Als de coalitie de rit uitzit, begint ze straks aan haar laatste échte werkjaar. Wat er na de zomer van 2002 volgt, staat sowieso in het teken van de volgende periode van verkiezingen, die in 2003 begint. Wie daar zonder kleerscheuren door wil komen, zal er klaar voor moeten zijn. Sommigen verzinnen alvast een nieuwe naam voor hun partij. De VLD komt het goed uit dat de beloofde belastingverlaging tegen dan op volle toeren komt.
...

Als de coalitie de rit uitzit, begint ze straks aan haar laatste échte werkjaar. Wat er na de zomer van 2002 volgt, staat sowieso in het teken van de volgende periode van verkiezingen, die in 2003 begint. Wie daar zonder kleerscheuren door wil komen, zal er klaar voor moeten zijn. Sommigen verzinnen alvast een nieuwe naam voor hun partij. De VLD komt het goed uit dat de beloofde belastingverlaging tegen dan op volle toeren komt.Die molen kan wel alleen op volle snelheid draaien als er tegen die tijd nog genoeg geld in de la zit om die dure belofte uit te voeren. Er moet in de politiek altijd met twee woorden worden gesproken. Wie de voorbije weken in het land was, kon namelijk gemakkelijk de indruk krijgen dat het met de economie een stuk minder voorspoedig gaat dan, pakweg, een jaar geleden toen de verblufte Belgen in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen met beloften werden overstelpt. Er kwam in het voorjaar vrij abrupt een einde aan de periode van schone schijn, van vrolijkheid en blijheid. De mensen zijn gevoelig voor berichten over naderend onheil. Ze herinneren zich wat het is om te moeten besparen, ze weten nog wie daarvoor de rekening betaalt. Ze zijn niet vergeten wat het wil zeggen als bankiers somber komen kijken in het televisiejournaal. De boodschap van Guy Verhofstadt bij zijn terugkeer uit vakantie, is dan ook eenvoudig: er is geen crisis. Of als er een crisis is, is het toch maar een kleintje, een dipje in de conjunctuur. En het is alweer bijna voorbij. Zeker is alleen dat minister van Begroting Johan Vande Lanotte voor de zomer zei dat de regering geen probleem had, zolang de economische groei boven 2,2 procent bleef. Daar zitten we nu in ieder geval onder. De meerderheid heeft bij die economische tegenspoed alsnog dit voordeel: ze kan alleen zichzelf onderuithalen. De democratische oppositie zal nog niet meteen om vervroegde verkiezingen roepen. De slag om de Volksunie heeft een hoog entertainmentgehalte, maar is eigenlijk bijzonder triest. De christen-democraten hebben geen naam en geen programma en lijken niet klaar om over enkele maanden campagne te voeren. De meerderheid zou ze een loer kunnen draaien, door begin volgend jaar verkiezingen uit te schrijven en snel met een nieuw mandaat verder te besturen.Maar dat zou veronderstellen dat er in de coalitie voldoende eensgezindheid leeft, en dat is op z'n zachtst gezegd niet het geval. Misschien wordt ze daarvoor wel te weinig belaagd. Ze wordt niet verplicht om zich echt schrap te zetten. Binnenin wordt de match aan Vlaamse kant overigens steeds meer tussen blauw en groen gespeeld, waarbij rood vaak uit het debat afwezig blijft.Kenschetsend was in dat verband de houding van Agalev tegenover de oudere werknemers en het VLD-plan om gepensioneerden onbegrensd te laten bijverdienen. Minister Magda Aelvoet argumenteerde tegenover De Standaard fel dat het liberale discours perfect van toepassing is op mensen die goed verdienen en hoog opgeleid zijn, maar niet op de massa van de anderen. De zorg om de toenemende kloof in de samenleving tussen mensen die langer en minder lang naar school zijn geweest en de gevolgen daarvan, wordt normaal gesproken in de eerste plaats van de sociaal-democratie verwacht. Maar die viel in de discussie compleet tussen wal en schip. En dat is merkwaardig voor een partij die daarover toch iets te zeggen heeft, en die in de regering bovendien vertegenwoordigd is met sterke ministers. Patrick Janssens heeft de Socialistische Partij bijna onverhoeds een nieuwe naam gegeven: SPA. Wellicht niet toevallig de naam van de rood-groene combinatie waarmee Steve Stevaert vorig jaar in Hasselt zoveel succes had - de A stond toen echt voor 'Agalev', nu voor 'Anders'. Dat verandert voorlopig niets aan de vaststelling dat de formatie vooral uit enkele eilandjes blijft bestaan. Dat van Stevaert in Limburg, dat van Johan Vande Lanotte aan de kust en dat van Frank Vandenbroucke in een deel van Vlaams-Brabant. Daartussen gaapt in het midden een groot gat, dat niet met een nieuwe naam alleen kan worden gevuld. Politici die voortdurend een camera op de hielen hebben of een microfoon onder de neus - of die, bijvoorbeeld, gevraagd worden om op een landgoed in Toscane met elkaar over spiritualiteit van gedachten te wisselen - kunnen gemakkelijk vergeten dat ze zelf eigenlijk niet zo belangrijk zijn. Dat ze in hun vak niet voor zichzelf bezig zijn, maar dat ze werken, denken en doen voor het belang van een hele gemeenschap. Het is in die zin een permanente oefening in bescheidenheid. Patrick Janssens heeft een pakje geplooid en hij heeft daar een strik rond gebonden. Hij heeft alleen vergeten er iets in te stoppen.Hubert van Humbeeck