Arm in arm staan twee mannen mee te deinen op de muziek terwijl ze elkaar af en toe knuffelen, een ongekende uitdrukking van liefde in Libanon. Het zijn bezoekers van een concert van de Libanese band Mashrou' Al-Leila. Zanger Hamed Sinno (26) is een van de weinige homo's in Libanon die openlijk voor hun geaardheid uitkomen.
...

Arm in arm staan twee mannen mee te deinen op de muziek terwijl ze elkaar af en toe knuffelen, een ongekende uitdrukking van liefde in Libanon. Het zijn bezoekers van een concert van de Libanese band Mashrou' Al-Leila. Zanger Hamed Sinno (26) is een van de weinige homo's in Libanon die openlijk voor hun geaardheid uitkomen. Hoewel Libanon bekendstaat als een homovriendelijke vakantiebestemming, durven maar weinig Libanezen uit de kast te komen. De meesten leiden een dubbelleven, zoals Mohamed (30), een vlot geklede jonge Libanees. Enthousiast vertelt hij over zijn aanstaande huwelijk, met een meisje dat hij vijf jaar geleden tijdens zijn studies ontmoette. Ze wonen in Beiroet, de hoofdstad van Libanon. In het weekend keert zijn verloofde terug naar haar ouders en begint Mohameds verborgen leven, met zijn homovrienden, in homobars. Zijn verloofde is ervan op de hoogte, maar neemt er genoegen mee. Met haar 25 is ze 'te oud' om een nieuwe partner te vinden. Ook Mark (28) geniet van zijn leven in Beiroet. Aan 'prooien' geen gebrek: seksapps als Grindr zorgen voor genoeg verse bedpartners. Maar aan zijn christelijke familie uitleggen dat hij op mannen valt, durft hij niet, laat staan dat hij zijn achternaam in de media wil. Het dubbelleven is lastig, maar heeft ook voordelen: avances maken wordt er alom geaccepteerd en heimelijke seksuele contacten (ook voor het huwelijk) zijn er wijdverbreid. Al geldt die vrijheid niet voor lesbiennes. Voor hen is er in Beiroet slechts één bar om samen te komen. Homoseksualiteit wordt de laatste tijd steeds meer aanvaard: achttien procent van de Libanezen beweert er geen problemen mee te hebben, het hoogste percentage in de regio. Lokale media spreken sinds vorig jaar over 'homoseksualiteit' in plaats van 'sodomie'. De Sociëteit van Libanese Artsen stelde dat homoseksualiteit geen ziekte is, waarvan je kunt genezen. Een Libanees economisch tijdschrift bedacht voor de hoofdstad zelfs de woordspeling 'Gayroet' en bezong de opkomst van de 'regenboogeconomie'. Libanezen zijn uit op de 'roze dollars' van rijke homoseksuelen. 'In Beiroet heerst er een liberale zeepbel, maar er zijn grenzen', zegt Mohamed. De elite kan voor dertig euro naar de populaire homofeesten in Beiroet, de politie laat hen ongemoeid. Voor homo's uit de lagere klassen, die in goedkopere bars buiten de stad afspreken, is het lastiger. De homobar waar Mark graag komt, Bardo, ligt in een gebied dat beschermd wordt door politicus en oud-krijgsheer Walid Jumblatt. 'Als je geld hebt, kun je doen wat je wilt', zegt hij laconiek. Fernande van TetsFernande van TetsLokale media spreken nu over homoseksualiteit en niet langer over sodomie.