Stefan Hertmans' grootvader droeg altijd een zwarte strik die er 'van een afstand uitziet alsof hij rond zijn nek het silhouet heeft geknoopt van een zwarte engel die zijn vleugel...

Stefan Hertmans' grootvader droeg altijd een zwarte strik die er 'van een afstand uitziet alsof hij rond zijn nek het silhouet heeft geknoopt van een zwarte engel die zijn vleugels spreidt'. In zulke exquise bewoordingen portretteert Hertmans zijn grootvader in de gelauwerde roman Oorlog en terpentijn (2013). Regisseur Jan Lauwers (zie blz. 94) werd verliefd op dat boek over een man die een armoedige jeugd, de Grote Oorlog en de dood van een grote liefde nooit te boven kwam. Lauwers schakelde zijn muze Viviane De Muynck in; bestelde bij Rombout Willems een compositie voor viool, cello en piano; en omringde hen met zeven Needcompany-performers. 'Een meesterwerk bewerken, wil zeggen: het verminken', vindt hij. Het resultaat van die verminking mag er anders wezen: kleurig muziektheater waarin de ziel van een ouder mens vibreert.