'Zou ik mijn verkrachter kunnen ontmoeten? Als ik dat zou willen, zou zich dat vertalen in werk. Misschien moet ik deze vraag maar eens overwegen.' Dat zei Adelheid Roosen begin dit jaar ...

'Zou ik mijn verkrachter kunnen ontmoeten? Als ik dat zou willen, zou zich dat vertalen in werk. Misschien moet ik deze vraag maar eens overwegen.' Dat zei Adelheid Roosen begin dit jaar tijdens een interview in de krant Trouw. Het antwoord portretteert haar volledig: Roosen dept wonden van de samenleving of van zichzelf met theater. In 2003 brak ze door met De gesluierde monologen - een stuk gebaseerd op intieme interviews met moslimvrouwen - dat wereldwijd werd opgevoerd. Dit jaar zou ze de scène van Internationaal Theater Amsterdam onveilig maken met tachtig vrouwen die Roosen 'de helpende haarvaatjes van de samenleving' noemt. Het stuk wordt nu een documentaire over zeven Amsterdamse vrouwen die elk op hun manier - soms vanuit een organisatie, soms vanuit hun keuken - de wereld draaiende houden en warmer maken. Ook, vooral, iemands wereld die vernield werd door armoede of mishandeling.