Voor zowat iedereen die op een professionele manier betrokken is bij defensie, is het verplichte lectuur. Hoge militairen, politici die over militaire aangelegenheden gaan, industriëlen uit de wapensector, allemaal lezen ze het. Maar ook de inlichtingendiensten schijnen een deel van hun informatie uit het militaire vakblad Jane's Defence Weekly te halen. En sinds vorige week bekend raakte dat de Britse geheime diensten met hun bewijsdocumenten voor de banden tussen Saddam Hoessein en al-Qaeda plagiaat hebben gepleegd, blijkt dat de informatie van Jane's niet alleen gelezen maar ook zonder meer gekopieerd wordt. Behalve paragrafen uit de teksten van een zekere Ibrahim al-Marashi, hadden de Britten ook elementen uit artikels van Jane's overgenomen. Geen bewijzen voor de links tussen Saddam en al-Qaeda, wel een gedetailleerde beschrijving van Saddams Presidentieel Secretariaat, dat instaat voor zijn persoonlijke veiligheid.
...

Voor zowat iedereen die op een professionele manier betrokken is bij defensie, is het verplichte lectuur. Hoge militairen, politici die over militaire aangelegenheden gaan, industriëlen uit de wapensector, allemaal lezen ze het. Maar ook de inlichtingendiensten schijnen een deel van hun informatie uit het militaire vakblad Jane's Defence Weekly te halen. En sinds vorige week bekend raakte dat de Britse geheime diensten met hun bewijsdocumenten voor de banden tussen Saddam Hoessein en al-Qaeda plagiaat hebben gepleegd, blijkt dat de informatie van Jane's niet alleen gelezen maar ook zonder meer gekopieerd wordt. Behalve paragrafen uit de teksten van een zekere Ibrahim al-Marashi, hadden de Britten ook elementen uit artikels van Jane's overgenomen. Geen bewijzen voor de links tussen Saddam en al-Qaeda, wel een gedetailleerde beschrijving van Saddams Presidentieel Secretariaat, dat instaat voor zijn persoonlijke veiligheid. Dat ze al die geheime informatie dan toch niet alléén in kringen van de militaire industrie vast weten te krijgen? 'Helemaal niet', zegt hoofdredacteur Clifford Beal. 'Onze lezers vormen meteen ook een netwerk van informatiebronnen.'We ontmoeten Beal in het kantoor van Jane's in Coulsdon, een wat grauwe buitenwijk van Groot-Londen, een dag na de historische toespraak van Colin Powell voor de Veiligheidsraad. 'Een uitvoerig en vrij overtuigend pleidooi', noemt Beal de toespraak van zijn landgenoot - Beal draagt zowel de Britse als de Amerikaanse nationaliteit, 'de twee meest foute nationaliteiten van het ogenblik'. 'Sommige mensen zullen nooit geloven wat de Amerikaanse regering zegt', meent hij. 'Anderen geven haar het voordeel van de twijfel. Amerika kon niet iedereen overtuigen, en daar was men zich van bewust. Powell heeft zich in die zin opgeworpen als de vertegenwoordiger van de Verenigde Staten, die hún case voorstelde, gebaseerd op hún informatie. In essentie zei hij: ziehier de redenen waarom we ten oorlog trekken, en dit zijn de bewijzen die we kunnen leveren. We verwachten dat de Verenigde Naties met ons mee zullen doen. En anders zal Washington alléén ten strijde trekken.' Clifford BEAL: Het hangt ervan af welk type oorlog ze willen voeren. Bij de operatie Desert Storm van 1991 waren bijna een half miljoen westerse soldaten betrokken. Nu (vorige week, nvdr.) zijn er zowat honderdduizend Amerikaanse manschappen in de regio. En het zijn niet allemaal gevechtseenheden. Een bommencampagne zoals die bij de operatie Desert Fox een paar jaar geleden kunnen de VS metéén lanceren. Maar als ze Irak willen bezetten en naar Bagdad willen oprukken, zijn er nu nog soldaten te kort. Eind februari is daarom een meer realistische datum. BEAL: Dat heeft de Amerikaanse overheid niet zelf bekendgemaakt. De kranten hebben dat uitgebracht, op basis van een -georchestreerd - lek. Een diplomatieke zet, om druk uit te oefenen op Saddam Hoessein. De regering-Bush laat niet zomaar informatie doorsijpelen, het is de meest geheimdoenerige regering in jaren. De voor het publiek toegankelijke informatie is aanzienlijk teruggeschroefd, de medewerkers van het Pentagon kregen te horen dat geheime gegevens doorspelen gelijk staat met ontslag, of erger. Wat dus nog het daglicht ziet, is opgezet spel. Toch zou het scenario van 3000 precisiebommen kunnen kloppen, om de luchtafweersystemen die nog resteren uit te schakelen. Vast staat dat er in vergelijking met 1991 veel meer smart bombs of 'slimme bommen' zullen worden gelanceerd: 90 procent van het geheel tegenover 10 procent tien jaar terug. De bommen moeten in de eerste plaats de commando- en controleposten vernielen. Saddam en zijn generaals moeten van alle communicatie worden afgesneden, zodat ze geen bevelen meer kunnen doorseinen. Daarnaast zullen speciaal uitgeruste vliegtuigen worden ingezet, met zenders aan boord om frequenties te verstoren. Zo kunnen de Amerikanen telecommunicatiemiddelen ontregelen, uitzendingen onderbreken of opvangen en ze zelf invullen. Het is bijvoorbeeld niet ondenkbaar dat de Iraakse bevolking een toespraak volgt op tv waarbij ze Saddams mond ziet bewegen op het scherm, maar iets anders te horen krijgt dan wat hij zegt. Bijvoorbeeld: ' Ik raad jullie aan om je over te geven.' BEAL: De meeste analisten gaan ervan uit dat deze oorlog de grote producenten niet bijzonder veel geld zal opleveren. De prijs voor 'slimme bommen' is trouwens enorm gedaald. De zogenaamde JDAM bijvoorbeeld, een computer die op de rug van een bestaande 'domme bom' geplaatst wordt en gebruik maakt van gps-positiebepaling, kost 12.000 dollar. Voor de Amerikaanse militairen is dat geen geld. Vergelijk het met een kruisraket, die kost miljoenen dollars. Die zullen ook gebruikt worden, omdat ze wel 1500 kilometer ver kunnen vliegen. Maar in de eerste plaats wordt het wellicht een cyberwar, een elektronische oorlog van gezichtsbedrog en misleiding. Zo kunnen Amerikaanse eenheden ervoor zorgen dat de Irakezen op hun radarschermen vijandelijke vliegtuigen op hen zien afkomen, die er in werkelijkheid niet zijn. Tegelijk kunnen ze toestellen laten rondvliegen zonder dat de Irakezen ze op hun schermen te zien krijgen. Voor het eerst zullen ook de zogenaamde radiofrequentiewapens worden ingezet. Een soort van bommen die gebruik maken van microgolven om elektronica uit te schakelen. Bij hun explosie komt een energiestoot vrij die omgezet wordt in radiofrequentie-energie. Het effect is dat alle elektronica in pc's, computers tijdelijk onklaar wordt. Op commandoniveau luidt dat als volgt : you're gonna blind them, and they'll be deaf and dumb. BEAL: Het is te gevaarlijk om ze tot ontploffing te brengen. Het gif zou zich immers ook bovengronds kunnen verspreiden. Daarom is het plan ook voor de bunkers radiofrequentiewapens aan te wenden. Die zouden de elektronica uitschakelen die de bunkers operationeel maakt. Elektrische liften die eventueel nodig zijn om de wapens naar boven te halen, worden buiten werking gesteld, zodat het materiaal wordt ingesloten. Helaas kunnen ook mensen die nog in de bunker zitten dan niet meer weg. Special forces komen deuren en toegangen verzegelen. Pas na de oorlog daalt een team van specialisten af om de wapens te neutraliseren. Het doel is zo weinig mogelijk schade aan het land toe te brengen. Daarom is het van belang dat de aanvallen zo chirurgisch mogelijk worden uitgevoerd. BEAL: Inderdaad. En in dit soort oorlog kán de schade ook worden beperkt. De elektriciteitsvoorziening in Bagdad bijvoorbeeld kan tijdelijk worden uitgeschakeld door een bom. Die veroorzaakt een regen van koolstofdraadjes waardoor overal kortsluiting ontstaat. Als die stofdeeltjes later worden verwijderd, kan de centrale gewoon weer opstarten. BEAL: De oorlog is eigenlijk al in de herfst van vorig jaar begonnen. De represailles werden sinds september opgevoerd en hoe langer hoe meer willekeurig uitgevoerd. Niet alleen wie had aangevallen, werd aangepakt. Zes maanden lang al zijn de Amerikanen en de Britten het Iraakse luchtafweernetwerk aan het verzwakken. Als ze binnenkort toeslaan, maakt dat de opdracht veel makkelijker. BEAL: Er wordt aangenomen dat Amerika daar sinds enige tijd Special Forces heeft ingezet, die met lokale bevolkingsgroepen werken. Wat we gezien hebben in Afghanistan, dreigt zich hier te herhalen: money talks met tribale groeperingen om ze aan hun kant te krijgen. Miljoenen dollars heeft de CIA er uitgedeeld om de warlords om te kopen, en dat heeft gewerkt. Ook in Irak zal men proberen de lokale groeperingen te overtuigen om bescherming te bieden tegen vergeldingen van Saddams Republikeinse Garde of van zijn Tikri-stam. Onder het laagje vernis van de natiestaat en de nationale soevereiniteit gaat in Irak immers een zeer sterke stammencultuur schuil. Nu al zijn de Amerikanen begonnen met het afkopen van de bevolking in het noorden. Ze willen absoluut voorkomen dat de Koerden hun onafhankelijkheid uitroepen. BEAL: Precies daarom hebben de Turken een mobilisatie opgestart langs hun noordelijke grens. Ze zijn er een corridor aan het bouwen van 230 km breed en dat is enorm. Officieel om zich te beschermen tegen vluchtelingenstromen. Want als de geschiedenis één kans biedt aan de Koerden, dan is het nu wel. BEAL: Ik denk niet dat zulke verdediging noodzakelijk is. De Iraakse luchtmacht vormt geen bedreiging voor Turkije, noch die van een ander land uit de regio. De steun moet in een politieke context worden gezien. BEAL: Amerika heeft een soort omsingelingsscenario voor ogen - een squeezing movement. De Amerikaanse vierde infanteriedivisie zou vanuit Turkije het noorden van Irak binnenvallen. Vanuit Koeweit rukt de derde infanteriedivisie naar Bagdad op en hoogstwaarschijnlijk komen Amerikaanse Special Forces-divisies via Jordanië. Uit betrouwbare informatiebronnen weten we dat daar grote aantallen van hen aanwezig zijn. Maar Jordanië geeft dat niet graag toe. BEAL: Het is alvast in het belang van het Westen en de VS hem zo snel mogelijk te beëindigen. Hoe langer hij duurt, hoe groter de kans op slachtoffers. Maar wat is snel? Uiteraard heb ik geen kristallen bol. Maar gezien de militaire inzet en de diplomatieke invloed van de VS, kun je ervan uitgaan dat de oorlog in een à twee weken achter de rug zou kunnen zijn. Militair zal Irak immers snel verslagen zijn. Saddams leger is amper nog een schaduw van wat het was tien jaar terug. Als hij nog 1000 tanks heeft die rijden, zal het veel zijn. Hij heeft ook een honderdtal verouderde gevechtsvliegtuigen, wat langeafstandsartillerie en raketten - al zijn die niet erg precies. Het wordt gevaarlijker als hij ze voorziet van koppen met chemische of biologische wapens. Ook voor de tactiek van de verschroeide aarde zijn de Amerikanen zeer beducht. Als de Republikeinse Garde beslist om het via een soort stadsguerrilla uit te vechten, vooral dan in Bagdad, dan wordt het moeilijk om het aantal slachtoffers beperkt te houden. De VS willen dat te allen prijze voorkomen. Daarom willen ze zo snel mogelijk het Iraakse opperbevel uitschakelen, zodat het niet langer bevelen kan geven. Dan is capitulatie mogelijk. Misschien bevindt Saddam zich dan nog in Bagdad in een ondergrondse bunker, van alle communicatie afgesneden. Maar in theorie kan er dan een interimregering gevormd worden. Pas dan volgt het grote werk: de geleidelijke heropbouw van Irak, zonder dat het land in snippers uit elkaar valt. BEAL: Ze weten dat ze er zich mogelijk voor meerdere jaren zullen moeten engageren en dat het hopen geld zal kosten. Bovendien is de toestand in Afghanistan weinig hoopgevend. De oorlog gaat er gewoon door, het land lijkt zelfs weer helemaal weg te zinken in clanoorlogen tussen de warlords. Een echt sterk westers engagement is er trouwens niet. Ook de inzet van de Verenigde Naties zou ik matig durven noemen. Als dat de situatie is in Afghanistan, wat moeten we dan verwachten in Irak? Het probleem is zeker niet minder complex. BEAL: Een miljard per dag zijn de uitgaven zoals ze voor 2002-2003 berekend zijn, maar dan in vredestijd. De oorlog zelf zou 40 tot 100 miljard dollar kosten, en daarin is vermoed ik de bezetting nog niet inbegrepen. BEAL: Noord-Korea heeft ermee gedreigd het zuiden binnen te vallen, als de VS nog meer troepen sturen naar het schiereiland. En Amerika heeft inderdaad gezegd dat ook te zullen doen. De Koreanen zijn meesters in de crisisdiplomatie en ze zien hun kans schoon, nu de Amerikanen zich op het Midden-Oosten storten. Ze zullen grote toegevingen uit de brand proberen te slepen en dat zal hen misschien nog lukken ook. BEAL: Je kunt je terecht afvragen in welke mate de Verenigde Staten zich echt bedreigd voelen door Saddam Hoessein en/of Irak. Hun ware nachtmerrie moet je volgens mij elders zoeken. Amerika vreest dat Saddam, gewild of door een of ander toeval, de chemische en biologische wapens en de technologie waarover hij beschikt doorgeeft aan groepen zoals al-Qaeda. Saddam Hoessein zelf denken ze wel de baas te kunnen. De biologische en chemische wapens waarover hij beschikt, daar zijn ze minder gerust op. In die zin is Irak voor hen een kwestie van nationale veiligheid en zelfverdediging. Het zou me dan ook niet verbazen dat ze zich, als er geen tweede VN-resolutie komt, zullen beroepen op artikel 51, dat precies een uitweg biedt voor zelfverdediging. Was het een toeval dat Colin Powell zoveel tijd besteedde aan de banden tussen al-Qaeda en Irak? Ik meen van niet. Het is onze gezworen vijand, gaf hij te verstaan - een bedreiging voor de nationale veiligheid. BEAL: Er bestaan inderdaad in de Amerikaanse en ook in de westerse inlichtingendiensten grote meningsverschillen wat betreft de banden met al-Qaeda. Maar zowel Bush als Blair heeft ervoor gekozen het ergste scenario te geloven. En als er een militaire actie komt tegen Irak, zal er een 'asymmetrische oorlogsvoering' volgen: naast de staten zullen ook allerlei groeperingen tot de actie overgaan. Er zullen zware terroristische aanslagen gepland worden in het Westen, in Europa of de VS. Als ze mislukken, zullen we er wellicht niets van te horen krijgen. Ik geef toe, dit is je reinste giswerk, maar ik ben er haast zeker van dat ze er zullen komen. Ingrid Van Daele'De Irakezen zullen op hun radarschermen vijandelijke vliegtuigen op hen af zien komen die er in werkelijkheid niet zijn.'