Een danser gooit een baksteen omhoog en blijft staan. Net voor de steen op zijn hoofd kan knallen, wordt de danser door een collega weggeduwd. Die tweede danser vangt de steen en gooit hem ...

Een danser gooit een baksteen omhoog en blijft staan. Net voor de steen op zijn hoofd kan knallen, wordt de danser door een collega weggeduwd. Die tweede danser vangt de steen en gooit hem terug in de lucht. Die iconische scène uit Wim Vandekeybus' doorbraakstuk What the Body Does Not Remember (1987) kunt u eindeloos herbekijken dankzij zijn dansfilm Roseland (1990). Dat de Brusselse choreograaf al lang stoeit met film is nu een troef. Want zijn verse worp, een stuk over de fragiele, naar licht en transformatie snakkende mens, gaat in première op de website KVS 24/7. Dit keer vliegt er witte klei in het rond, dankzij de samenwerking met kunstenaar Olivier de Sagazan. De trailer vol galopperende en met klei besmeurde dansers die explosief bewegen op de elektrotonen van Charo Calvo doen uitkijken naar een stomende dansfilm en, vanaf dit najaar, een verrukkelijke dansvoorstelling.