Zo geschiedde vorige zaterdag dan ook fluks. Omdat de vergadering achter gesloten deuren verliep de heren wilden echt het achterste van hun tong laten zien is niet duidelijk wie de idee als eerste op tafel gooide. Maar iemand dacht (was het Philippe Busquin ?) dat het misschien niet te stoutmoedig zou zijn om de burgers, als ze het dan toch beter weten, een stem...

Zo geschiedde vorige zaterdag dan ook fluks. Omdat de vergadering achter gesloten deuren verliep de heren wilden echt het achterste van hun tong laten zien is niet duidelijk wie de idee als eerste op tafel gooide. Maar iemand dacht (was het Philippe Busquin ?) dat het misschien niet te stoutmoedig zou zijn om de burgers, als ze het dan toch beter weten, een stem te geven in het debat. Met de schoolplicht op achttien jaar moet dat kunnen, vonden ook enkele anderen meteen. Maar omdat ze niet allemaal tegelijk kunnen meepraten, spon de vermetele zijn idee verder uit, zouden we een systeem moeten vinden waardoor ze vertegenwoordigers kunnen kiezen, die dan in hun plaats spreken. Burgers die zo'n rol willen spelen, zal dan worden gevraagd om zich bekend te maken, en dan kiest iedereen wie hem of haar het beste geschikt lijkt om in zijn of haar naam op te treden. Eén man, één stem. Laten we beginnen, pikte een andere wijze vader de idee op, met zo'n honderdvijftig mensen. Een beetje verdeeld over het hele land, zodat alle regio's en provincies aan hun trekken komen. De Vlamingen wat meer, misschien, zodat niemand kan zeuren. Die club zou dan, bijvoorbeeld, een rol kunnen spelen in het maken van wetten, zou een beetje de regering kunnen controleren (niet te veel, Jean-Luc vindt daar wel iets op), enfin, als we die witte marsen daarmee niet onder controle krijgen, met wat dan wel ? De gevolgde gedachtengang was zò revolutionair, zò nieuw dat een meerderheid van de aanwezigen vond dat hun creatie ook direct een naam moest krijgen. Een naam waaruit stijl spreekt, en ernst en die overal respect afdwingt. Omdat de dag tegen die tijd al een eind gevorderd was, lieten ze die prangende kwestie voor een volgende bijeenkomst die snel zal worden gepland. Maar een luistervink meende te hebben opgevangen dat vooral twee woorden vochten om de eer. Parlement of (weliswaar iets langer) volksvertegenwoordiging, dacht hij.