Je zou het anders verwachten maar nee, geen gele trui te bekennen in het huis van Jan Bakelants. Die ligt, aldus de gastheer, ergens onder in een kast. 'Als ik de Ronde van Frankrijk had gewonnen, dán mocht ik met recht en reden die trui tentoonstellen. Uiteindelijk heb ik twee dagen het geel bewaard, meer niet.' Bescheidenheid siert de man uit Olen. Maar wie weet, misschien hangt er in huize Bakelants binnenkort wel een andere, veelkleurige trui in de vitrine. Samen met Philippe Gilbert, Greg Van Avermaet, Gianni Meersman, Johan Vansummeren, Dries Devenyns en Björn Leukemans is Bakelants geselecteerd voor het WK wielrennen nu zondag 29 september in Firenze. Ziet hij zichzelf al in de regenboogtrui poseren voor Lorenzo Ghiberti's Paradijspoort? 'Dat kan, als alles meezit', antwoordt de Kempenzoon. 'Maar zover wil ik niet vooruitdenken, het zou me alleen maar afleiden van mijn taak. En die is: alles geven in dienst van kopman Philippe Gilbert. Onder normale omstandigheden is hij de enige Belg die echt kans maakt.'
...

Je zou het anders verwachten maar nee, geen gele trui te bekennen in het huis van Jan Bakelants. Die ligt, aldus de gastheer, ergens onder in een kast. 'Als ik de Ronde van Frankrijk had gewonnen, dán mocht ik met recht en reden die trui tentoonstellen. Uiteindelijk heb ik twee dagen het geel bewaard, meer niet.' Bescheidenheid siert de man uit Olen. Maar wie weet, misschien hangt er in huize Bakelants binnenkort wel een andere, veelkleurige trui in de vitrine. Samen met Philippe Gilbert, Greg Van Avermaet, Gianni Meersman, Johan Vansummeren, Dries Devenyns en Björn Leukemans is Bakelants geselecteerd voor het WK wielrennen nu zondag 29 september in Firenze. Ziet hij zichzelf al in de regenboogtrui poseren voor Lorenzo Ghiberti's Paradijspoort? 'Dat kan, als alles meezit', antwoordt de Kempenzoon. 'Maar zover wil ik niet vooruitdenken, het zou me alleen maar afleiden van mijn taak. En die is: alles geven in dienst van kopman Philippe Gilbert. Onder normale omstandigheden is hij de enige Belg die echt kans maakt.' Jan Bakelants: Een heel zwaar, te vergelijken met Luik-Bastenaken-Luik, maar dan langer. In de plaatselijke rondjes op het eind zitten twee hellingen: een lange, slopende klim en een korte, steile, venijnige. Bakelants: Dat ligt aan het rondjes rijden en aan het feit dat de regenboogtrui op het spel staat: dan wordt er veel berekender gekoerst. Kansen om wereldkampioen te worden zijn schaars, hè. Het moet die ene dag juist zitten. Spanje, Italië en Colombia starten als favoriet. België niet, wij mogen maar zeven renners afvaardigen en de toplanden komen met negen (de grootte van de ploegen wordt bepaald aan de hand van de resultaten tijdens het wielerseizoen, nvdr). Het parcours lijkt gemaakt op maat van Vincenzo Nibali, de kopman van Italië. Maar die heeft ook nog de Vuelta gereden: drie weken in guur Spaans weer voor iedere seconde knokken, dat laat sporen na. Dat geldt ook voor topkandidaten als Joaquim Rodriguez en Alejandro Valverde. Daarom kijk ik eerder naar schaduwfavorieten, zoals Chris Froome. Die start met ambitie, ook al heeft hij in eendagskoersen nog nooit geschitterd. Ook Fabian Cancellara is naar het schijnt erg gemotiveerd, alleen denk ik bij hem: zelfs als hij de sterkste is, kan evengoed een ander van zijn werk profiteren. Laat ik je een verrassende pronostiek geven, een naam die niemand echt verwacht: Samuel Sanchez. Een heel jaar niet gezien, maar het is zo dat je wint. Bakelants: In de Ronde van Frankrijk vond ik hem slecht. In de Eneco Tour, amper drie weken later, reed hij dan weer ijzersterk. Tja. Philippe zal niet tevreden zijn over zijn seizoen tot nu toe, maar uiteindelijk maakt het niet uit of je het WK start met twintig overwinningen of met nul. Iedereen begint met een schone lei. Gilbert is geen topfavoriet en dat kan in ons voordeel spelen. We kunnen de kat uit de boom kijken, niemand verwacht dat België de koers zal controleren. Eigenlijk weet iedereen hoe het zal gaan: Italië en Spanje zullen elk hun wedstrijdplan willen opdringen en elke ontsnapping die hen niet aanstaat neutraliseren. Colombia zal een putsch op touw zetten. En wij kunnen afwachten. We laten de anderen elkaar in de vernieling rijden en gaan er dan zelf met de regenboogtrui vandoor: dat is het Belgische droomscenario. We hebben veel renners die een ontsnapping kunnen afronden: van mij, Meersman en Van Avermaet zijn ze toch een beetje bang. En als het in de laatste ronde weer allemaal samenkomt, maakt Philippe het af. Bakelants: Ik hoop van wel. Ik denk het ook wel. Wij weten van elkaar hoe goed we zijn. Bakelants: De perceptie is veranderd, ja. Ik heb ooit nog goeie koersen gereden, zoals de Giro van 2011, maar winnen was er niet bij. Je staat dan met lege handen en op den duur word je vergeten. Bakelants: Niemand, maar ik voelde dat het wel de gangbare mening was. Ik zat dikwijls in de juiste vlucht, maar ik won nooit. 'Niet koelbloedig genoeg', 'kiest zijn momenten slecht', zulke dingen gaan dan rond, hè. (grinnikt) Er bestaan maar twee manieren om een koers te winnen: geluk hebben of extreem veel beter zijn dan de rest. Geluk speelt zó'n grote rol in een wielerleven, je moet op het juiste moment een beetje speelruimte krijgen. Bakelants: Ook. Bij de profs koersen ze op specialiteiten en als je die niet hebt, wordt het moeilijk om iets te rapen. Bakelants: Bij de beloften kun je wedstrijden winnen zuiver op lef en kracht. Bij de profs sta je tegenover teams die alle initiatief afblokken en inzetten op een kopman die één ding ongelooflijk goed kan. Dat is een manier van koersen die mij minder ligt. Ik heb het moeten leren, met vallen en opstaan. Maar dat het zo lang stil bleef rond mij, kwam vooral doordat ik zo veel pech had met blessures. Ik heb een knie gebroken, een elleboog, een pols. Gelukkig heb ik op geen enkel moment het geloof in mezelf verloren. Ik keek altijd vooruit naar de volgende uitdaging en deed er dan alles aan om er tegen dan weer te staan. Een jonge renner die geen resultaten haalt, wordt snel afgeschreven. Zo gaat dat. Toch heb ik eigenlijk nooit gepanikeerd. Als je zelf ervaart dat je geleidelijk aan een betere coureur wordt, dat een grote koers winnen écht kan, wat maakt het dan uit wat de buitenwereld denkt? Nee, laat ze maar kritiek hebben, laat ze maar lachen. Het is zeker niet altijd beter als iedereen in hoerastemming is. Een renner moet hongerig blijven hè. Bakelants: We rijden alleen nog ProTour-koersen, want als je daar niet aan de start komt, krijgt de ploeg een boete. Die boete schijnt hoger te liggen dan wat het kost om wel op te dagen, en de ploeg wil het seizoen zo goedkoop mogelijk afmaken. Jammer dat het zo moet lopen, maar ik kan niet zeggen dat de sfeer slecht was. Vorig jaar was het erger. Toen had je echt twee kampen die elkaar niks gunden. Bakelants: Het kamp Bruyneel. Eigenlijk ben ik niet bij het team beland waarvoor ik had getekend. Ik wou met Johan werken in een ploeg die zijn visie volgde. Jammer genoeg is dat er niet van gekomen. Bakelants: Niemand kan daar iets zinnigs over zeggen, tenzij je het hele verhaal kent. Bruyneel heeft zijn versie van de feiten nog niet kunnen geven, rechtszaken verhinderen dat. Eén ding wil ik erover zeggen: voor mij is Bruyneel niet de baarlijke duivel die de pers nu van hem maakt. DOOR JEF VAN BAELEN'Er bestaan maar twee manieren om een koers te winnen: geluk hebben of extreem veel beter zijn dan de rest.'