Aan de Reyerslaan zitten ze met een visadempje en een verrekijker bovenop de zendtoren richting Vilvoorde te turen, naar de concurrentie bij VTM. Want daar maakt, aldus De Standaard, een roedel vedetten zich klaar voor een oversteek naar de VRT. O ramp, want zonder vedetten natuurlijk geen succesprogramma's bij de commerciële omroep.
...

Aan de Reyerslaan zitten ze met een visadempje en een verrekijker bovenop de zendtoren richting Vilvoorde te turen, naar de concurrentie bij VTM. Want daar maakt, aldus De Standaard, een roedel vedetten zich klaar voor een oversteek naar de VRT. O ramp, want zonder vedetten natuurlijk geen succesprogramma's bij de commerciële omroep. Het is ongenoegen dat die drom artiesten zou drijven. Zij hunkeren tenslotte net als iedereen slechts naar genegenheid en het zit sommigen onder hen hoog dat ze niet met meer liefde worden bejegend door Blik. Dit boulevardblad gaat er prat op 'hard' te zijn en hanteert de term tabloid als een geuzennaam. De vedetten denken hun dreigement hard te kunnen maken, omdat zijzelf, VTM en Blik dezelfde baas hebben. Dat blad wordt namelijk gepubliceerd door De Persgroep, die ook de helft van VTM bezit (de andere helft is in handen van Roularta, uitgever van onder meer Knack). Kortom, Christian Van Thillo, gedelegeerd bestuurd van De Persgroep, moet Blik maar eens tot gematigdheid dwingen. Redactionele vrijheid? Nooit van gehoord. Al zullen, toegegeven, slechts weinigen beweren dat de vrijheid van pers en meningsuiting is bevochten om Blik voort te brengen. Maar wie zei daar ook weer dat de pers geen macht heeft? Ze zou dus zelfs een leegloop bij VTM kunnen uitlokken, hoewel tot nu toe werd aangenomen dat het gevoyageer tussen de omroepen alleen wordt gemotiveerd door artistieke uitdagingen. En door geld, ja, dat ook natuurlijk, maar een mens moet toch eten. Het dreigement verdient niettemin een korrel zout. Want eens in de VRT-rangen opgenomen (gesteld dat ze daar welkom zijn), zouden deze tere BV-zieltjes bij Blik vast op nog minder clementie kunnen rekenen dan nu blijkbaar al het geval is. En zouden ze al helemáál niet meer bij pater prefect kunnen gaan klagen. De klacht van de artiestenmeute suggereert dat Van Thillo maar eens moet ophouden van twee walletjes te eten. De idee is namelijk dat hij enerzijds goed verdient aan de exploitatie van vedetten in VTM-programma's, maar anderzijds Blik maar al te graag de vuile was van diezelfde vedetten laat buitenhangen - en zulks vinden ze niet netjes, omdat die indiscreties ertoe leiden dat hun kindjes op school worden uitgelachen. Kinderen kunnen wreed zijn. Maar wie kan het Van Thillo kwalijk nemen? De man zit in zaken en hij doet niets anders dan de openbare honger naar entertainment stillen. En die eist zowel adoratie als vuile was. De publieke nieuwsgierigheid is, net als het leven zelf, niet vrij van dubbelzinnigheid. Enerzijds mag ze vedetten graag bewonderen om hun eventuele showtalent, anderzijds toont ze zich even geïnteresseerd in de dirty little secrets die telkens weer aantonen dat een ster ook maar van vlees en bloed is vervaardigd. De appreciatie voor het talent is zelfs paradoxaal genoeg het grootst wanneer vedetten bewijzen dat ze ook maar gewone mensen zijn gebleven, dat het succes van hen geen dikkenekken heeft gemaakt. En geroddel is nu eenmaal altijd plezant, zowel om te horen als om door te vertellen. En enerzijds zijn de BV's pas echt bekend als ze in de boekskes staan, anderzijds willen ze zich daarbij alleen van hun mooiste kant tonen. 't Is altijd iets. En showbizz is vooral business. Want zo is de kwestie ook opgelost, als een zakelijke kwestie. Het stoute Blik fuseert volgende maand met het veel bravere TV-Familie. Blik moet toch al pluimen laten in de verkoop en ook bij TV-Familie schijnt de rek er uit te zijn. Als de fusie ook het morrende vedettenvolk kan troosten, is dat aardig meegenomen. Marc Reynebeau