, pedagogen en orthopedagogen werken is echter nauwelijks multi-disciplinair te noemen. Hellinckx: "We komen niet verder met wederzijdse beschuldigingen. Als we iets willen veranderen - en we moeten veranderen - zullen we met elkaar moeten praten. Zonder standpunten te kiezen. Zonder met de vinger te wijzen." Dit terwijl het artikel zich voortdurend uitlaat over artsen die er grof geld mee verdienen en paramedici die er niets van kennen. Ghesquière zegt dat er geen communicatie is tussen de betrokken partijen. Moet hijzelf die communicatie niet op gang brengen? Trouwens, dat er geen communicatie is, kunnen veel betrokkenen weerleggen. Een leerstoornis blijft echter een moeilijk probleem. Het tekort aan kennis en waardering voor elkaars opleiding en ervaring vormt inderdaad de grootste hindernis tot een optimale samenwerking.Dyslexie (2)U vraagt zich af waarom de huidige PMS-centra zo weinig geconsulteerd worden als het over leeproblemen gaat. De vraag stellen is ze beantwoorden. Mensen gaan namelijk éérst naar het PMS, gestuurd door de school (tenzij ze voordien al negatieve ervaringen opdeden, natuurlijk). Maar zeer velen worden er niet deskundig geholpen. Deze realiteit weigert men mordicus in te zien. Het volstaat nochtans om mensen te interviewen en je oor te luisteren te leggen om daarvan een beeld te krijgen. Het is echter "politically incorrect" in het openbaar het PMS te bekritiseren. Als men dat doet, gaat dit PMS (zoals de hele onderwijssector trouwens) al snel extern attribueren en zoekt men de schuld bijvoorbeeld bij "de overbevraging van het PMS" (waardoor men impliciet echter zijn onkunde moet toegeven), of bij de ouders (die de waarheid niet willen horen). Is het echter niet wetenschappelijk noodzakelijk om eerst de hand in eigen boezem te steken en pas dan de oorzaken extern te zoeken? Als mensen naar het privé-circuit trekken, daar soms veel geld voor over hebben, of erger, charlatans consulteren, dan is het in godsnaam het PMS zélf dat daar met zijn gebrek aan deskundigheid en beschikbaarheid dikwijls voor verantwoordelijk is.Bijgeloof (1)De wijze waarop Joël De Ceulaer in zijn beschouwingen over bijgeloof de metafysieke werkelijkheid benadert - vanuit zijn gezond verstand - stemt meer tot nadenken over de auteur dan over wat hij te zeggen heeft. Hij ontsnapt niet aan zijn eigen citaat "dat dit verstand hoe langer hoe meer in de verdrukking komt" ("De waarheid is niet vogelvrij", Knack nr. 40). Gelukkig is er nog Skepp waar het bijgeloof een meer fysieke aangelegenheid is. Daar zijn ze op zoek naar het wetenschappelijk bewijs voor de waarheid. De stelling - eerst zien en dan geloven - ligt aan de basis van hun denken en het is misschien nuttig om (zonder verlies van logica) de omgekeerde hypothese uit te testen: eerst geloven en dan zien. Dan pas blijkt hoezeer de mens in zijn kortzichtigheid gevangen zit. Gelukkig maar dat de wijsheid de kennis begrijpt, want tussen weten en weten waarom ligt een wereld van besef die in onszelf moet worden ontwikkeld. Zou dit geloof niet vrijer zijn, dan wat de rede ons vertelt?André GantmanDat een politicus zich wil profileren ("Een baan voor het leven", Knack nr. 41), begrijp ik. Zeker nu de volgende verkiezingsstrijd in aantocht is. Dat een kwaliteitsblad als Knack zichzelf als propagandapamflet laat gebruiken, begrijp ik niet. Een liberaal politicus is voorstander van een zo klein mogelijke overheid. Alles wat winstgevend kan zijn, moet geprivatiseerd worden. Snel geldgewin voor enkelen is voor hem belangrijker dan het welzijn van de zwakkeren. Dat besef zou zo stilaan moeten doorgedrongen zijn tot elk weldenkend mens.Ras en criminaliteitVerschillende briefschrijvers pretenderen blijkbaar een kenner te zijn van de Marokkaanse of islamitische cultuur, om vervolgens niets anders neer te pennen dan een ongefundeerd oordeel ("Het laatste woord", Knack nr. 40). Briefschrijver Vanharen slaat werkelijk alles: de tekst noemt drie cultuurelementen, zijnde vrouwenhaat, kif en de afkeer jegens westerlingen, om vervolgens te besluiten dat criminaliteit niet verbonden kan zijn aan de uitsluiting van migranten, aangezien allochtonen met een christelijke achtergrond geen verkrachting, drugshandel of geweld kennen. Deze conclusie maakt in de eerste plaats elk verder onderzoek overbodig; alleen stel ik mij de vraag op welke gegevens het oordeel van de briefschrijver is gebaseerd als zouden bijvoorbeeld Griekse en Italiaanse migranten geen delinquentie in de geciteerde vormen kennen... Daarnaast is ook elke logica zoek: is het niet eerder zo dat bepaalde etnische groepen wel en andere niet worden uitgesloten, ook al leven beiden onder de noemer migranten? Tot slot nog een bedenking bij de superioriteit van de christelijke cultuur: de geschiedenis leert ons dat zij inderdaad de meest vredelievende is, zodra alle andersdenkenden zijn vermoord.Véronique Vancoppenolle, Anne-Sophie Van der Bracht, Hobo, Brussel.,Richard Celis, voorzitter VCK, antwerpen.,Werner Manise,J. Sorel,Hilde Martens, Ine Holluyn, Pittem. Regine Vercruysse, Laurence Seyns, Katrijn Vergucht, Ingelmunster.