Cabaretier en auteur Hans Dorrestijn wordt tachtig. Dat viert hij met Wensvogels, een prachtig geïllustreerd en aanstekelijk vogelboek waarin hij zijn vijftig lievelingsvogels opsomt én...

Cabaretier en auteur Hans Dorrestijn wordt tachtig. Dat viert hij met Wensvogels, een prachtig geïllustreerd en aanstekelijk vogelboek waarin hij zijn vijftig lievelingsvogels opsomt én elke vogelnaam met een trotse hoofdletter schrijft. Aan elke gevederde coup de foudre - veelal vogels met een uniek detail zoals het kuifje van de veldleeuwerik of het zachte gefluit van het goudhaantje - wijdt hij een anekdote. Hij schrijft zoals hij speelde: met finesse en droge humor. 'Op aarde leeft geen lawaaiiger specht dan de Roodhelm. Ik noem het spechtaculair. Woordgrap. Sorry.' Het boek is ook het relaas van iemand die worstelt met de eindigheid. 'Ik ben nu echt oud en het einde naakt. Zo zeiden ze dat vroeger: het einde naakt. Ik zeg het trouwens nog graag: het einde naakt. Seks en Dood in drie woorden. Maar dit terzijde. Allengs heviger verlang ik naar een Barmsijsje.' Als lezer verlang je mee.