India komt de laatste tijd kwalijk in het nieuws met berichten over groepsverkrachtingen. Om het beeld van het land wat bij te stellen, gaf Jakob De Roover, een onderzoeker verbonden aan het India-platform van de Universiteit Gent, onlangs tegengas op Radio 1: India een verkrachtersland noemen, is ongeveer even dom als België afdoen als het pedofielenland, betoogde hij in De Ochtend (13 juni). 'Als je de bevolkingsaantallen meerekent, gebeuren er in India veel minder verkrachtingen dan in ons land. Zelfs als je ervan uitgaat dat in India maar één op de twintig verkrachtingen wordt aangegeven, zijn het er relatief gezien minder dan in België.' Volgens de cijfers, zo zei De Roover, gebeuren er in ons land 'gemiddeld vij...

India komt de laatste tijd kwalijk in het nieuws met berichten over groepsverkrachtingen. Om het beeld van het land wat bij te stellen, gaf Jakob De Roover, een onderzoeker verbonden aan het India-platform van de Universiteit Gent, onlangs tegengas op Radio 1: India een verkrachtersland noemen, is ongeveer even dom als België afdoen als het pedofielenland, betoogde hij in De Ochtend (13 juni). 'Als je de bevolkingsaantallen meerekent, gebeuren er in India veel minder verkrachtingen dan in ons land. Zelfs als je ervan uitgaat dat in India maar één op de twintig verkrachtingen wordt aangegeven, zijn het er relatief gezien minder dan in België.' Volgens de cijfers, zo zei De Roover, gebeuren er in ons land 'gemiddeld vijf groepsverkrachtingen per week, en acht verkrachtingen per dag'. Welke cijfers? De criminaliteitsstatistieken van de federale politie, zegt De Roover aan de telefoon. Voor de periode 2005-2012 blijkt daaruit inderdaad dat er gemiddeld vijf keer per week een groepsverkrachting wordt aangegeven. In 2013 waren het er iets minder, maar met 212 nog altijd gemiddeld 4 per week. Weerspiegelen die aangiftes het werkelijke aantal groepsverkrachtingen? 'Het is zogoed als zeker een onderschatting, maar het is het beste cijfer dat we hebben', zegt experte seksueel strafrecht Liesbet Stevens (KU Leuven). 'Groepsverkrachting is geen juridische term, en omvat meer dan het beeld van één slachtoffer en tien daders dat mensen erbij hebben. Alle verkrachtingen met meer dan één betrokkene, los van het feit of er meer dan één dader is of niet, registreert de politie als groepsverkrachtingen.' 'Ze hoeven niet allemaal te penetreren', zegt de Gentse referentiemagistraat zeden Benedicte Baeyens onomwonden. 'Als iemand het slachtoffer vasthoudt, of de wacht houdt voor de deur terwijl de ander verkracht, is dat juridisch een verkrachting "met verzwarende omstandigheden". In de volksmond: een groepsverkrachting.' Van alle persoonlijke gewelddaden (bedreiging, agressie...) is de aangiftebereidheid voor seksueel geweld en verkrachting het laagst. Dat maakt van de gemiddeld vier à vijf groepsverkrachtingen per week het topje van de ijsberg. Hoe groot het werkelijke aantal gevallen is, weet niemand. De beste en recentste schatting van het aantal niet-geregistreerde delicten dateert van 2010. 'Voor groepsverkrachting hebben we geen afzonderlijke cijfers, maar uit ons onderzoek blijkt dat slechts 10 procent van de (volwassen) slachtoffers van seksueel geweld aangifte heeft gedaan bij de politie', zegt Marijke Weewauters, adviseur bij het Instituut voor de Gelijkheid van Vrouwen en Mannen. 'Meer dan één op de vier slachtoffers deelt de feiten zelfs met niemand. Dat onderdrukken is heel contraproductief, want het verhevigt de herbeleving. Volgens nieuwe inzichten veroorzaakt verkrachting een posttraumatische stressstoornis die erger is dan die bij oorlogsveteranen.' Over De Roovers vergelijking met India nog dit. Een VN-rapport op basis van nationale aangiftecijfers geeft hem grofweg gelijk. In 2010 (de recentste vergelijkende cijfers voor India en België) telde India 1,8 verkrachtingen per 100.000 inwoners. In België waren het er 29,3. Dat is zestien keer zoveel. Volgens de laatste misdaadstatistieken gebeuren er in België wekelijks gemiddeld vier en niet vijf groepsverkrachtingen, maar experts noemen dat aantal 'een gigantische onderschatting van de werkelijkheid'. Knack beoordeelt de stelling daarom als waar. www.hulpnaverkrachting.be WAARJan Jagers'In België gebeuren wekelijks gemiddeld vijf groepsverkrachtingen' Cultuurwetenschapper JAKOB DE ROOVER (UGENT) in De Ochtend, op Radio 1.