Moeten we stakingen zoals bij de NMBS niet aan banden leggen? De schade die ze veroorzaken is erg groot. (René Van Eynde, Hoboken)

ROGER BLANPAIN: Er is een nieuwe regeling nodig voor de stakingen in bedrijven met een openbare dienstverlening. De algemene regel is dat een staking het ultieme middel is. Er moet dus eerst onderhandeld worden. Als dat niet lukt, dient er eerst een stakingsaanzegging te komen en daarna pas kun je staken. De stakingen van het treinpersoneel zijn gericht tegen de reiziger, niet tegen de werkgever. De reden voor de staking moet ook in verhouding zijn tot de consequenties. We moeten naar een systeem met een gegarandeerde minimale dienstverlening.
...

ROGER BLANPAIN: Er is een nieuwe regeling nodig voor de stakingen in bedrijven met een openbare dienstverlening. De algemene regel is dat een staking het ultieme middel is. Er moet dus eerst onderhandeld worden. Als dat niet lukt, dient er eerst een stakingsaanzegging te komen en daarna pas kun je staken. De stakingen van het treinpersoneel zijn gericht tegen de reiziger, niet tegen de werkgever. De reden voor de staking moet ook in verhouding zijn tot de consequenties. We moeten naar een systeem met een gegarandeerde minimale dienstverlening. BLANPAIN: Havenarbeiders waren in de jaren 1970 dagloners die pas 's ochtends wisten of er werk zou zijn of niet. Voor hen is er een beschermd statuut gekomen in de vorm van de wet-Major. Maar dat statuut is later almaar uitgebreid. Het dient nu in de eerste plaats teruggebracht te worden tot de echte havenarbeiders. Mensen met een administratieve job in de haven zijn geen dokwerkers. Daarnaast is de wet-Major ook strijdig met het Europees recht. Iedere onderdaan van de EU heeft recht op een job. Een Pool moet bij ons dus evengoed havenarbeider kunnen worden. Het is momenteel ook onmogelijk voor een Filipijnse matroos om het schip waarmee hij tot hier vaart te helpen lossen. Die discriminaties en onwettigheden mogen niet langer blijven bestaan. BLANPAIN: De samenleving ondergaat voortdurend fundamentele wijzigingen. De globalisatie, waarvan multinationale bedrijven de motor zijn, is een feit. De Europese context is veel belangrijker geworden en de EU legt haar eigen regels op. Er komen constant nieuwe technologieën die een grote invloed hebben op het arbeidsproces. En er is de vergrijzing waardoor we langer moeten werken. Al die nieuwe werkomstandigheden vragen nieuwe regels en dus is het onvermijdelijk dat we de wetgeving veranderen en verfijnen. BLANPAIN: Ik vind dat er in Antwerpen te weinig overleg is geweest tussen het gemeentebestuur en de foorkramers, maar dat geeft hen nog niet het recht om het vrije verkeer van anderen te belemmeren. Niemand, ook niet een foorkramer, heeft het recht om de openbare weg af te sluiten. BLANPAIN: Werkgevers verplichten om oudere werknemers aan boord te houden kan niet, maar men mag niet discrimineren op basis van leeftijd. Nu danken werkgevers gemakkelijker oudere werknemers af omdat ze hen te veel moeten betalen of omdat ze te veel vakantiedagen krijgen. Daarom moeten we naar een systeem waarbij iedereen betaald wordt volgens de toegevoegde waarde die hij levert. Een professor van vijftig geeft niet noodzakelijk beter les dan zijn collega van veertig. Met leeftijd mag bij de bezoldiging geen rekening gehouden worden. BLANPAIN: Minister van Werk Monica De Coninck (SP.A) heeft met de nieuwe regeling een eerste stap gezet en ze verdient daarvoor felicitaties, maar van een eenheidsstatuut is er nog steeds geen sprake. Het onderscheid tussen arbeiders en bedienden blijft bestaan, onder meer qua vakanties en ondernemingsraden. De sociale partners hebben gezegd dat ze nog tot 2025 nodig zullen hebben om alle discriminaties weg te werken. Het is een heel ingewikkelde materie, maar ze moesten ergens beginnen. Volgende week: Raymonda Verdyck, gedelegeerd bestuurder van het Gemeenschapsonderwijs. Mail uw vragen naar mijnvraag@knack.be en maak kans op 2 filmticketsHannes Cattebeke