CVP-voorzitter Stefaan De Clerck is naar eigen zeggen bezig met een marathon. Aan de eindstreep, in 2003, wil hij de verkiezingen winnen en opnieuw meeregeren. Om die ambitie waar te maken, trekt hij in september naar een congres met een opdrachtverklaring van de Vlaamse christen-democratie, een voorstel om de partijwerking te reorganiseren, en een nieuw inhoudelijk project van de CVP. Kers op de taart wordt een andere partijnaam. Nu proefballonnen zoals Fides en Forum snel zijn afgeschoten, zullen we voor het einde van het politieke zomerreces wel weer nieuwe speculaties krijgen over de vraag of de C behouden blijft.
...

CVP-voorzitter Stefaan De Clerck is naar eigen zeggen bezig met een marathon. Aan de eindstreep, in 2003, wil hij de verkiezingen winnen en opnieuw meeregeren. Om die ambitie waar te maken, trekt hij in september naar een congres met een opdrachtverklaring van de Vlaamse christen-democratie, een voorstel om de partijwerking te reorganiseren, en een nieuw inhoudelijk project van de CVP. Kers op de taart wordt een andere partijnaam. Nu proefballonnen zoals Fides en Forum snel zijn afgeschoten, zullen we voor het einde van het politieke zomerreces wel weer nieuwe speculaties krijgen over de vraag of de C behouden blijft.Voor De Clerck zijn het hoe dan ook hectische tijden. Tot er in zijn kiesarrondissement een oplossing gevonden is voor zijn opvolging als volksvertegenwoordiger, combineert hij dat mandaat met het burgemeesterschap van Kortrijk én het voorzitterschap van de CVP. Door die drievoudige cumulatie en ook door het feit dat Yves Leterme de leiding van de inhoudelijke vernieuwing ondertussen voor het fractievoorzitterschap in de Kamer heeft geruild, kwamen de drie werkstukken met enige weken vertraging van de persen gerold. De bekendmaking wordt overigens overschaduwd door nieuwe geruchten dat De Clerck het in 2002 voor bekeken houdt als voorzitter. Pieter De Crem kondigt deze week in Bonanza aan dat hij dan kandidaat-voorzitter is. Elke mens telt, de titel van de tekst over de nieuwe CVP-visie op mens en maatschappij, doet onwillekeurig terugdenken aan een slogan uit de periode toen het de partij electoraal nog voor de wind ging. Het lijkt inderdaad sterk op een geactualiseerde doorslag van 'Omdat mensen belangrijk zijn'. Na een sociale en ecologische correctie is het nu tijd voor 'een fundamentele menselijke correctie', vinden De Clerck en co. Er is volgens hen te veel individualisme en de gelijkheid die SP-voorzitter Patrick Janssens nastreeft, houdt te weinig rekening met de eigenheid van iedere mens. Het CVP-antwoord schuilt in het personalisme, een kernbegrip van de christen-democratie. Samengevat: elke mens is uniek en put daaruit nieuwe rechten (op leven, op waarheid, op integratie, op schoonheid, op wonen enzovoort). Tegelijkertijd rendeert die eigenheid pas als mensen samen met anderen iets ondernemen. In het jargon van De Clerck heet dat 'verbondenheid': het gezin en de familie, de werkomgeving, het verenigingsleven, de Vlaamse gemeenschap, Europa. 'Verbondenheid is een waarde én een methode.' Dat credo wordt uitgewerkt in stellingen over onder meer een 'verruimde opvatting van de markteconomie', 'scholen voor het leven', 'een betrouwbare overheid', een 'duurzame menselijke samenleving', en een democratie met een geherwaardeerd middenveld en 'een vitale functie voor de media'.ROL VAN CENTRUMPARTIJOf dat verhaal attractief genoeg is om het imago van oubollige machtspartij af te leggen en om 'actief de rol van centrumpartij te verdedigen', zoals het bureau Quattro D'Arcy de CVP voortdurend voorhoudt, valt af te wachten. Concreet is het allemaal niet, maar daarover laat het document ook geen misverstand bestaan. Het schetst slechts 'de contouren van het project van de Vlaamse christen-democraten'. Die contouren worden nog het duidelijkst wanneer de CVP in de oppositie het verschil met paars-groen probeert te maken. Zo is er de intussen bekende kritiek op de libertaire 'alles kan, alles mag'-mentaliteit van de veelkleurige coalities. Dat klinkt ook door in de verdediging van het vrije initiatief tegenover de netvervaging in het onderwijs en de sociaal-culturele sector, of in het verwijt dat paars-groen in haar hang naar 'het primaat van de politiek' geen oog meer heeft voor de rol van de sociale partners. De CVP wil dat anders aanpakken met een vernieuwde partij-organisatie. Daarin is een opvallende sleutelrol weggelegd voor een directiecomité, met de partijvoorzitter, de fractievoorzitters, de partijsecretaris en de directeur van de studiedienst Cepess. Leden en afdelingen kunnen inhoudelijk sneller op de bal spelen door via het internet in politieke barometers en andere panelformules hun mening te geven. Het middenveld wil de partij opzoeken in 'bijenkorven', thematisch projectwerk en discussies met verenigingen en groepen. De traditionele standenorganisaties (ACW, Unizo, Boerenbond, VKW) worden nergens genoemd. De opdrachtverklaring zegt enkel dat de CVP 'bevoorrechte relaties wil met alle groepen die zich herkennen in de christen-democratische visie op mens en samenleving'. Hoe penibel dat laatste is, bleek vorige week toen in Limburg het ACW in aanvaring kwam met de CVP. De nieuwe provinciale CVP-voorzitster Vera Withofs heeft er voorgesteld om de standenorganisaties niet langer met een adviserende stem te coöpteren in de raad en het bestuur van haar partij. Ze wil mensen van deze organisaties wel stemrecht geven, maar dan 'op voorwaarde dat ze meewerken aan het project van Stefaan De Clerck'. Secretaris Koen Albregts van ACW-Limburg heeft dat zo niet begrepen. 'Ik heb enkel een mandaat van mijn organisatie. Ik ben een ACW'er die de CVP adviseert, ik ben geen politicus. Het nieuwe voorstel is niet te rijmen met de geloofsbelijdenis van de CVP over de rol van het middenveld. Als dat de algemene koers van de partij wordt, wensen wij haar goede vaart', aldus Albregts. Dit conflict kan alvast tellen in het vooruitzicht van de bijeenkomst van de algemene raad van het ACW midden juni. De christelijke arbeidersbeweging rondt dan een interne bezinning af over haar rol op het politieke vlak en over haar relatie met de CVP.Patrick Martens