De vraag of Fortis Bank nu ja dan neen een onderdeel wordt van het Franse BNP Paribas is na de aandeelhoudersvergaderingen in Gent en Utrecht, vorige week, definitief beantwoord. En wat nu als Fortis Holding op de beurs genoteerd wordt (en blijft), is voortaan in wezen een klassieke verzekeringsmaatschappij. Zowel de bank als de verzekeringsmaatschappij kan nu opnieuw aan de weg gaan timmeren en de juridische achterhoedegevechten die sommige aandeelhouders wellicht nog willen leveren, zullen daar niets meer aan veranderen.
...

De vraag of Fortis Bank nu ja dan neen een onderdeel wordt van het Franse BNP Paribas is na de aandeelhoudersvergaderingen in Gent en Utrecht, vorige week, definitief beantwoord. En wat nu als Fortis Holding op de beurs genoteerd wordt (en blijft), is voortaan in wezen een klassieke verzekeringsmaatschappij. Zowel de bank als de verzekeringsmaatschappij kan nu opnieuw aan de weg gaan timmeren en de juridische achterhoedegevechten die sommige aandeelhouders wellicht nog willen leveren, zullen daar niets meer aan veranderen. Maar de aandeelhouders zijn natuurlijk niet de enige betrokkenen. Een bank, en zeker als dat de grootste bank van het land is, heeft een te grote impact op 's lands economie om bevolking en overheid onberoerd te laten. Volgens macro-econoom Ivan Van de Cloot, directeur van de denktank Itinera, blijft de Belgische overheid ook na de verkoop aan de Fransen een zware verantwoordelijkheid torsen. Vooreerst is er natuurlijk de essentiële economische taak van een bank: spaargeld omzetten in kredieten. Voor de Belgische bedrijven komt er al maanden te weinig geld uit de kredietkraan van de banken; het laatste wat ze nu kunnen hebben is dat een Franse bank het geld van Belgische spaarders afvoert naar Franse ondernemingen. Van de Cloot: 'De top van BNP Paribas heeft beloofd dat ze dat niet zal doen. Maar dat moet ook streng opgevolgd worden. De regering kan dat, want ze behoudt 25 procent in Fortis Bank. Maar ze zal het ook echt moeten doen.' Daarnaast zal onze economie volgens Van de Cloot ongetwijfeld een impact op de werkgelegenheid moeten verwerken: niet zozeer in het Fortis-kantorennet, want BNP Paribas heeft in ons land geen distributienet, maar wel in de hoofdzetel. Te meer omdat zowel BNP Paribas als Fortis ijverige baasjes waren in wat Van de Cloot noemt 'het transactie-gebaseerd kapitalisme': kredieten herverpakken als effecten en de risico's op die manier doorverkopen aan de markt. Wereldwijd is men het er intussen over eens dat dit soort bankieren te veel risico's inhoudt. Maar voor veel mensen bij Fortis en BNP Paribas zorgde het natuurlijk wel voor een job. Het grootste probleem, voor Van de Cloot, blijft evenwel 'het systeemrisico' van een bank als Fortis. 'Het is onzin, te denken dat de Belgische staat door de verkoop aan BNP Paribas verlost is van het risico dat ze garant moet staan. Ook als ze er geen (volledige) eigenaar van is, zal de regering blijven waken over de continuïteit van een bank die een zo grote rol speelt in onze economie.' Een makkelijke taak is dat niet, want de banken zijn eigenlijk groter dan wat onze regering kan waarborgen en voor een meer voor de hand liggende Europese oplossing (een Europees reddingsfonds) ontbreekt de politieke eensgezindheid. Met andere woorden: de banken moeten zelf hun risico's terugdringen en de Belgische overheid moet hen daarom dwingen om terug te keren naar hun kernactiviteiten. Ook de banken die vanuit Frankrijk worden bestuurd. Luc Baltussen